«Βρίσκομαι με ένα διαβατήριο από τη Σιέρα Λεόνε, μια χώρα όπου δεν έχω πάει ποτέ. Γράφει τόπο γέννησης Ελλάδα, στην οποία όμως δεν με αναγνωρίζουν. Και μόλις συμπληρώσω τα 18 θα πρέπει να κάθομαι στην ίδια ουρά με άλλους αλλοδαπούς που έχουν έρθει πριν από δύο χρόνια για να βγάλω άδεια παραμονής».
Με αυτά τα λόγια η 16χρονη σήμερα μαθήτρια της Β’ Λυκείου Μαρί Σάνκο, η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα, περιγράφει τον Γολγοθά που θα κληθεί σύντομα να αντιμετωπίσει, καθώς το ελληνικό κράτος δεν της χορηγεί ιθαγένεια. Την ίδια αγωνία ζει όμως καθημερινά και η μεγαλύτερη αδελφή της, η Στεφανία. Εκλεισε τα 19 της χρόνια λίγες ημέρες μετά τα Χριστούγεννα και έχει ζήσει όλη της τη ζωή στην Ελλάδα. Σήμερα σπουδάζει στο δεύτερο έτος του Τμήματος Διεθνούς Εμπορίου του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας.
«Παλεύουμε να ανανεώσουμε την άδειά της» λέει η Αούα Σάνκο, η 50χρονη μητέρα της Μαρί και της Στεφανίας. «Είναι παράλογο, γιατί γεννήθηκαν εδώ και δεν πρέπει να ζητιανεύουν. Είναι τελείως διαφορετικό από εμάς που ήμασταν πρώτη γενιά», υποστηρίζει.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ. «Γιατί να με πας πίσω; Με ρώτησες όταν με έφερες;». Αυτό το αφοπλιστικό ερώτημα θέτει η 17χρονη Αννα στη μητέρα της Λιλιάνα Ζοφάν, μπροστά στο ενδεχόμενο, εάν δεν μπορέσουν να βγάλουν χαρτιά στην Ελλάδα, να χρειαστεί να επιστρέψουν στη χώρα καταγωγής τους, τη Μολδαβία.
«Δεν θέλει να φύγει από εδώ, έχει φίλους» λέει η Λιλιάνα Ζοφάν, επισημαίνοντας πως η κόρη της δεν γεννήθηκε εδώ, αλλά μένει χρόνια στην Ελλάδα και δεν μπορεί ούτε καν να εκφραστεί καλά στη γλώσσα καταγωγής της. Η Αννα ήρθε στην Ελλάδα όταν ήταν 11 χρονών, δηλαδή παιδί του δημοτικού. Τα έξι χρόνια φοίτησης σε ελληνικό σχολείο που προβλέπει ο νόμος για να αποκτήσει την ιθαγένεια θα τα κλείσει το καλοκαίρι.
«Θα αρχίζαμε να μαζεύουμε τα χαρτιά για την ιθαγένεια» αναφέρει η Λιλιάνα, ωστόσο εάν ισχύσουν οι πληροφορίες που θέλουν να αποκτούν ιθαγένεια μόνον όσα παιδιά δεύτερης γενιάς έχουν φοιτήσει επί εννέα έτη σε ελληνικό σχολείο, η Αννα θα βρεθεί στον αέρα.