Δύο σενάρια για να βρεθούν τα ίχνη του USB

Δύο περιπτώσεις να υπάρχουν ίχνη που να ρίχνουν φως στον αριθμό των αρχείων τα οποία παρέλαβε ο πρώην γενικός γραμματέας του ΣΔΟΕ, δηλαδή αν ήταν 2059 ή 2062, οπότε και αν παρέλαβε τη λίστα Λαγκάρντ αλλοιωμένη ή όχι, βλέπουν ως πιθανές οι ειδικοί των νέων τεχνολογιών που μίλησαν στα «ΝΕΑ».

Η πρώτη είναι κατά την αντιγραφή των αρχείων από το στικ «Παπακωνσταντίνου» στο στικ «Διώτη» να χρησιμοποιήθηκε ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή. Αν για παράδειγμα η λίστα Λαγκάρντ αντιγράφηκε αυτούσια στον σκληρό δίσκο και από εκεί στο στικάκι της 8ης Ιουλίου 2011, που βρίσκεται στα χέρια των εισαγγελέων, τότε υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να βρεθούν τα αποτυπώματα του στικ «Παπακωνσταντίνου» στον υπολογιστή που χρησιμοποιήθηκε από τον πρώην γενικό γραμματέα του ΣΔΟΕ και τη συνεργάτιδά του που τον βοήθησε. Αντιθέτως, αν τα δύο USB τοποθετήθηκαν σε δύο θύρες του υπολογιστή και η αντιγραφή έγινε απευθείας από τον ένα στο άλλο, χωρίς να παρεμβληθεί ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή, τότε θεωρείται σχεδόν απίθανο να βρεθούν ίχνη που να δείχνουν τον αριθμό των αρχείων στο στικ «Παπακωνσταντίνου» από την συγκεκριμένη διαδικασία. Πάντως, ο κ. Διώτης στο υπόμνημα που κατέθεσε χθες δεν ξεκαθαρίζει αν ο υπολογιστής που χρησιμοποιήθηκε για την αντιγραφή ήταν ο υπηρεσιακός στο γραφείο του ή κάποιος προσωπικός.

Η δεύτερη περίπτωση να προκύψουν κάποια στοιχεία σχετικά με το αν δόθηκε τελικά στικ με 2059 ή 2062 αρχεία στον πρώην γενικό γραμματέα του ΣΔΟΕ είναι να εντοπιστούν τα υπολείμματα των αρχείων που διέγραψε από το στικ «Παπακωνσταντίνου» είτε στο κομπιούτερ όπου πραγματοποιήθηκε η διαγραφή, το οποίο πιθανώς να είναι το ίδιο με αυτό στο οποίο έγινε η αντιγραφή, είτε στο ίδιο το στικ που μπορεί να συνέχισε να χρησιμοποιείται στην υπηρεσία. Σύμφωνα με τους ειδικούς, ακόμα και στην περίπτωση διαμόρφωσης ενός αποθηκευτικού μέσου (format) μπορεί να γίνει ανάκτηση των διαγραμμένων δεδομένων με εξειδικευμένο λογισμικό ή από την κατασκευάστρια εταιρεία η οποία δύναται να έχει πρόσβαση σε μέρη της μνήμης που παραμένουν αθέατα στα προγράμματα.

Σημειώνεται ότι στο υπόμνημα που κατέθεσε ο κ. Διώτης αναφέρει πως όταν ολοκλήρωσε την επισκόπηση των αρχείων στο νέο αντίγραφο ζήτησε από τη συνεργάτιδά του να τον ενημερώσει «για το πώς γίνεται η παντελής διαγραφή του άλλου USB» στην οποία προέβη αμέσως. Ως εκ τούτου, θεωρείται σχεδόν απίθανο στην περίπτωση που αντιγράφηκαν τα αρχεία πρώτα στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή να μην τα διέγραψαν αργότερα. Και πάλι όμως μπορεί να έχουν αφήσει κάποια αποτυπώματα που εύκολα εντοπίζονται από ειδικά προγράμματα.

«ΞΕΦΡΑΓΟ ΑΜΠΕΛΙ». Οσον αφορά τα ίχνη των USB που προκύπτουν όταν συνδέονται σε κομπιούτερ, μια έρευνα στα συστήματα του ΣΔΟΕ ίσως θα μπορούσε να δείξει πότε συνδέθηκαν σε ποιον υπολογιστή. Ωστόσο, για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν στα στικ απαραίτητο θα ήταν να είχαν τεθεί από τους διαχειριστές του δικτύου αυστηροί κανόνες παρακολούθησης των κινήσεων των χρηστών. Πράγμα επίσης σχεδόν απίθανο: «Τα δίκτυα των υπηρεσιών του στενού δημόσιου τομέα μοιάζουν με ξέφραγο αμπέλι», επισημαίνει στα «ΝΕΑ» άνθρωπος που έχει βαθιά γνώση των υποδομών πληροφορικής των υπουργείων.