Χαμένος μεταξύ… copy και delete
Με μια ετεροχρονισμένη ομολογία που, αντί να ξεκαθαρίζει το τοπίο, δημιουργεί νέα ερωτήματα, ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γιάννης Διώτης επιχείρησε χθες να αποτινάξει το στίγμα του «πλαστογράφου» της λίστας Λαγκάρντ.
Για πρώτη φορά, λίγο πριν πέσει η αυλαία παραδέχθηκε ότι είχε αντιγράψει το στικάκι με τα ονόματα των καταθετών στην HSBC της Ελβετίας, αλλά αρνήθηκε ότι κράτησε αντίγραφο ισχυριζόμενος ότι διέγραψε το ηλεκτρονικό αρχείο που δημιούργησε με τη βοήθεια συνεργάτιδός του, την οποία και κατονομάζει, καθώς ο ίδιος δεν έχει πολύ καλές γνώσεις σχετικά με ηλεκτρονικούς υπολογιστές.
Το γεγονός αυτό το είχε… διαγράψει από το πρώτο υπόμνημα που είχε παραδώσει στους οικονομικούς εισαγγελείς Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρο Μουζακίτη την πρώτη φορά που κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις για τη διαχείριση της επίμαχης λίστας.
Ο Ι. Διώτης ασκώντας νόμιμο δικαίωμά του επέλεξε να μην εμφανιστεί αυτοπροσώπως ενώπιον των δύο παλαιών συναδέλφων του. Αντ’ αυτού ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Νίκος Λίβος παρέδωσε 11σέλιδο υπόμνημα στο οποίο ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ:
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ότι αντέγραψε το στικάκι και στη συνέχεια διέγραψε το αρχείο. Μόνο που από όσα λέει και με βάση την ημερομηνία δημιουργίας του συγκεκριμένου ηλεκτρονικού αρχείου (8-7-2013) εύλογα οδηγείται κανείς στο συμπέρασμα πως διέγραψε το πρώτο USB που παρέλαβε από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, με αποτέλεσμα να παραδώσει στον διάδοχό του στο υπουργείο Οικονομικών και σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλη Βενιζέλο το στικάκι – αντίγραφο.
«Εγώ δεν έδινα βάρος στα ίδια τα στικάκια (σ.σ. ως υλικούς φορείς πληροφορίας), δεν εξέταζα δηλαδή ποιο από αυτά ήταν “του υπουργού” και ποιο αντίγραφό του. Αλλωστε εκείνη την εποχή δεν γνώριζα ότι το USB περιείχε καταχωρίσεις από άλλο αποθηκευτικό μέσον, δηλαδή από CD. Για εμένα σημαντικό ήταν πρωτίστως το περιεχόμενο του USB και αυτό με ενδιέφερε πάνω απ’ όλα, και με κανέναν τρόπο να μην αλλοιωθεί».
ΑΠΟΠΟΙΕΙΤΑΙ την κατηγορία της νόθευσης και επιστρέφει το κίνητρο σε άλλους στρέφοντας ουσιαστικά τον προβολέα στον άλλοτε πολιτικό του προϊστάμενο Γ. Παπακωνσταντίνου. «Σε ουδεμία νόθευση προέβην, ούτε και μπορούσα να το πράξω, διότι δεν είχα κανένα κίνητρο προς τούτο ή όφελος. Ενδεχομένως όφελος, οπωσδήποτε κίνητρο και πάντως δυνατότητα είχαν άλλα εμπλεκόμενα στην υπόθεση πρόσωπα», λέει δείχνοντας ξεκάθαρα προς την πλευρά Παπακωνσταντίνου.
ΑΦΑΙΡΕΙ από το κάδρο της υπόθεσης τον Β. Βενιζέλο, στον οποίο επαναλαμβάνει ότι παρέδωσε το στικάκι στο τέλος Ιουλίου ή αρχές Αυγούστου 2011. «Επρόκειτο – όπως λέει – για την πρώτη ειδικά για τον σκοπό αυτό συνάντησή μας. Δεν φαντάζομαι να θεωρεί κανείς ότι τις προηγούμενες φορές που εξ άλλου λόγου είχα συναντηθεί με τον κ. Βενιζέλο θα του έλεγα “με την ευκαιρία που σας βλέπω, πάρτε να δείτε και αυτό το στικάκι!”». Επιπλέον, βάζει μια ακόμα παράμετρο στο τραπέζι της έρευνας αναφέροντας πως, όταν δημιουργήθηκε το θέμα με τη λίστα Λαγκάρντ σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τον προέτρεψε να δώσει το στικάκι που του είχε παραδώσει στον Πρωθυπουργό.