Οταν οι μεταρρυθμίσεις αποδίδουν,τα ελλείμματα της Ευρώπης μειώνονται

Στο άρθρο του με τίτλο «Οι θεσμοί είναι το κλειδί» καταθέτει ως επιχειρήματα τη μείωση των ελλειμμάτων, την αναβάθμιση της ανταγωνιστικότητας, τη σύγκλιση των διαφόρων οικονομιών. Και σημειώνει: «Βελτιώσεις στην ανταγωνιστικότητα βιώνουμε κυρίως σε Ελλάδα και Ιρλανδία. Εκεί έχει μειωθεί το κόστος εργασίας από το 2009 περισσότερο από 10%». Την τριετία 2009-2012 μειώθηκε το μέσο έλλειμμα προϋπολογισμού στην ευρωζώνη σχεδόν στο μισό, από 6,3% στο 3,3% του ΑΕΠ, τη στιγμή που ΗΠΑ και Ιαπωνία αναγκάστηκαν να υπερδιπλασιάσουν τον δανεισμό τους σε σύγκριση με τις χώρες του ευρώ.
«Ολα αυτά δείχνουν ανοδική πορεία για την Ευρώπη, ότι οι μεταρρυθμίσεις αποδίδουν και τα ελλείμματά μας μειώνονται», εκτιμά ο Σόιμπλε, υπογραμμίζει όμως ότι η κρίση δεν έληξε, αν και έχουν γίνει τα προηγούμενα χρόνια σημαντικά βήματα. Θεωρεί πάντως ότι η εξέλιξη σημαντικών οικονομικών δεικτών στις υπερχρεωμένες ευρωπαϊκές χώρες επιβεβαιώνει ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο.

Σημαντικότερο γεγονός αποτελεί κατά την άποψη του εβδομηντάχρονου πολιτικού η μεταρρύθμιση των θεσμικών δομών μέσα από την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, τη δημιουργία ενός Δημοσιονομικού Συμφώνου που περιορίζει με συγκεκριμένους κανόνες τον δανεισμό. Επισημαίνει επίσης την ίδρυση των ευρωπαϊκών μηχανισμών σταθερότητας EFSF και ESM ώστε να καλυφθεί θεσμικά το κενό ενός μόνιμου και αξιόπιστου μηχανισμού αντιμετώπισης των κρίσεων και τη λειτουργία από τις αρχές του 2014 ενός εποπτικού οργάνου των μεγάλων τραπεζών υπό την καθοδήγηση της ΕΚΤ.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ. Ο Σόιμπλε θεωρεί ζωτικής σημασίας τη μετεξέλιξη των ευρωπαϊκών θεσμών ώστε να μπορεί να λειτουργεί η Ευρώπη ως μία ενότητα την εποχή της παγκοσμιοποίησης. Αναφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα τη ρύθμιση των αγορών, την προστασία του περιβάλλοντος, την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας ή τη θεσμοθέτηση κανόνων υγιούς ανταγωνισμού στις παγκόσμιες αγορές. Κάθε ευρωπαϊκό έθνος είναι πολύ μικρό για να αντέξει μόνο του στο μέλλον, ιδιαίτερα σε συνάρτηση με τη δημογραφική εξέλιξη των ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Η σωστή αναλογία σταθερότητας και προσαρμογής των πολιτικών θεσμών αποτελεί κατά τον γερμανό υπουργό κεντρικό παράγοντα για την επιτυχία ή την αποτυχία εθνών και κρατών. Ετσι πιστεύει ότι οφείλουμε να βελτιώσουμε τη λειτουργικότητα των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων για καλύτερες και γρηγορότερες αποφάσεις και ταυτόχρονα να φέρουμε πιο κοντά στους πολίτες τις πολιτικές διαδικασίες αποφάσεων, κάνοντάς τες πιο διαφανείς και επαναπροσδιορίζοντας τις αρμοδιότητες μεταξύ εθνικών κρατών και ευρωπαϊκού κέντρου. Τονίζει μάλιστα ότι «θα πρέπει να συμφωνήσουμε ποιες αποφάσεις δεν θα λαμβάνονται στο μέλλον σε εθνικό επίπεδο και θα πρέπει να μετατεθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Γι’ αυτό πρέπει να ενισχυθούν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και να βελτιωθεί η δημοκρατική νομιμοποίησή τους».

Για τη νομισματική ένωση υπογραμμίζει την αναγκαιότητα στενότερης συνεργασίας στην οικονομική πολιτική και στην εφαρμογή της μέσω της ενίσχυσης του επιτρόπου για το κοινό νόμισμα. Προτείνει επίσης την εκλογή του προέδρου της Κομισιόν από τους πολίτες της Ευρώπης, την ενίσχυση του Ευρωκοινοβουλίου και τον ορισμό ενός υποψηφίου από κάθε κόμμα για όλη την Ευρώπη στις επόμενες ευρωβουλευτικές εκλογές του 2014. Σταδιακά, θα μπορούσε να εκλέγεται ο νικητής στη θέση του Προέδρου της Κομισιόν, ώστε να αποκτήσουν έτσι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί τη δημοκρατική νομιμοποίηση και την αποδοχή των πολιτών.