Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

Eίναι προφανώς άδικες οι νέες μισθολογικές περικοπές για τους εργαζομένους στις συγκοινωνίες. Oμως στην Ελλάδα της κρίσης η πιο αδικημένη κατηγορία πολιτών είναι οι χίλιοι άνθρωποι που χάνουν σε καθημερινή βάση τη δουλειά τους στον ιδιωτικό τομέα, όπως και δεκάδες χιλιάδες νέοι που αναζητούν ματαίως κάποια απασχόληση. Αυτό οφείλουν να το σέβονται οι πάντες – και σίγουρα εκείνοι οι μισθωτοί του ευρύτερου δημόσιου τομέα, οι οποίοι έχουν συνηθίσει να θεωρούν τις επιχειρήσεις όπου εργάζονται εργαλεία άσκησης συνδικαλιστικής πίεσης με μόνιμο θύμα την κοινωνία.  Οι περισσότεροι Ελληνες – και πάντως όλοι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι – έχουν υποστεί βαρύτατες θυσίες τα τελευταία χρόνια. Και είναι η πρώτη φορά που διαφαίνονται ελπίδες για αλλαγή κλίματος. Αλλά για να γίνει αυτό απαιτείται κοινωνική ειρήνη – και όχι ιαχές πολέμου!