[Πρόσωπα] Εφερε τον Μαρξ στο Μανχάταν

Οταν ο Μπασκάρ Σουνκάρα μεγάλωνε στην κομητεία του Γουέστσεστερ της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, ονειρευόταν να γίνει επαγγελματίας μπασκετμπολίστας. Ομως η μοίρα τού επιφύλασσε πορεία διαφορετική. Και έτσι, ενώ ήταν δευτεροετής φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσιγκτον, κατά τη διάρκεια μιας αναρρωτικής άδειας αποφάσισε να περάσει στο εφεδρικό του σχέδιο: να φτιάξει ένα περιοδικό αφιερωμένο στη διάδοση της μαρξιστικής σκέψης σ’ ένα ευρύτερο αναγνωστικό κοινό, έχοντάς την απαλλάξει πρώτα από τη δυσνόητη ορολογία της. Ο πρώτος που αναγνώρισε τη δυσκολία του εγχειρήματος ήταν ο ίδιος. «Δεν είχα κανένα δικαίωμα να ξεκινήσω μια  έντυπη έκδοση όταν ήμουν 21 ετών», δήλωσε σε συνέντευξή του στους «Νιου Γιορκ Τάιμς». «Κοιτώντας προς τα πίσω, θεωρώ πως επρόκειτο για μια στιγμή δημιουργικής άγνοιας. Κάποιος πρέπει να είναι αρκετά ευφυής για να πραγματοποιήσει κάτι τέτοιο αλλά και αρκετά ανίδεος ώστε να πιστέψει πως πρόκειται να πετύχει».

Το αποτέλεσμα εκείνης της φαινομενικά απερίσκεπτης αλλά τελικά ευφυούς απόφασης του Σουνκάρα ήταν ο «Ιακωβίνος – ένα περιοδικό κουλτούρας και πολεμικής» («Jacobin – a magazine of culture and polemic»), του οποίου το ένατο τεύχος μόλις κυκλοφόρησε και το οποίο διαγράφει ήδη μια εξαιρετικά αναπάντεχη πορεία. Από τον Σεπτέμβριο του 2010 που πρωτοκυκλοφόρησε ο «Ιακωβίνος», προσείλκυσε σχεδόν 2.000 συνδρομητές, τόσο παραδοσιακούς όσο και ψηφιακούς, εκατομμύρια επισκέπτες στην ιστοσελίδα του, την προσοχή διακεκριμένων μπλόγκερ των ΗΠΑ καθώς και συμφωνίες για την έκδοση βιβλίων με εκδότες της Νέας Υόρκης. Και όσον αφορά τον μόλις 23 χρονών σήμερα  Σουνκάρα, εκθειάζεται από τους παλιούς αμερικανούς μαρξιστές, οι οποίοι βλέπουν την επιτυχία του ως ένα ενθαρρυντικό σημάδι αναφορικά με τον σοσιαλισμό, ο οποίος μοιάζει να αντέχει ακόμα το υβρεολόγιο των φανατικών συντηρητικών – μελών του αποκαλούμενου Tea Party. Ομως οι έπαινοι δεν έρχονται μονάχα από την Αριστερά. Σύμφωνα με τον Ρεϊχάν Σαλάμ, μπλόγκερ του δημοφιλέστατου συντηρητικού περιοδικού «The National Review», ο Μπασκάρ Σουνκάρα κατάφερε να εισαγάγει στην αμερικανική πολιτική μια οπτική «αριστερότερη» ακόμα και «από την κεντροαριστερή» οπτική.         

Ομως η πραγματική αναγνώριση για τον Σουνκάρα ήρθε μέσω της οργάνωσης μιας ανοιχτής συζήτησης στο Μανχάταν, με θέμα το κίνημα των καταληψιών της Γουόλ Στριτ, τρεις εβδομάδες αφότου πραγματοποιήθηκε η πρώτη κατάληψη, τον Σεπτέμβριο του 2011. Πέρα από επιφανείς συντηρητικούς δημοσιογράφους και αριστερούς ακαδημαϊκούς, ο Σουνκάρα και οι συνεργάτες του κατάφεραν να προσελκύσουν πάρα πολλούς απλούς ανθρώπους. «Θέλαμε να αναγκάσουμε τον κόσμο να μιλήσει για την ιδεολογία, για το ποιες ιδέες πολεμούσε το κίνημα των καταληψιών, για το αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να υπάρχει κάποια ιδεολογία», αναφέρει ένας από τους τέσσερις συνεκδότες του «Ιακωβίνου».

Στόχος του περιοδικού είναι η εξοικείωση των μαζών με ιδέες που ακόμα παραμένουν έγκλειστες στο γκέτο των λίγων διανοουμένων και των περισσότερων ακαδημαϊκών. Ερωτηθείς αναφορικά με το πώς θα το καταφέρει, ο Σουνκάρα απαντάει «με όποιο μέσο χρειαστεί. Βοηθάει που οι φιλελεύθεροι μας θεωρούν σχετικά υγιείς».