Εγκλημα στα παρασκήνια του Μπαλσόι

«Αποφασιστικός και ασυμβίβαστος», κατά τους συναδέλφους του, «άδικος» σύμφωνα με κάποιους χορευτές του, ο Σεργκέι Φιλίν έγινε ο πρωταγωνιστής στην τελευταία πράξη του ανταγωνιστικού δράματος που παίζεται τα τελευταία χρόνια στα παρασκήνια του Θεάτρου Μπαλσόι. Βετεράνος των θρυλικών μπαλέτων, χορογράφος και καλλιτεχνικός διευθυντής από τον Μάρτιο του 2011, ο Φιλίν διακομίστηκε το βράδυ της Πέμπτης σε νοσοκομείο της Μόσχας με εγκαύματα τρίτου βαθμού στο πρόσωπο και αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να χάσει για πάντα την όρασή του.

Σε μια επίθεση, που παραπέμπει σε τακτικές εκδίκησης εξτρεμιστών Ταλιμπάν, άνδρας με καλυμμένο πρόσωπο πλησίασε τα μεσάνυχτα της Πέμπτης τον 42χρονο χορευτή την ώρα που έμπαινε στο σπίτι του, στο κέντρο της Μόσχας, και του έριξε οξύ στο πρόσωπο.

«Πανικοβλήθηκα. Νόμισα πως θα με πυροβολήσει», μόλις που μπόρεσε να πει σε συνέντευξή του χθες στην ιδιωτική τηλεόραση, τυλιγμένος με επιδέσμους σε όλο το πρόσωπο. «Εκανα να γυρίσω πίσω, αλλά βγήκε μπροστά μου». Λίγες ώρες αργότερα επρόκειτο να διακομιστεί σε στρατιωτικό νοσοκομείο των Βρυξελλών, το οποίο ειδικεύεται στα εγκαύματα.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΑΡΕΚΛΑ. Ο Φιλίν δεν είναι ο πρώτος καλλιτεχνικός διευθυντής του Μπαλσόι που δέχεται πόλεμο και απειλές για τη ζωή του. Πέντε ακόμη χορογράφοι πέρασαν από την ίδια θέση μετά την απομάκρυνση του Γιούρι Γκριγκορόβιτς, το 1995, διευθυντή του «μεγάλου» θεάτρου επί τρεις δεκαετίες. Εκτοκτε, όλοι όσοι επιχείρησαν να δώσουν νέα ταυτότητα στα Μπαλέτα Μπαλσόι, ισορροπώντας ανάμεσα στο κλασικό ρωσικό στυλ και στον ανανεωμένο αέρα της Δύσης, ήρθαν αντιμέτωποι με την πεισματική αντίσταση των πιστών του Γκριγκορόβιτς – χορευτών και δασκάλων.

Δύο χρόνια μέσα σε ένα θέατρο χτυπημένο από τις σύγχρονες ασθένειες του ρωσικού καθεστώτος – ίντριγκες, απληστία, μίση, διαφθορά – ήταν υπεραρκετά για να δημιουργηθεί ένας στόλος από εχθρούς γύρω από τον Φιλίν.

Μία από τις μεγάλες αποφάσεις του, για παράδειγμα,  που βρήκε πολλούς πολέμιους, ήταν η πρόσληψη του Ντέιβιντ Χάλμπεργκ ως πρώτου χορευτή, του πρώτου αμερικανού που έσπασε τη μακρά παράδοση των Ρώσων σε αυτόν τον ρόλο. Σύμφωνα με αρκετά δημοσιεύματα στον ρωσικό Τύπο, θύελλα αντιδράσεων είχαν προκαλέσει επίσης οι επιλογές του στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Το 2011 δύο κορυφαίοι χορευτές παραιτήθηκαν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις αλλαγές στο ρεπερτόριο.

Προκάτοχός του στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή, ο Αλεξέι Ρατμάνσκι σίγουρα δεν εξεπλάγη. «Δεν ήταν σύμπτωση», έγραψε στο προφίλ του στο facebook. «Μια χιονοστιβάδα είναι οι ασθένειες στο Μπαλσόι: η αηδιαστική κλίκα των καλλιτεχνών, οι μαυραγορίτες και οι σπεκουλαδόροι των εισιτηρίων, οι ημίτρελοι θαυμαστές που είναι έτοιμοι να κόψουν τον λαιμό των ανταγωνιστών του ειδώλου τους, οι κυνικοί χάκερ, τα ψέματα στον Τύπο και οι σκανδαλώδεις συνεντεύξεις διαφόρων υπαλλήλων. Για όλα αυτά φταίει η έλλειψη ηθικής στο θέατρο, κάτι που στο Μπαλσόι έγινε σταδιακά από συγκεκριμένους ανθρώπους».