Η υπηρεσία ιδιωτικοποιήσεων Treuhand («θεματοφύλακας» στα γερμανικά), που ιδρύθηκε το 1990 για να πωλήσει σε ιδιώτες περιουσιακά στοιχεία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, προτάθηκε στο πρόσφατο παρελθόν ως μία λύση που θα βοηθούσε την Ελλάδα να ξεπεράσει την κρίση χρέους. Η Treuhand διεξήγαγε την τετραετή εκστρατεία της αποκρατικοποιήσεων με έδρα ένα κτίριο της πρώην ναζιστικής αεροπορίας, και παρά τις μεγάλες ελπίδες που συνόδευσαν την ίδρυσή της άφησε πίσω της υπέρογκα χρέη, 2,5 εκατ. χαμένες θέσεις εργασίας και ερημωμένες βιομηχανικές ζώνες. Αντί να επιτύχει κέρδη 900 δισ. δολαρίων (1,4 τρισ. μάρκα), όπως αναμενόταν τότε, κατέληξε με χρέη 170 δισ. δολαρίων.
Αν και υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ της κατάρρευσης της Ανατολικής Γερμανίας και της κρίσης χρέους της Ελλάδας, οι οικονομολόγοι συμφωνούν ότι η γερμανική εμπειρία αποτελεί προειδοποίηση και για την Ελλάδα. Στην περίπτωση της χώρας μας δύο κυρίως γεγονότα παίζουν τον κυρίαρχο ρόλο στην όποια επιτυχία του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων. Πρώτον, η εδραίωση της πεποίθησης των πιθανών αγοραστών ότι η χώρα θα παραμείνει στο ευρώ, ένας κίνδυνος που δεν έχει ακόμη εκλείψει, και δεύτερον, ο χρόνος και η αποφασιστικότητα που έχει στη διάθεσή της η χώρα, απαλλαγμένη όμως από αλλότρια συμφέροντα, ώστε να επιτύχει και τις καλύτερες τιμές.
Η απόφαση, π.χ., του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Κοινοτήτων χθες σχετικά με το μονοπώλιο του ΟΠΑΠ, αν και σύμφωνα με τη Eurobank Equities δεν κατακρίνει το μονοπώλιο του ΟΠΑΠ καθαυτό, αμφισβητεί όμως τη νομική του βάση. Αν και για τον Οργανισμό η απόφαση δικαιώνει στους κύριους άξονές της την πολιτική του Ελληνικού Δημοσίου, εντούτοις για την αγορά το γεγονός ότι η υπόθεση θα μεταφερθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας σημαίνει πως θα χρειαστούν ακόμη μερικοί μήνες μέχρις ότου οι επενδυτές αποκτήσουν μια ξεκάθαρη εικόνα αναφορικά με τη νομιμότητα του ελληνικού μονοπωλίου.
Καθώς όμως ο χρόνος περνάει, όπως προκύπτει και από τη χθεσινή κατάρρευση της μετοχής του Οργανισμού (έχασε 220 εκατ. ευρώ), το τελικό τίμημα ίσως να μην είναι το επιθυμητό. Ετσι, όπως λένε στην αγορά, όταν αποφασίζονται κάποιες αποκρατικοποιήσεις είναι καλά να μη χάνεται πολύς χρόνος καθώς, όπως δείχνει και η εν λόγω δικαστική απόφαση, οι καθυστερήσεις ενίοτε οδηγούν σε μείωση της αξίας των προς πώληση περιουσιακών στοιχείων του κράτους.