Βούτα, βούτα τη μεγάλη την κουτάλα
Επιτέλους, ήρθε η ώρα να τους πάρουμε τα... εσώρουχα στη Γιουροβίζιον. Με τη λαϊκοπόπ ιαχή «Αέραααααα» (κάτω από τα κιλτ μας, να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι) και με την εθνική παραδοσιακή στολή και τα εθνικά παραδοσιακά όργανα, baglamas & electric guitar, η εθνική ομάδα της Koza Mostra ετοιμάζεται για τη νίκη (παιδιά, της Ελλάδος παιδιά, που σκληρά πολεμάτε πάνω στα βουνά). Τι να σου κάνει πια μια μόνη μουστακάρα του Αγάθωνα; Πόση ελληνίλα να εμφυσήσει στο τοπίο;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Αν και… ηλικίας άνω των εκατό ετών, η γραφή του Εμμανουήλ Ροΐδη (της «Πάπισσας Ιωάννας») υπό τον τίτλο «Το κοχλιάριον» παραμένει διαχρονική και ισχύει ακόμη, ειδικά για το πολιτικό μας τοπίο, στην Ελλάδα του σήμερα.
Μας τη θύμισε ο αναγνώστης Νίκος Ταπεινός.
«Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Ελληνες διαιρούνται εις τρεις τοιαύτας:
α) Εις Συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντες κοχλιάριον βυθίζωσιν τούτο εις την χύτραν τού προϋπολογισμού.
β) Εις Αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον ζητούν επί παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.
γ) Εις Εργαζομένους, ήτοι ούτε έχουν κοχλιάριον ούτε ζητούν τοιούτον, αλλά είναι επιφορτισμένοι να γεμίζωσι την χύτραν διά τού ιδρώτος των.
α) Εις Συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντες κοχλιάριον βυθίζωσιν τούτο εις την χύτραν τού προϋπολογισμού.
β) Εις Αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον ζητούν επί παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον.
γ) Εις Εργαζομένους, ήτοι ούτε έχουν κοχλιάριον ούτε ζητούν τοιούτον, αλλά είναι επιφορτισμένοι να γεμίζωσι την χύτραν διά τού ιδρώτος των.
Εμμανουήλ Ροΐδης, 1836-1904».
Για την αντιγραφή,
Google news
