Η βεβήλωση της Ακρόπολης

Φαίνεται πως η αποϊεροποίηση του ιερού λόφου της Ακρόπολης, και ιδίως του Παρθενώνα, από τους διασώστες αρχαιολόγους και συντηρητές δεν έχει τελειωμό. Το κατέβασμα όλων των αρχαίων λίθων προκειμένου να συντηρηθούν διαταράσσει τις αιθερικές σφραγίδες από την πρωταρχική τοποθέτησή τους από τους αρχαίους τεχνίτες- μύστες. Η επανατοποθέτησή τους δεν θα γίνει βέβαια με τον ανάλογο τελετουργικό τρόπο των αρχαίων προγόνων μας.

Εξάλλου, η αλόγιστη, υπέρμετρη χρήση νέων λίθων και η απομάκρυνση των πρωτότυπων μετοπών για την έκθεσή τους στο νέο Μουσείο Ακρόπολης αλλοιώνουν ανεπανόρθωτα την αύρα των μνημείων. Με αυτόν τον τρόπο, η συντήρησή τους αποβαίνει εν τέλει μια σύγχρονη μορφή βανδαλισμού. Πάντως έχει κανείς την αίσθηση ότι κάποιοι, υπό το «ευγενές» πρόσχημα της διάσωσης των μνημείων, επιζητούν με αυτά τα ανοσιουργήματά τους να βεβηλώσουν τα ιερά και τα όσια του Ελληνισμού.

Λες και σκοπεύουν έτσι – άλλοι συνειδητά και άλλοι ασυνείδητα – να αποδιοργανώσουν τον ελληνικό λαό, αποκόπτοντάς τον από τα προαιώνια σύμβολά του, αφού θα βλέπει πια μόνο τη συντηρημένη, μουσειακή τους μορφή, αποκομμένη από την ψυχή τους. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με έναν χριστιανικό ναό που έχει απογυμνωθεί από το τέμπλο, τις τοιχογραφίες, τις ιερές εικόνες και τα παντοειδή ιερά σκεύη του. Δυστυχώς ο Παρθενώνας παραμένει πια ένα διάτρητο κέλυφος και φαντάζει έτσι σαν «αδειανό πουκάμισο» όπως θα έλεγε και ο ποιητής.