Τα καναπεδάκια του Σόιμπλε

Στις τέσσερις ημέρες του Τσίπρα στο Βερολίνο, οι θερμοκρασίες ήταν συνεχώς κάτω από το μηδέν. Και πολιτικά όμως το κλίμα για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ποτέ θερμό. Στην προηγούμενη επίσκεψή του το καλοκαίρι πριν από τις εκλογές οι γερμανοί δημοσιογράφοι είχαν κατακλύσει το Κέντρο Τύπου για να δουν από κοντά τον πολιτικό που πίστευαν ακράδαντα ότι θα βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ και θα τινάξει την ευρωζώνη στον αέρα. Αυτό δεν έγινε τότε. Και τώρα ο Τσίπρας έκανε ένα μεγάλο βήμα προς την αντίθετη κατεύθυνση. «Είχαμε μια μεγάλη ευκαιρία να κερδίσουμε στις τελευταίες εκλογές αλλά δεν τα καταφέραμε» είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στη διάσκεψη του κόμματος Ευρωπαϊκή Αριστερά. Ακούστηκε σχεδόν απολογητικά, αλλά για τους Γερμανούς της Λίνκε και τους άλλους ευρωπαίους συντρόφους, ο ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκεται στα πρόθυρα της εξουσίας είναι ό,τι πιο ελπιδοφόρο έχει η ευρωπαϊκή Αριστερά.

Με πρόσφατη την περιοδεία στη Λατινική Αμερική, το πρόγραμμα της διάσκεψης της Ευρωπαϊκής Αριστεράς το Σάββατο το απόγευμα περιελάμβανε ενημέρωση από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για τις εντυπώσεις του. Και ο Τσίπρας δεν παρέλειψε να μεταφέρει τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς από τον κομαντάντε Τσάβες διαπιστώνοντας ότι «η κατάσταση στη Βενεζουέλα είναι περίπλοκη» εξαιτίας της περιπέτειας με την υγεία του.

Η σούπα στον έκτο όροφο των γραφείων του συνδικάτου Ver.di που φιλοξενούσε τη διάσκεψη της Ευρωπαϊκής Αριστεράς είχε κρυώσει όταν έφτασαν το απόγευμα ο κ. Τσίπρας και η αποστολή από την Αθήνα. Και τα ψωμάκια με την ντομάτα, το ζαμπόν ή το τυρί είχαν μείνει λίγα. Αντίθετα, «τα καναπεδάκια στο γραφείο του Σόιμπλε» ήταν υπέροχα, έλεγε μέλος της αποστολής του Α. Τσίπρα κάνοντας τον γαστρονομικό απολογισμό της περιοδείας. Ο ίδιος ο Σόιμπλε άφησε στην αποστολή από την Αθήνα την εντύπωση ενός «πολύ ευγενικού ανθρώπου», ο οποίος άκουσε προσεκτικά τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ όταν του ανέπτυξε την άποψη γιατί δεν περπατάει το πρόγραμμα. Γιατί δεν μπορεί η σημερινή κυβέρνηση να κάνει επανεκκίνηση της οικονομίας και να πατάξει τη φοροδιαφυγή. Γιατί η αδυναμία αυτή της ελληνικής κυβέρνησης σε συνδυασμό και με εγχώρια συμφέροντα αποτρέπουν τελικά επενδύσεις ακόμη και από τη Γερμανία. Και γιατί πρέπει να προχωρήσει η κάθαρση για να αποκατασταθεί το αίσθημα δικαίου στην ελληνική κοινωνία. Αυτά βέβαια είναι θέματα εσωτερικών πολιτικών χειρισμών στην Ελλάδα. Εκείνο για το οποίο «καίγεται» ο Σόιμπλε είναι η πορεία του ευρώ και της Ευρώπης. Και αυτή η πορεία θα είναι σαφώς ομαλότερη με τη σταθερή πρόσδεση στο ευρώ και της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα.

Δεν ήταν μόνο η κουλτούρα των Γερμανών να συνομιλούν με τον πολιτικό αντίπαλο ακόμη και αν έχουν μεγάλες διαφορές. Ηταν και το μήνυμα που είχε μαζί του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ όταν αργότερα μιλούσε δημοσίως για τη διαμόρφωση μιας «ατζέντας διαλόγου». Στο μέλλον μπορεί να τεθούν με πιο «επαγγελματικό» τρόπο θέματα όπως αυτό του σκανδάλου Siemens, που ξεκίνησε αρχικά ως «λίστα Χριστοφοράκου» και κατέληξε ως «δικογραφία Χριστοφοράκου», για την οποία ο Σόιμπλε δήλωσε αναρμόδιος. Το ίδιο ισχύει και για το θέμα του κατοχικού δανείου, που για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ έχει ηθική διάσταση, κι επίσης δεν μπορεί να το λύσει ο Σόιμπλε. Αυτά είναι ζητήματα που μπορούν να αντιμετωπισθούν σε διμερές επίπεδο.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΚΙΖΙ. Καταλύτης για τη συνάντηση με τον Σόιμπλε ήταν ο Γκρέγκορ Γκίζι, ο φυσικός ηγέτης του αδελφού κόμματος Ντι Λίνκε, που έριξε στη ζυγαριά το ειδικό του βάρος με την εκτίμηση που απολαμβάνει και από άλλους πολιτικούς χώρους.

Και αφού έσπασε ο πάγος με τον Σόιμπλε, όλα τα άλλα ήταν δευτερεύοντα. Ακόμα και η επιλογή στελεχών δεύτερης γραμμής που έστειλαν οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι στις συναντήσεις με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορεί την επόμενη φορά να αναβαθμιστεί.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του κ. Τσίπρα μετά το ταξίδι του στο Βερολίνο θα είναι να ευθυγραμμίσει στον νέο ρεαλισμό προσέγγισης της Γερμανίας τους συντρόφους του στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στην Ευρωπαϊκή Αριστερά. Γιατί στην κεντρική εκδήλωση του Λίνκε μία μέρα πριν τη συνάντησή του με τον Σόιμπλε ο σύντροφος Γκενς Γιόστεντ από τη Σουηδία εκθείαζε τα καλά της παραμονής της χώρας του εκτός ευρώ ως μοντέλο και για τους υπόλοιπους συντρόφους.