Η δυσπιστία της μεγαλοσύνης

Πάρτε ένα τηλέφωνο καλού – κακού αν αποφασίσετε το Σαββατοκύριακο να επισκεφθείτε κάποιον αρχαιολογικό χώρο ή μουσείο – ουδείς γνωρίζει αν θα είναι ανοιχτά ή κλειστά.

Καθότι, όπως με ενημέρωσε η αρμόδια συνάδελφος του ρεπορτάζ, οι αρχαιοφύλακες διεκδικούν να πληρώνονται τις Κυριακές και τις αργίες όταν εργάζονται. Εως εδώ δικαίως, όπως αναγνωρίζει και επί του Πολιτισμού αρμόδιο υπουργείο, παρά την κρίση και τις γενικές περικοπές ολούθε. Μάλιστα μέσα στις αργίες υπέγραψαν οι αρμόδιοι τα δέοντα ώστε από 1ης Ιανουαρίου να πληρώνονται τα έξτρα δίχως καθυστερήσεις, για να σώσουν, εκτός των άλλων, την εικόνα της χώρας στους όποιους χειμερινούς επισκέπτες.

Ελα όμως που οι αρχαιοφύλακες, παρά τις διαβεβαιώσεις και την επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου, θέλουν λέει να το δουν δημοσιευμένο στο Φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, αλλιώς δεν ανοίγουν μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους Κυριακές και αργίες με τίποτα; Και όχι μόνον το θέλουν, αλλά θέλουν να το δουν και έως αύριο (Παρασκευή), λέει.

Κι αν δεν προλάβει το Εθνικό Τυπογραφείο να το τυπώσει; Αμετακίνητοι οι αρχαιοφύλακες. Λουκέτο. Διότι αν ο συνδικαλισταράς δεν φανεί δύσπιστος και αδιάλλακτος, αν δεν πιέσει ακόμη κι εκεί που δεν χρειάζεται (αν δεν κρατήσει απειλητικά και κανέναν γενικό διακόπτη, όπως κάτι εργατοπατέρες της ΔΕΗ) πώς θα δικαιολογήσει την ύπαρξή του; Εεεεε; Πώς;