[Ιστορίες] Ελτον, ο γκέι σκύλος

Θα μπορούσε να είναι τίτλος παιδικού βιβλίου, από αυτά που διδάσκουν τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, αλλά είναι αληθινή ιστορία. Πρόσφατα πολύ, στο Τζάκσον του Τενεσί, στη «βαθιά» Αμερική, ένας άνδρας πήρε έναν σκύλο, διασταύρωση πιτ μπουλ και αμερικανικού μπουλντόγκ. Μια σκοτεινή ημέρα, όμως, τον είδε να «καβαλάει» έναν άλλο σκύλο, αρσενικός κι εκείνος. Εξαλλος από θυμό, αρπάζει τον σκύλο του και τον παρατάει σε ένα καταφύγιο ζώων. Γκέι σκύλος στο σπίτι μου δεν χωράει, τους λέει.

Μάταια προσπάθησαν οι υπεύθυνοι να του εξηγήσουν πως, παρότι ομοφυλόφιλη συμπεριφορά έχει πράγματι καταγραφεί σε εκατοντάδες ζωικά είδη, το πιθανότερο είναι πως ο σκύλος είχε καβαλήσει τον άλλο αρσενικό ως έκφραση κυριαρχίας, ή για να παίξει. Το αφεντικό δεν άκουγε τίποτα. Και το καταφύγιο ήταν ήδη υπερπλήρες. Στον σκύλο θα γινόταν ευθανασία.

Παραμονή του τέλους, ένας υπεύθυνος έκανε μια ύστατη προσπάθεια μέσω facebook. «Ο τύπος αυτός εγκαταλείφθηκε όχι επειδή είναι κακός ούτε επειδή κάνει ζημιές, αλλά επειδή… το αφεντικό του λέει ότι είναι γκέι! Μην αφήσετε αυτό τον πανέμορφο σκύλο να πεθάνει επειδή το αφεντικό του είναι άσχετο!». Για να μην πολυλογούμε, η ανταπόκριση ήταν απίστευτη.

Ο γκέι σκύλος υιοθετήθηκε στο πιτς φιτίλι από μια κτηνίατρο, βαφτίστηκε Ελτον. Αλλά το θέμα πήρε τόσο μεγάλες διαστάσεις που ο Μπιλ Ντόναχιου, ο πρόεδρος της υπερσυντηρητικής Καθολικής Ενωσης για τα Θρησκευτικά και Πολιτικά Δικαιώματα, ο ίδιος που είχε πει τον Ιανουάριο πως ο Μπαράκ Ομπάμα έπρεπε να ορκιστεί για τη δεύτερη θητεία του στο «Κεφάλαιο» του Μαρξ και όχι στη Βίβλο, αποφάσισε να παρέμβει.

«Αν ο κακομοίρης ο Ελτον δεν είχε προσδιοριστεί ως ομοφυλόφιλος», σημείωσε, «η αμφιφυλοφιλία του δεν θα είχε αποδειχθεί αρκετή για να του σώσει το τομάρι. Το ηθικό δίδαγμα είναι: το να είσαι γκέι δεν είναι επιπλέον ατού μόνο για τους ανθρώπους αυτές τις ημέρες, είναι και για τα ζώα. Οσο για τους στρέιτ, τους μοναχικούς και τους ανάπηρους, αυτοί είναι μια άλλη ιστορία».

Ο Ελτον σώθηκε. Για το πρώην αφεντικό του και τον Ντόναχιου ελπίδα δεν υπάρχει. Οπως είχε πει και ο Φρίντριχ Σίλερ, «την ηλιθιότητα ακόμα και οι θεοί μάταια τη μάχονται».