ΕΧΕΙ ΦΑΣΗ

Πλημμύρισε η Αττική τα ξημερώματα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς. Επεσε νερό ικανό να ξεπλύνει ακόμη και τις αμαρτίες ολόκληρου του πολιτικού μας κόσμου. Και θυμήθηκα τη γιαγιά μου που μου έλεγε τέτοιες ημέρες: μη σε βρει ο χρόνος να κοιμάσαι, ή να τρως, ή…, ή…, ή να βρέχεσαι (στην προκειμένη περίπτωση), γιατί ολόκληρη η χρονιά έτσι θα σου πάει. Για κακή τύχη του ελληνικού ποδοσφαίρου η χρονιά δεν το βρήκε στη βροχή. Στεγνό, υπό το αλεξιβρόχιο των εορτών, το ποδόσφαιρο της χώρας μας παρακολούθησε το αγγλικό πρωτάθλημα, χόρτασε γκολ και θέαμα, και ξέχειλο πια από εικόνες και ποιότητα έκλεισε αυτάρεσκα τα μάτια. Και αυτή η χρονιά προμηνύεται στεγνή και άνυδρη. Στεγνή από θέαμα, από εισιτήρια, από γκολ, από παίκτες με ποιότητα. Η έρημος της αφρικανικής ηπείρου αρχίζει από το άκρο της Βαλκανικής, τουλάχιστον μέσα στα γήπεδα. Η όαση που ξεδιψάει τον έλληνα ποδοσφαιρόφιλο, η Εθνική, είναι στο βάθος του Μάρτη. Γενάρη και Φλεβάρη ψάξτε για σκιές…