e-mail

Κάποιοι έχουν τον αμάζευτο

Αγαπητή Φοίβη,

Ακολουθώντας την «ευγενική» προτροπή του κύριου συνδικαλιστή ή να πω ιδιοκτήτη του μετρό της Αθήνας κ. Σταματόπουλου να πηγαίνουμε με τα πόδια, δεν μπορώ να πω, την τσάκισα τη χοληστερίνη (μαζί με μένα φαντάζομαι και πολλοί άλλοι).

Τον παρακαλώ όμως θερμά να μη μας ζητάει συγγνώμη γιατί μας ανεβαίνει η πίεση και ό,τι χτίζουμε με κόπο κάθε μέρα, γκρεμίζεται.

Αθηνά Πασχάλη

Μια και του απευθύνεστε εν χορώ, αγαπητή Αθηνά, μήπως – λέμε μήπως – να τον ρωτούσαμε αν ο ίδιος έχει οικογένεια, συγγενείς, φίλους που να ταλαιπωρούνται καθημερινά από το καλοπληρωμένο γινάτι του; Ή αν δεν έχει οικογένεια και συγγενείς που να ταλαιπωρούνται – αν έχει καταφέρει και αυτούς να τους εξοπλίσει, με τον ιδρώτα του συνδικαλιστικού μετώπου του, με τζιπάρες πολλών κυβικών και οδηγούς -, μήπως να τον ρωτήσουμε το τόσο απλό και τόσο ανθρώπινο: οικογένεια δεν έχει να τον μαζέψει;

Πατατάκια για τον πόνο του άλλου!

Κυρία Φοίβη, γεια σου.

Αφού έχουμε πλέον παστίλιες για τον πόνο του άλλου κι εσύ ακούς τον πόνο του άλλου, είπα να σου πω και τον δικό μου, μπας και μ’ ακούσει κάποιος. Είδες μήπως εκείνη την πολύ σεξιστική, κατά τη γνώμη μου, διαφήμιση του Σάκη Ρουβά με τα πατατάκια;

Οπου μια αστυνομικίνα, σαν βγαλμένη από σκληρό, βρώμικο πορνό, του ζητάει να βγει από το αυτοκίνητο όπου τρώει πατατάκια προκλητικά, ερεθιστικά, σχεδόν με γλώσσα, και αρχίζει να τον ψαχουλεύει, άγρια επίσης, σαν σε πορνό που ετοιμάζεται να μπει στις σκληρές σκηνές, και τον χουφτώνει και πάει λέγοντας.

Προφανώς ο σταρ, αφού το έκλεισε το μαγαζί όπου εμφανιζόταν «με τεράστια επιτυχία», δεν μπορεί να πουλήσει τίποτε άλλο και είπε πάλι να πουλήσει λίγο σεξ για ξελιγωμένα κοριτσόπουλα. Ομως δεν πάει πολύ όλο αυτό; Δεν ξέρουν όσοι έστησαν αυτή τη διαφήμιση ότι υπάρχουν κάπου και όρια στην αισθητική, για την οποία, κυρία Φοίβη, μιλούσες τις προάλλες;

Δεν υπάρχει κανείς να τους μαζέψει;

Δημήτρης Καλαφάτης

Ξεχνάτε το βασικό, αγαπητέ Δημήτρη (που μάλλον τον ζηλεύετε και λίγο τον Σάκη, το βλέπω…). Αυτή την απολείανση προσωπικότητας που έχει κάνει μεγαλώνοντας ο Σάκης. Βοήθησε βέβαια και το συνεχές «Shake it!», με το κούνα το, κούνα το. Ακόμη πιο σημαντικό όμως είναι ότι ο σταρ (και κριθάρ’ μη σας πω) λανσάρει, ύστερα από τον Χαβιέρ Μπαρδέμ, κάτι πρωτοποριακό, κάτι αλτρουιστικό και αδυσώπητα ανθρωπιστικό: πατατάκια για τον πόνο του άλλου!

Και αυτοί πλλλλλ-λληρώνονται…

Αγαπητή Φοίβη,

Και να μη θέλει κάποιος να νευριάσει, δεν γίνεται… Ολοι αυτοί οι, και καλά, υποστηρικτές των δικαιωμάτων του απλού κόσμου μάς κοροϊδεύουνε.

Ακούστηκε από τον ίδιο τον υπουργό κ. Χατζηδάκη πως όσοι απεργούν από το μετρό πληρώνονται κανονικά, αλλά έχουν εγκλωβίσει όλους όσοι θέλουμε να πάμε στη δουλειά μας να παρακαλάμε συναδέλφους, να παίρνουμε ταξί ή και να γυμναζόμαστε περπατώντας.

Ομως μετά φωνάζουν για έλλειμμα στις συγκοινωνίες, πως ο κόσμος δεν πληρώνει εισιτήρια και κάρτες κ.λπ.

Εγώ λέω, πριν ο κόσμος πάρει τις κάρτες του, να ξέρει το μηνιαίο πρόγραμμα απεργιών του μετρό και να δίνει το αντίτιμο που του αναλογεί και μόνο. Ή ας μας κάνουν κι εκπτώσεις οι ίδιοι οι συνδικαλιστές, μιας και είμαστε και σε περίοδο εκπτώσεων…

Αν, δε, νομίζουν πως έχουν στήριξη και υποστήριξη από τους άλλους εργαζομένους, τότε μάλλον ζουν σε άλλη χώρα. Το μετρό έγινε για κάποιο σκοπό, όπως πάει, ο κόσμος δεν θα ξαναμπεί, θα το αφήσει να στοιχειώνει. Ασε που θα κάνει ντου και θα αρχίσει να τους πλακώνει, με όποιον συρμό βρει μπροστά του.

Αντε και καλή… χρονιά ακινητοποιημένη, ταλαιπωρημένη, χλευασμένη και χωρίς κανένα μέτρο ευαισθησίας από τους εργατοπατέρες.

Αλήθεια, οι βουλευτές μας νοιάζονται για όλο αυτό ή βολεύονται με τους σοφέρ τους; Οταν όμως διόριζαν στο μετρό τον κάθε καρεκλοκένταυρο και πιθανό ψηφοφόρο, δεν ίδρωνε το αφτί τους.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία,
Νίκος Μυζάλας
(ένας ταλαίπωρος… εργαζόμενος)

Η συνδικαλιστική ντροπή, ντροπή δεν έχει, αγαπητέ. Εχει όμως πολύ καλά ανέκδοτα, που έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν με το χάος που έχει προκληθεί. Ωραιότερο απ’ όλα, το πιο σύντομο: έκτη ημέρα χωρίς μετρό και οι Αθηναίοι έχουν αρχίσει να λένε το Λα… Λλλλλλα (όπως Θεσσαλλλλονίκη).