Οι φάρμες μετακομίζουν σε ουρανοξύστες

Οι ουρανοξύστες-φάρμες, όπου σε καθέναν από τους ορόφους τους θα είναι δυνατόν χειμώνα-καλοκαίρι να καλλιεργούνται διάφορα φυτά για την τροφοδοσία του πληθυσμού μιας πόλης, φαίνεται ότι αποτελούν τη νέα μορφή γεωργίας.

Πρόκειται για μια μορφή κάθετης καλλιέργειας. Ακόμη και στην καρδιά μιας μεγαλούπολης μπορούν να χτιστούν ειδικά πολυώροφα κτίρια που θα λειτουργούν ως αστικά θερμοκήπια, ευνοώντας την ανάπτυξη φρούτων και λαχανικών καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Ενας τέτοιος ουρανοξύστης-φάρμα, που μπορεί να έχει 25 ορόφους, διαθέτει καλλιεργούμενες επιφάνειες τέτοιας έκτασης ώστε αρκούν για να καλύψουν τις διατροφικές ανάγκες σε λαχανικά 350.000 ανθρώπων.

Ηδη στην πόλη Λίνκοπινγκ, στη Σουηδία, όπου κατοικούν περίπου 100.000 άνθρωποι, η εγχώρια εταιρεία Plantagon σχεδίασε και ανεγείρει έναν ουρανοξύστη-φάρμα που θα έχει ύψος 54 μέτρα. Ο ουρανοξύστης, που αναμένεται να αποφέρει τις πρώτες του σοδειές το 2014, έχει κωνική μορφή και ο σκελετός του είναι από χάλυβα. Εξωτερικά περιβάλλεται από κρύσταλλο.

Στο εσωτερικό αυτού του ασυνήθιστου θερμοκηπίου θα υπάρχει ένα περιστρεφόμενο σύστημα για την αποθήκευση των προς φύτευση σπόρων, για την υδροδότηση των καλλιεργειών και για τη συγκομιδή των καρπών. Το ίδιο σύστημα θα φροντίζει ώστε τα φυτά να είναι στραμμένα προς τον ήλιο. Σύμφωνα με ειδικούς, τέτοιου τύπου αστικά θερμοκήπια θα μπορούν να χρησιμοποιούν νερό εμπλουτισμένο με θρεπτικά συστατικά για την ανάπτυξη των φυτών χωρίς να χρειάζεται χώμα.

Από την άλλη πλευρά, επειδή οι καλλιέργειες στους ουρανοξύστες-φάρμες θα βρίσκονται σε κλειστό περιβάλλον, δεν θα προσβάλλονται από παράσιτα και βλαβερά ζωύφια και επομένως δεν θα ψεκάζονται με φυτοπροστατευτικά σκευάσματα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ντέιλι Μέιλ», μεγάλες εταιρείες τροφίμων όπως η Birds Eye εξετάζουν με ενδιαφέρον τη λειτουργικότητα και την αποδοτικότητα των κάθετων καλλιεργειών. Ο Τζέιμς Γιανγκ, επικεφαλής του τομέα καλλιεργειών της εταιρείας, αναφέρει ότι οι ουρανοξύστες-φάρμες επιτρέπουν την ανάπτυξη φυτειών σε κλειστό και ελεγχόμενο περιβάλλον με ταυτόχρονη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και των παρασιτοκτόνων. Επιπλέον, εκμηδενίζονται οι καταστροφές από την έκθεση των καλλιεργειών στις κακές καιρικές συνθήκες. Σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς, έως το 2050 η ιδέα των κάθετων καλλιεργειών θα έχει γνωρίσει μεγάλη αποδοχή και ουρανοξύστες ή άλλου είδους κτίρια-θερμοκήπια θα έχουν κατασκευαστεί σε όλες τις μεγαλουπόλεις.

Η ανάγκη δημιουργίας κάθετων καλλιεργειών πηγάζει, όπως λένε εκείνοι που προωθούν την ιδέα, από τη σταδιακή αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και από τη συρρίκνωση των καλλιεργουμένων εκτάσεων.

Μία σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι η απόδοση των καλλιεργειών σε μία συγκεκριμένη έκταση εντός του αστικού θερμοκηπίου είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από την απόδοση στην ίδια καλλιεργούμενη έκταση στην ύπαιθρο. Ενας ουρανοξύστης-φάρμα με διαθέσιμο καλλιεργήσιμο χώρο έκτασης δέκα στρεμμάτων αποδίδει όσο μια καλλιεργούμενη έκταση 100 στρεμμάτων στην ύπαιθρο.

Σε μία μεγαλούπολη η ύπαρξη τέτοιων κτιρίων θα εξασφάλιζε ότι τα φρούτα και τα λαχανικά που θα παράγονταν θα ήταν άμεσα διαθέσιμα ως φρέσκα, καθώς δεν θα απαιτείτο η μεταφορά τους από την επαρχία. Ωστόσο, ενώ τεχνολογικά η κατασκευή τέτοιων αστικών θερμοκηπίων είναι εφικτή, το κόστος ανέγερσής τους είναι πολύ υψηλό. Ενα κτίριο 30 ορόφων εκτιμάται ότι θα στοίχιζε περί τα 100 εκατομμύρια δολάρια για να κατασκευαστεί και ορισμένοι αμφισβητούν αν μακροπρόθεσμα θα μπορεί αυτό το κόστος να αποσβεστεί, αν συνυπολογίσει κανείς και τα έξοδα λειτουργίας του κτιρίου.