Ολα για τον Στουρνάρα γίνονται

Απολογητικός για τους φόρους, επικριτικός με την αντιπολίτευση και προσεκτικός με την κοινωνία, προσήλθε χθες στη Βουλή ο Γιάννης Στουρνάρας. Μιλώντας για «νομοσχέδιο δημοσιονομικής ανάγκης», ο υπουργός Οικονομικών φάνηκε πιο διαβασμένος πολιτικά από την προηγούμενη φορά. Υπενθυμίζεται ότι τον Δεκέμβριο – μεταξύ Ηρώδη και Σόιμπλε – η πρώτη βερσιόν του φορολογικού νομοσχεδίου αποσταθεροποίησε την κυβέρνηση, αποσύρθηκε άρον άρον και, εξαιτίας της οργής του Βερολίνου, παραλίγο να μας στοιχίσει την εκταμίευση της τζάμπο δόσης των πενήντα δισ. και βάλε. Το Φορολογικό είναι πρώτο πρώτο από τα προαπαιτούμενα της τρόικας για το 2013, προκειμένου να συνεχίσει η χώρα να λαμβάνει την ξένη βοήθεια. Κάτι που εξηγεί τη σπουδή αλλά και το άγχος της κυβέρνησης να το περάσει.

Στη δημόσια ζωή τίποτε δεν είναι ποτέ το ίδιο: ούτε οι καταστάσεις ούτε οι παίκτες. Ο Στουρνάρας φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι η θέση του είναι πολιτική και το ακροατήριό του δεν είναι μόνον οι ξένοι δημοσιογράφοι, η τρόικα ή οι αγορές, αλλά είναι, πάνω απ’ όλα, η μέση ελληνική οικογένεια. Ο υπουργός Οικονομικών μπορεί να μην είχε το περιθώριο να κάνει δεκτές τις προτάσεις τού ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ υπέρ των ευπαθών ομάδων. Εσπευσε όμως να πει ότι κάθε ευρώ που πάει σε φόρους σώζεται από μισθούς και συντάξεις. Αν ο κοινωνικός αυτοματισμός θέλει διαφορετικές ομάδες να στρέφονται η μία κατά της άλλης, ο δημοσιονομικός αυτοματισμός λέει ότι αυτό που παίρνεις από τη μία τσέπη το αφήνεις ανέπαφο στην άλλη. Ή, τέλος πάντων, έτσι λες.

Οπως πάντα, το πολιτικό περιβάλλον παίζει ρόλο. Το Φορολογικό χάνεται μέσα στον τουρτοπόλεμο της λίστας Λαγκάρντ και στην κόντρα ΣΥΡΙΖΑ – Δένδια για τις ανακαταλήψεις κτιρίων. Αμφότερα είναι θέματα καθαρής πολιτικής, δεν αφορούν την ευρύτερη κοινωνία όπως το Φορολογικό. Αλλά μέσα στον ορυμαγδό ποιος προλαβαίνει να το σκεφθεί αυτό; Η επικαιρότητα δεν έχει χώρο για περισσότερες θεματικές και η κατάληψη των γραφείων της ΔΗΜΑΡ ή η ημερομηνία στο στικάκι που παρέδωσε ο Διώτης είναι σαφώς πιο «σέξι» θέματα από τους φόρους. Αρα είναι λογικό να προκαλούν την εντύπωση και να τραβούν την προσοχή.

Κομψός μέσα στο κοστουμάκι του, ο Στουρνάρας θυμίζει τον «κουόρτερμπακ», τον ντελικάτο πασαδόρο των ομάδων του αμερικανικού ράγκμπι. Αυτός έχει την μπάλα-πεπόνι και κοιτάει γρήγορα πού θα την πετάξει, ενώ οι σκληροτράχηλοι κρανοφόροι αμυντικοί, πραγματικά «ντερέκια», τον προστατεύουν από τους εξίσου τερατώδεις κρανοφόρους επιτιθέμενους της άλλης ομάδας που ορμούν να τον αρπάξουν στις χερούκλες τους. Γύρω από τον υπουργό Οικονομικών τα τζαρτζαρίσματα του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ και την κυβέρνηση είναι βάναυσα – δηλαδή, με έναν τρόπο, όλα γι’ αυτόν γίνονται.

Το πραγματικό ενδιαφέρον, βεβαίως, είναι στους αριθμούς. Το πρωτογενές δημοσιονομικό έλλειμμα διαμορφώνεται στα 3,6 δισ. ευρώ – ένα δισ. πιο κάτω από τον στόχο των 4,6 δισ. ευρώ. Τεράστια είναι η συνολική προσπάθεια από το 2010 και μετά στο θέμα του ελλείμματος – κι εκεί πρέπει να πει κανείς ότι πριν από τον Στουρνάρα δούλεψαν ή μάλλον μάτωσαν οι προκάτοχοί του. Δηλαδή και ο Παπακωνσταντίνου – παρά το στίγμα της λίστας Λαγκάρντ – και ο Βενιζέλος και ο Σαχινίδης. Αν το πράγμα πάει έτσι, το 2013 μπορεί να είναι η χρονιά αλλαγής σελίδας στα δημοσιονομικά – δηλαδή να δούμε άσπρη μέρα. Αλλά στο υπουργείο Οικονομικών ξέρουν ότι η μάχη θα δοθεί μέρα τη μέρα.