Oλες για βραβείο!

Δυσκολεύτηκαν πολύ. Τις είδαν, τις ξαναείδαν, παθιάστηκαν μαζί τους, διαφώνησαν μεταξύ τους. Επειτα από τρία μερόνυχτα, πνιγμένοι μέσα σε περισσότερες από 122.000 φωτογραφίες, που – σχεδόν – όλες είχαν κάτι ξεχωριστό να πουν, οι κριτές του κορυφαίου διαγωνισμού φωτογραφίας, των Sony World Photography Awards, έκαναν μια πρώτη διαλογή. Ξεχώρισαν εκείνες που θεώρησαν ότι υπερέχουν των υπολοίπων είτε για την εντυπωσιακά υψηλή ποιότητά τους είτε για τη σύγχρονη προσέγγισή τους είτε για το πρωτότυπο θέμα τους. Τι είδαν οι κριτές; Σχεδόν τα πάντα. Από σκηνές ωμής βίας στον εμφύλιο της Συρίας έως σινεφίλ στην Καμπούλ. Και από σκηνές προεκλογικής φρενίτιδας στις ΗΠΑ έως ηλιοβασιλέματα, αληθινά χαμόγελα, καμαρωτούς κόκορες και ό,τι άλλο μπορεί να χωρέσει σε ένα κλικ.

Υποθαλάσσια έκπληξη
Οι καλύτερες λήψεις είναι οι τυχαίες. Αυτό διδάσκει στους απλούς λάτρεις, αλλά και στους ειδήμονες της φωτογραφίας η εμπειρία του Αυστραλού Νάθαν Ουίλς. Τα καλύτερα, τονίζει, «είναι όσα χάνουμε ενώ προετοιμαζόμαστε». Η γυναίκα που βλέπετε στο βάθος είναι η συνεργάτις του Ουίλς ενώ βάζει τα βατραχοπέδιλά της. Καθώς ο ίδιος ήταν έτοιμος για την υποβρύχια λήψη – αφηγείται –, είπε να κάνει μια αναγνωριστική βουτιά. «Ούτε σε ένα εκατομμύριο χρόνια δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι μια θαλάσσια χελώνα έπλεε δίπλα μου». Κάπως έτσι, από το πουθενά, προέκυψε ένα από τα φαβορί για τα φετινά βραβεία της Sony.

Ο κλέφτης και η πασχαλίτσα
«Μη μ’ αφήνεις μόνη μου». Με νύχια και με δόντια ίσως όχι, με τα μικροσκοπικά της πόδια όμως η εικονιζόμενη πασχαλίτσα κάνει ό,τι μπορεί για να μην αποχωριστεί τον φίλο της, τον κλέφτη τον τελευταίο που έμεινε μετά το ελαφρύ φύσημα του ανέμου. Δύσκολο πράγμα ο αποχωρισμός, σκληρό πράγμα και η μοναξιά, σκέφτηκε ο βιετναμέζος φωτογράφος και δίχως καθυστέρηση κράτησε τη μαγεία της φύσης στη φωτογραφική του μηχανή.

«Πραγματικότητα κατά οφθαλμαπάτης» 
Οι ένστολοι από δω, οι απλοί πολίτες από κει. Τάξη, ασφάλεια, συγχρονισμός – που και τα Μπαλσόι θα ζήλευαν – είναι το άλφα και το ωμέγα στην αυστηρή Βόρεια Κορέα, πόσω μάλλον σε ειδικές περιστάσεις, όπως η 100ή επέτειος από τη γέννηση του Μεγάλου Ηγέτη. Χιλιάδες άνθρωποι συνέρρευσαν στην Πιονγκγιάνγκ, πέρυσι τον Απρίλιο, μόνο για μια φωτογραφία με φόντο την τεράστια αφίσα του Κιμ Ιλ Σουνγκ. Αρκετοί ήταν και οι φωτογράφοι από όλο τον κόσμο – για την ακρίβεια, όσοι εξασφάλισαν μια άδεια εισόδου στη χώρα. Ανάμεσά τους και ο Ρώσος Ιλια Πιτάλεφ, που τράβηξε τη συγκεκριμένη φωτογραφία και την ονόμασε «Πραγματικότητα Vs οφθαλμαπάτης». 

Εργο τέχνης
Είναι μια σταγόνα στον ωκεανό; Είναι μια υδάτινη φουσκάλα; Μήπως είναι ένα φωτογραφικό τέχνασμα βασισμένο στην τέχνη του αντικατοπτρισμού; Δεν έχει απολύτως καμία σημασία. Διότι σε οποιαδήποτε μορφή τέχνης αυτό που υπάρχει τελικά είναι αυτό που μιλάει στον καθένα διαφορετικά. Σίγουρα όμως έχει σημασία το αποτέλεσμα, το οποίο, σύμφωνα με τον γερμανό φωτογράφο Μάρκους Ρέουγκελς, δεν έχει περάσει από κανένα απολύτως Photoshop. Μοναδικές λήψεις σε απίστευτα υψηλές ταχύτητες. Πού και πού, αν χρειάζεται, και λίγη δουλειά στις αντιθέσεις. Αυτή είναι η τεχνική του, ιδού τα – άριστα – αποτελέσματα.

Ο Χίτσκοκ στην Ινδία
Οι καλές αγελάδες βόσκουν κάτω στη λιακάδα, στη μέση ενός προαστιακού δρόμου στην Τζεϊπούρ. Ακριβώς από πάνω, πετούν χαμηλά αμέτρητα πουλιά, που θα μπορούσαν να είναι και τα πουλιά του Χίτσκοκ. Αυτό ακριβώς σκέφτηκε ο Πολωνός Μακιέζ Μακόφσκι όταν σήκωσε τη φωτογραφική του μηχανή: «Εδώ πρέπει να ζει η ψυχή του Χίτσκοκ». Αλλη μια περίπτωση αυθόρμητης λήψης, στο πλαίσιο ενός ταξιδιού αναψυχής στην Ινδία.