Αιτίες και αντιμετώπιση της υπερβολικής εφίδρωσης

Ο αναπληρωτής καθηγητής Δερματολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Αλέξανδρος Στρατηγός απαντά ότι η υπερβολική έκκριση ιδρώτα αποτελεί ένα συχνό πρόβλημα και μπορεί να οφείλεται σε διάφορα αίτια.

Η υπεριδρωσία διακρίνεται σε πρωτοπαθή εστιακή υπεριδρωσία (που δεν οφείλεται σε υποκείμενη νόσο) και σε δευτεροπαθή εντοπισμένη ή γενικευμένη υπεριδρωσία (όταν οφείλεται σε υποκείμενες αιτίες, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, ο υπερθυρεοειδισμός, η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, κακοήθειες, φάρμακα, η εγκεφαλική ισχαιμία, τραύμα νωτιαίου μυελού ή διαταραχές του κεντρικού ή περιφερικού νευρικού συστήματος).

Η πρωτοπαθής εστιακή υπεριδρωσία είναι η συχνότερη διαταραχή έκκρισης ιδρώτα. Παρατηρείται υπεριδρωσία των παλαμών, πελμάτων ή/και μασχαλών και λιγότερο της κεφαλής και της βουβωνικής περιοχής, κατά τις περιόδους νοητικής δραστηριότητας (στρεσογόνου ή μη), χωρίς αυξημένη θερμοκρασία σώματος (πυρετό). Δεν υπάρχει έκκριση ιδρώτα κατά τον ύπνο.

Σε ποσοστό 25% υπάρχει συγγενής πάσχων με πρωτοπαθή εστιακή υπεριδρωσία στην οικογένεια.

Ο δερματολόγος λαμβάνει λεπτομερές ιατρικό ιστορικό του ασθενούς σχετικά με το οικογενειακό ιστορικό υπεριδρωσίας, το ατομικό ιστορικό άλλων νοσημάτων, την ηλικία έναρξης και τη διάρκεια (οξεία ή χρόνια) της υπεριδρωσίας, τα σημεία κατανομής της και την ύπαρξη συνοδών συμπτωμάτων (όπως flushing, νυκτερινοί ιδρώτες, απώλεια βάρους). Ανάλογα καθορίζεται η ανάγκη περαιτέρω έλεγχου.

Η ύπαρξη υπεριδρωσίας μπορεί να ελεγχθεί κατά τη δοκιμασία αμύλου – ιωδίου, η οποία απεικονίζει οπτικά ποιες περιοχές έχουν αυξημένη έκκριση ιδρώτα. Η θεραπεία θα καθοριστεί ανάλογα με τη σοβαρότητα της υπεριδρωσίας και τον αποκλεισμό άλλων αιτιών. Γενικά, συστήνεται ελαφριά ένδυση, δροσερό περιβάλλον και αποφυγή εκλυτικών παραγόντων, όπως η συναισθηματική φόρτιση (στρες), η καφεΐνη, το κάπνισμα και το αλκοόλ.

Ηπιες περιπτώσεις μασχαλιαίας και παλαμιαίας υπεριδρωσίας αντιμετωπίζονται με τοπική εφαρμογή αλάτων αλουμινίου ή τιτανίου.

Οι ενδοδερμικές ενέσεις βουτυλικής τοξίνης τύπου Α ενδείκνυνται για τη συμπτωματική αντιμετώπιση της ανθεκτικής σε άλλες θεραπείες, εστιακής, μασχαλιαίας και παλαμιαίας υπεριδρωσίας και περιορίζει την έκκριση ιδρώτα στις περιοχές των ενέσεων για περίπου 6 μήνες.