Η κοσοβοποίηση της Ελλάδας

Είναι σαν τα καυσόξυλα. Σαν τα ενεχυροδανειστήρια. Ανθησε και ανθεί στην κρίση. Το παραδέχεται άλλωστε και ο ίδιος. «Είναι δυστυχές ότι έγινα διάσημος λέγοντας δυσάρεστα πράγματα. Η αναγνωρισιμότητά μου είναι συνδεδεμένη ιστορικά με μια κατρακύλα», είπε σε συνέντευξη στο περιοδικό «Εψιλον» ο Γιάνης Βαρουφάκης.

Είναι ειλικρινής. Τον γνώρισε όχι μόνο το εγχώριο κοινό. Εχει μιλήσει για το ζήτημα ακόμη και στη μακρινή Μελβούρνη, όπου άλλωστε έχει ζήσει για ένα χρονικό διάστημα. Εχει φιλοξενηθεί σε έγκριτα δίκτυα τύπου BBC. Εχει αρθρογραφήσει στην ιστοσελίδα του CNN και μιλά συχνά-πυκνά στους «Νιου Γιορκ Τάιμς». Προτού το παραδεχθεί μόνος του, το περιοδικό «Slate» του είχε απονείμει, σε ένα από τα μπλογκ των συντακτών του, τον τίτλο του «μόνου ίσως σελέμπριτι που έχει δημιουργήσει η ελληνική κρίση».

Αν και δεν έχει υποπέσει στον πειρασμό να αρθρώσει προφητικό λόγο, όπως ο Ρουμπινί (τουλάχιστον όσον αφορά την έξοδο ή μη της χώρας από την ευρωζώνη), στις 5 Σεπτέμβριο 2012 θα πληροφορήσει το κοινό της «Lifo» ότι «φοβάμαι πως “παίζει” και μια τρίτη “προοπτική”: το μοντέλο Κοσόβου».

Θα επαναλάβει τα περί Κοσόβου σε διάφορα ΜΜΕ τους επόμενους μήνες. Στις 13 Νοεμβρίου, φερειπείν, στον Σκάι. «Πού πάει η Ελλάδα;» θα τον ρωτήσει ο Ευαγγελάτος κι αυτός θα απαντήσει: «Μια λέξη: Κόσοβο. Πρόκειται για την κοσοβοποίηση της Ελλάδας, ένα προτεκτοράτο με το ευρώ όπου το μόνο εξαγώγιμο προϊόν είναι το ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας».

Στις 16 Αυγούστου 2012 βέβαια, δεχόμενος από τον Βασίλη Λυριτζή του Σκάι την ερώτηση «η προοπτική κατάρρευσης είναι ορατή;», απαντά χωρίς δεύτερη σκέψη: «Είναι 100% η πιθανότητά της. Μη μασάμε τα λόγια μας».

Ο Βαρουφάκης από πολύ νωρίς προτείνει μια διαπραγματευτική γραμμή που σύμφωνα με άλλους οικονομολόγους βασίζεται στον εκβιασμό. Με δυο λόγια, «να απειλήσει η Ελλάδα ότι φεύγει και θα τα τινάξει όλα στον αέρα». Ηδη από τις 28 Απριλίου έκλεινε ένα από τα άρθρα του στο protagon.gr με την προτροπή: «Στάση πληρωμών λοιπόν! Τώρα! Με χαμόγελο και αισιοδοξία! (Και ξέρετε ποιο είναι το ωραίο; Οτι αν πειθόμασταν να απελευθερωθούμε από τον φόβο της πτώχευσης οι φίλοι μας οι Γερμανοί θα έσπευδαν την ίδια στιγμή να την αποσοβήσουν…)».