Γύρισαν το «Βιετνάμ» της καρδιάς τους

Τι σημαίνει cult; Αφορά την αντοχή μιας ταινίας στον χρόνο; Ή τη λατρεία μιας ομάδας αφοσιωμένων οπαδών; Στο 11ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου που αρχίζει σήμερα στο Gagarin υπάρχει μια εντυπωσιακή συμμετοχή, αυτή του σοβαρού Παντελή Βούλγαρη. Η ιστορία «Βιετνάμ» που κλείνει το υπέροχο σπονδυλωτό «Ολα είναι δρόμος» του 1998 αποτελεί για πολλούς την κορυφαία στιγμή της καριέρας του. Αλλά ο φόρος τιμής δεν σταματά εκεί: την προβολή της ταινίας το βράδυ του Σαββάτου θα ακολουθήσει ένα πρόσφατο ριμέικ της, το οποίο θα προλογίσει ο ίδιος ο Βούλγαρης.

«Αυτό το κομμάτι, η ιστορία του Βιετνάμ έχει αγαπηθεί από πολλούς νέους ανθρώπους. Και πρόσφατα έμαθα πως στη Λαμία φίλοι της δουλειάς μου και φίλοι αυτής της ιστορίας γύριζαν, επί έναν ολόκληρο χρόνο, μια δική τους βερσιόν με πρωταγωνιστές τούς ίδιους» λέει στα «ΝΕΑ» ο σκηνοθέτης. «Φυσικά και θα παρευρεθώ στην προβολή, το θεωρώ πολύ τιμητικό για μένα, εξίσου τιμητικό με άλλες επίσημες βραβεύσεις. Αν είναι cult ή όχι, δεν ξέρω να σας πω, αυτό είναι ένα ας πούμε “κίνημα” που δεν έχω παρακολουθήσει – ο γιος μου Αλέξανδρος είναι μάλλον πιο ειδικός επί του θέματος από εμένα. Εγώ θα έρθω να συναντήσω τους φίλους της ταινίας και να επισκεφθώ το “Βιετνάμ” της καρδιάς τους».

«ανταρτικα». Πολλές από τις ταινίες του φετινού προγράμματος είναι πρόσφατες παραγωγές, γυρισμένες ας πούμε αντάρτικα, με «συνεργεία» φίλων και οπαδών. Ανάμεσά τους και η ταινία «Γκρίζα διαδρομή» με τον Γιάννη Ποιμενίδη και τον Νικήτα Τσακίρογλου, «η πρώτη ελληνική ταινία με πρωταγωνιστή λυκάνθρωπο» σύμφωνα με το δελτίο Τύπου, αναφορά όχι στο Φανταστικό αλλά στο… σουλούπι του κεντρικού ήρωα! Μια κατάσταση που φέρνει λίγο στο γνωμικό «από την παραγωγή στην κατανάλωση».

«Εμένα αυτό μου φαίνεται απολύτως θετικό» σπεύδει να συμπληρώσει ο Παντελής Βούλγαρης. «Με τη σημερινή τεχνολογία, τα παιδιά μπορούν να βρουν αμέσως τις εικόνες που έχουν στο μυαλό τους. Είναι υπέροχο που οι εκκολαπτόμενοι κινηματογραφιστές σήμερα μπορούν να αποτυπώσουν τα όνειρά τους με τέτοια ευκολία. Οσο σκέφτομαι εμάς που έπρεπε να κλείσουμε τα τριάντα μας μέχρι να πιάσουμε στα χέρια μας αυτές τις βαριές, δύσχρηστες μηχανές και να βρούμε φιλμ…».

Το… ριμέικ του «Βιετνάμ» σκηνοθετεί ο Μπάμπης Μπεσλεμές, μαθηματικός από τη Λαμία («επίσης είμαι και ο καλύτερος έλληνας κιθαρίστας» λέει) που ακόμη δεν μπορεί να πιστέψει το ενδιαφέρον του Βούλγαρη για την ταινία του. «Ο Παντελής Βούλγαρης είχε επισκεφθεί πριν από περίπου έναν χρόνο τα μέρη μας. Είχε φάει σε μια ταβέρνα με τη σύζυγό του – τη συγγραφέα, Ιωάννα Καρυστιάνη. Πρόσφερε, λοιπόν, στον ιδιοκτήτη του μαγαζιού ένα βιβλίο της συζύγου του και εκείνος έσπευσε να του μιλήσει για την ταινία που είχαμε γυρίσει και τον θαυμασμό που τρέφει η παρέα μου στο πρόσωπό του».

«Στείλαμε αμέσως στον κ. Βούλγαρη μια κόπια της ταινίας μας και του ζητήσαμε να τη δει, και αν το κρίνει απαραίτητο να επικοινωνήσει μαζί μας. Κάποιες ημέρες μετά, εκεί που έπαιζα μουσική, χτυπάει το τηλέφωνο και κάποιος μου λέει: “Μπάμπη, Παντελής Βούλγαρης εδώ!”. Τα δύο πρώτα λεπτά της συνομιλίας μας νόμιζα ότι κάποιος από τους φίλους μου ήταν και έκανε χαβαλέ αλλά ο συνομιλητής μου επέμεινε ότι είναι ο ίδιος και μου έδωσε μάλιστα το σταθερό του για να τον καλέσω. Ηταν πράγματι ο Βούλγαρης! “Το γέλιο που έριξα βλέποντας την ταινία σας, δεν το φαντάζεστε. Σας ευχαριστώ που με κάνατε να διασκεδάσω τόσο πολύ!” πρόσθεσε. Δεσμεύτηκε μάλιστα να έρθει στη Λαμία να μας συναντήσει. Πάλι δεν το πίστεψα εγώ. Ωσπου πριν από δύο εβδομάδες με παίρνει τηλέφωνο και μου λέει: “Ερχομαι αύριο να σας γνωρίσω”».