Πρίγκιπας ήρθε και πρίγκιπας θα φύγει

Από τη χρονιά που μας συστήθηκε, πίσω στο μακρινό 1997, ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που όλοι λατρεύουν. Απλώς οι λάτρεις του χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σε εκείνους που λατρεύουν να τον αγαπούν και στους άλλους που λατρεύουν να τον μισούν…

Συμβαίνει στους περισσότερους επιτυχημένους, αλλά στην περίπτωση του Ντούσαν Μπάγεβιτς η κατάσταση είναι ακραία. Μονίμως ατσαλάκωτος, ακόμη και όποτε αγωνιζόταν σε λασπωμένο γήπεδο την περίοδο 1997-81 (όταν έβγαλε ξανά στον αφρό την αγαπημένη του ΑΕΚ), με αγέρωχο περπάτημα ακόμα και έπειτα από μεγάλες συντριβές, ο πρίγκιπας του Νερέτβα είναι το κλασικό δείγμα των προπονητών που κάθονται στον λαιμό των ελλήνων οπαδών, οι οποίοι προτιμούν άλλα πρότυπα.

Ο Μπάγεβιτς δεν φλερτάρει ποτέ με τον κόσμο. Δεν κάνει δημόσιες σχέσεις. Δεν λειτουργεί με γνώμονα το επικοινωνιακό κομμάτι. Εγωιστής όπως κάθε μεγάλη προσωπικότητα, πεισματάρης και εμμονικός, ο 64χρονος Ντούσκο δεν αλλάζει τις αρχές του.

Ως άνθρωπος αρνείται να εκτεθεί δημόσια και απαιτεί από όλους να κρίνεται ως προπονητής για τη δουλειά του και τα αποτελέσματά του. Το επιβεβαιώνουν όσοι έχουν την τύχη να τον γνωρίζουν καλύτερα. Στις προσωπικές του στιγμές, ο Ντούσκο και αστειεύεται και γελάει και κλαίει και παίζει… Δεν είναι ο αγέλαστος, απρόσιτος, άνευρος Μπάγεβιτς που εμφανίζεται στην άκρη του πάγκου της ΑΕΚ, του Ολυμπιακού, του ΠΑΟΚ, ξανά της ΑΕΚ, ξανά του Ολυμπιακού, του Αρη, ξανά της ΑΕΚ και τώρα του Ατρομήτου.

Προφανώς για αυτό ταιριάζει με τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, ο οποίος από την εποχή που εργαζόταν στην ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού (1995-97) είναι ένας από τους καλύτερους φίλους του. Οποτε ο Μπόζα επισκεφθεί την Ελλάδα, θα βρεθούν για δείπνο είτε στο αγαπημένο του Ντούσαν Μπάγεβιτς Καστελλόριζο είτε στο πατάρι του La Strada. «Τον Τζούροβιτς φοβάμαι. Είναι επικίνδυνος να τα πει όλα στις εφημερίδες», είχε πει σε κάποιο από αυτά τα δείπνα στους λίγους παρευρισκόμενους, πιστοποιώντας πως ο κορυφαίος προπονητής των ελληνικών γηπέδων φοβάται τη δημοσιότητα και θέλει την προσωπική ζωή του να την κλειδώνει σε σκοτεινή αποθήκη, το κλειδί της οποίας έχει πετάξει στα νερά του Νερέτβα!

Δεν θέλει να δίνει δικαιώματα. Και όσα δικαιώματα έδωσε το 1996 με την υπόθεση που για όλους τους αεκτσήδες έχει τον τίτλο «Η προδοσία», θα τον ακολουθούν μια ζωή. Εχει ζητήσει συγγνώμη για τη στάση του τότε, αλλά ακόμη δεν έχει εξηγήσει τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση να εγκαταλείψει την ΑΕΚ για τον Ολυμπιακό.

Θα ήταν εύκολο να τη χρεώσει στην αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του Τροχανά. Στα προβλήματα που είχε η ΑΕΚ μετά τη χρυσή περίοδο Μελισσανίδη. Δεν το έκανε – και από τότε πλήθος οπαδών της ΑΕΚ αλλά και του Παναθηναϊκού που δεν αντέχουν ότι επί ημερών του γιγαντώθηκε ο μισητός Ολυμπιακός, αντί για πρίγκιπα τον αποκαλούν βάτραχο!

Στη χλεύη, την ειρωνεία και τα υβριστικά συνθήματα ο Μπάγεβιτς 16 χρόνια τώρα απαντά με τη στάση του. Κάθε φορά που κάποια ομάδα τού χτυπά την πόρτα ενώ εργάζεται αλλού, μοιάζει να βρίσκει ευκαιρία για την προσωπική του κάθαρση. Λες και θέλει να δείξει σε όλο τον κόσμο ότι είναι ακέραιος και ηθικός χαρακτήρας και όχι ο προδότης που ορισμένοι θέλουν να τον παρουσιάζουν, αφήνει να πάρει διαστάσεις η υπόθεση και στο τέλος αρνείται. Ετσι έγινε δύο φορές όταν ήθελε να του δώσει το τιμόνι της η μοναδική μεγάλη ομάδα της Ελλάδας στην οποία δεν δούλεψε.

Οταν ήταν στον Ερυθρό Αστέρα και στον Αρη, ο Παναθηναϊκός του έκανε πρόταση να κατέβει στην Παιανία, αλλά ο Σερβοέλληνας τήρησε το συμβόλαιό του.

Αντίθετα τη δεύτερη θητεία του στην ΑΕΚ, κουβαλώντας στις πλάτες του την υπόθεση του 1996, δεν σκέφτηκε ποτέ να εγκαταλείψει το καράβι παρά τα μύρια όσα προβλήματα αντιμετώπιζαν οι Κιτρινόμαυροι. Ηθελε ως καπετάνιος να φύγει τελευταίος!

Και αυτό είναι ο Ντούσαν Μπάγεβιτς. Ετσι θα τον θυμόμαστε όταν σταματήσει την καριέρα του, που όπως ο ίδιος είπε φθάνει στο τέλος της: ένας αξιοπρεπής και επιτυχημένος προπονητής που μπορεί να έκανε λάθος χειρισμούς το 1996, αλλά τα υπόλοιπα που έχει κάνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι πολύ πιο σημαντικά!