Η χήρα που θα μισούσε ο… Μιχαλολιάκος

Αν το επώνυμο σάς φέρνει υποσυνείδητα στον νου ταμπλέτες και έξυπνα τηλέφωνα, τότε είστε στον σωστό δρόμο. Ο σύζυγός της, Στιβ Τζομπς, ο ιδρυτής της Apple, άλλαξε για πάντα τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε την τεχνολογία. Δεκαέξι μήνες μετά τον θάνατό του, η χήρα του, η 50χρονη Λορίν Πάουελ Τζομπς, βγαίνει μια και καλή από τη σκιά του αποφασισμένη να αλλάξει για πάντα τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων, ίσως και εκατομμυρίων νέων που έφτασαν στις ΗΠΑ σε πολύ μικρή ηλικία και έμαθαν να θεωρούν τη χώρα αυτή πατρίδα τους, εξακολουθούν όμως να θεωρούνται παράνομοι μετανάστες και να στερούνται τις ευκαιρίες τις οποίες οφείλει κάθε κράτος που θέλει να θεωρείται κράτος δικαίου στα παιδιά του.

«Ελάτε να χτίσουμε ένα διαδραστικό ντοκιμαντέρ που θα στείλει ένα καθαρό μήνυμα στην Ουάσιγκτον: Υιοθετήστε άμεσα τον Dream Act – δημιουργήστε ένα μονοπάτι για τους νέους χωρίς χαρτιά, ώστε να εξασφαλίσουν την υπηκοότητα. Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου το Κογκρέσο ακούσει τις φωνές μας∙ καθώς αυξάνεται το μομέντουμ για μια μεταρρύθμιση της μεταναστευτικής νομοθεσίας, η ώρα είναι τώρα. Πείτε την ιστορία σας, στείλτε μια φωτογραφία, υπογράψτε την αίτηση και γίνετε μέρος μιας ζωντανής, ισχυρής αξίωσης για δράση που το Κογκρέσο δεν θα μπορέσει να αγνοήσει. Ιστορία την ιστορία, φωνή τη φωνή, θα το κάνουμε να συμβεί».

Οι ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ. Είναι το μήνυμα που διαβάζει ο επισκέπτης στον ιστότοπο TheDreamIsNow.org, κάτω από δεκάδες όμορφα, νεανικά πρόσωπα όλων των χρωμάτων, εφήβων και νέων όπως η Μάιρα που έχουν ήδη ανεβάσει βίντεο στα οποία περιγράφουν πώς θα άλλαζε η ζωή τους αν περνούσε ο Dream Act –  Νόμος του Ονείρου. Dreamers, Ονειροπόλους αποκαλούν όλα αυτά τα παιδιά οι ακτιβιστές. Ακτιβίστρια για λογαριασμό τους είναι και η Λορίν Πάουελ Τζομπς, που ίδρυσε τον ιστότοπο από κοινού με τον αμερικανό σκηνοθέτη και ντοκιμαντερίστα («Μια άβολη αλήθεια», «Περιμένοντας τον Superman», «Gossip»…) Ντέιβις Γκούγκενχαϊμ. Ο τελευταίος θα αναλάβει να συνθέσει όλα τα βίντεο των νεαρών παράνομων μεταναστών αλλά και των δασκάλων τους, των συγγενών τους, των φίλων τους σε ένα ντοκιμαντέρ – μια «αξίωση για δράση που το Κογκρέσο δεν θα μπορέσει να αγνοήσει».

Η Πάουελ Τζομπς ήταν παντρεμένη δέκα χρόνια με τον Στιβ Τζομπς, είχε ήδη αποκτήσει μαζί του τρία παιδιά, τον 23χρονο σήμερα Ριντ, τη 18χρονη Εριν και τη 15χρονη Ιβ, όταν κατατέθηκε για πρώτη φορά στο Κογκρέσο, το 2001, ο Νόμος του Ονείρου. Δίνει τη δυνατότητα πολιτογράφησης στους παράνομους μετανάστες που αποφοιτούν από αμερικανικό σχολείο και εγγράφονται στο πανεπιστήμιο ή κατατάσσονται στον Στρατό. Περίπου 65.000 παιδιά χωρίς χαρτιά ολοκληρώνουν κάθε χρόνο στις ΗΠΑ τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και το Ανώτατο Δικαστήριο τα προστατεύει μέχρις εδώ. Στη συνέχεια, ωστόσο, το μέλλον τους διαγράφεται αβέβαιο, δεν δικαιούνται ομοσπονδιακές υποτροφίες, προγράμματα που συνδυάζουν εργασία και σπουδές ή τραπεζικά δάνεια ώστε να χρηματοδοτήσουν τις σπουδές τους, ούτε μπορούν να βρουν νόμιμα δουλειά. Αλλά ο Dream Act δεν ψηφίστηκε ποτέ, προσέκρουε πάντα στην αντίθεση της σκληροπυρηνικής Δεξιάς που το έβλεπε ως  πρόγραμμα αμνηστίας για παιδιά ανθρώπων που παραβίασαν τον νόμο. Η πιο πρόσφατη εκδοχή του πέρασε από τη Βουλή τον Δεκέμβριο του 2010, σκόνταψε όμως στην Γερουσία.

Το περασμένο καλοκαίρι, ο Μπαράκ Ομπάμα χρησιμοποίησε τις προεδρικές του εξουσίες προκειμένου να σταματήσουν οι απελάσεις των «παράνομων» αυτών νέων. Με την επανεκλογή του, ξεκαθάρισε πως περιμένει από το Κογκρέσο μια «ολοκληρωμένη, βασισμένη στην κοινή λογική» μεταρρύθμιση της μεταναστευτικής νομοθεσίας – για το σύνολο των 11 εκατομμυρίων παράνομων μεταναστών που ζουν σήμερα, χωρίς να υπάρχουν επίσημα, στις ΗΠΑ. «Η ώρα είναι τώρα», διακήρυξε στα τέλη Ιανουαρίου από το Λας Βέγκας. Οι Ρεπουμπλικανοί έχουν συνειδητοποιήσει ότι κολυμπούν ενάντια στο ρεύμα, πως δεν μπορούν να ονειρεύονται επιστροφή στην εξουσία χωρίς το εκλογικό σώμα των λατίνος, που τους εκδικείται στην κάλπη για τη σκληροπυρηνική τους στάση. «Χρειαζόταν να υπάρξει μια απομυθοποίηση – να βάλουμε ένα πρόσωπο σε αυτούς τους ανθρώπους, να ακούσουμε τις προσωπικές τους ιστορίες», δήλωσε προ ημερών η Λορίν Πάουελ Τζομπς σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις της μετά τον θάνατο του συζύγου της. «Είναι τα παιδιά των φίλων μας. Είναι άνθρωποι που γνωρίζουμε. Είναι ένα τεράστιο εθνικό πρόβλημα που πρέπει να λυθεί».

«Η απραξία του Κογκρέσου είναι καταστροφική γι’ αυτούς τους νέους ανθρώπους και τραγική για τη χώρα», είχε δηλώσει προ διετίας. Τώρα βγαίνει απλώς μπροστά, τη μάχη τη δίνει καιρό, τουλάχιστον από το 1997, οκτώ χρόνια αφότου γνώρισε τον Στιβ Τζομπς στο Στάνφορντ – 27 ετών εκείνη, μεταπτυχιακή φοιτήτρια στη διοίκηση επιχειρήσεων, 36 εκείνος, προσκεκλημένος λέκτορας – και έξι χρόνια αφότου τον παντρεύτηκε με βουδιστική τελετή στο Εθνικό Πάρκο Γιόσεμαϊτ των ΗΠΑ. Το 1997, η Λορίν Πάουελ Τζομπς ίδρυσε μαζί με τον Κάρλος Γουάτσον στο Πάλο Αλτο της Καλιφόρνιας, στην έδρα της φαμίλιας Τζομπς, το College Track, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που βοηθάει «μη προνομιούχα» παιδιά να τελειώσουν το σχολείο και να συνεχίσουν τις σπουδές τους.

ΚΡΟΙΣΟΣ ΣΤΗ ΣΙΛΙΚΟΝ ΒΑΛΕΪ. Στα νιάτα της, η Πάουελ Τζομπς είχε κάνει ένα μικρό πέρασμα από επενδυτικές τράπεζες τύπου Goldman Sachs ή Merrill Lynch, κατόπιν όμως αφιερώθηκε σε πιο ευγενείς σκοπούς όπως η εκπαίδευση, τα δικαιώματα των γυναικών, οι τέχνες. Μη σας κουράσουμε απαριθμώντας τις μη κερδοσκοπικές οργανώσεις στις οποίες δραστηριοποιείται, είναι πολλές και τα ονόματα δεν έχουν σημασία. Εκείνο που έχει κάποιο νόημα είναι ότι μετά τον θάνατο του συζύγου της, ως κληρονόμος του, μπήκε για πρώτη φορά στη λίστα με τους δισεκατομμυριούχους του «Forbes» και θεωρείται σήμερα η πλουσιότερη γυναίκα στη Σίλικον Βάλεϊ, με περιουσία άνω των 9 δισ. δολαρίων. Και όπως λένε αυτοί που την ξέρουν, παρά το χαμηλό προφίλ της, ενστερνίζεται εκείνο το θρυλικό μότο του Στιβ Τζομπς: «Μείνε πεινασμένος, μείνε ανόητος».

Οι Ονειροπόλοι που συρρέουν ήδη στον ιστότοπο TheDreamIsNow.org δεν το κάνουν αψήφιστα. Δεν κινδυνεύουν μεν να απελαθούν, όσοι έχουν όμως δουλειά κινδυνεύουν να τη χάσουν, αφού ομολογούν πως είναι «παράνομοι». Η Μάιρα εργάζεται ως βιβλιοθηκάριος. Φοβόταν λίγο στην αρχή. Αποφάσισε ότι δεν θέλει να φοβάται άλλο. «Τώρα είναι η ώρα».