ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Σύνταξη και άσκηση επαγγέλματος

Χρήστος Ζ. Μέλλιος

ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Η κυβέρνησή μας έκρινε ότι πρέπει επειδή είμαι συνταξιούχος – που έχω υπηρετήσει στη Μέση Εκπαίδευση ως πτυχιούχος γλύπτης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας, διατηρώντας παράλληλα το αναφαίρετο δικαίωμα να ασκώ νομίμως και δημιουργικά το λειτούργημα της γλυπτικής τέχνης στην ελληνική κοινωνία πρωτίστως -, για να συνεχίσω από εδώ και πέρα να εκφράζομαι νομίμως ως καλλιτέχνης, να μου περικόψει ένα μεγάλο μέρος της ήδη μειωμένης σύνταξής μου, κατά 70%.

Εάν δεχθώ το τελεσίγραφο αυτό, εξαθλιώνεται η οικογένειά μου και για να μη συμβεί αυτό, θα πρέπει να διακόψω τη νόμιμη άσκηση του λειτουργήματός μου και αυτό θα πράξω άμεσα. Ποιο όμως θα είναι το όφελος του κράτους, όταν εγώ σταματήσω τη δραστηριότητά μου; Ασφαλώς κανένα, μάλλον θα ζημιωθεί οικονομικά, αλλά ούτε και θέση εργασίας πρόκειται να ελευθερωθεί, διότι ο κάθε καλλιτέχνης με το έργο του υπάρχει μία φορά.

Εκτός αυτού και ειδικά γι’ αυτήν την περίπτωση, το να εξαναγκάζει κάποια πολιτεία έναν καλλιτέχνη να σιγήσει, ο οποίος είναι μέλος της, διαθέτει ακόμη τις σωματικές του δυνάμεις και είναι εν ζωή, δεν νομίζω ότι είναι και τόσο τιμητική πράξη γι’ αυτήν, όσα πράγματι σοβαρά οικονομικά προβλήματα και αν αντιμετωπίζει, για τα οποία μάλιστα δεν φέρει ευθύνη ο απλός και συνειδητός πολίτης.

Η λειτουργία κέντρων ξένων γλωσσών

Γρ. Ν. Αντωνιάδης

ΠΕΙΡΑΙΑΣ

Μαζί με την ψήφιση του Μνημονίου, εντελώς ξαφνικά, χωρίς καν διάλογο, ψηφίστηκε στη Βουλή ένα νομοσχέδιο που οδηγεί κατευθείαν στο κλείσιμο 12.500 υγιών επιχειρήσεων των κέντρων ξένων γλωσσών, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στην ανεργία πάνω από 80.000 εργαζόμενοι και να υπάρξουν απώλειες ασφαλιστικών εισφορών, φόρων κ.λπ. Ενώ ταυτόχρονα ανατρέπονται ο προγραμματισμός και η ζωή 1.800.000 μαθητών και των οικογενειών τους.

Το ψηφισθέν νομοσχέδιο απαιτεί εντός λίγων μηνών (!) να ισχύσουν νέες κτιριολογικές προδιαγραφές προκειμένου να εγκριθεί η άδεια λειτουργίας των υφιστάμενων κέντρων ξένων γλωσσών. Αυτά που απαιτούνται, εκ των πραγμάτων, είναι εντελώς αδύνατον να γίνουν κυρίως από τα μικρά κέντρα ξένων γλωσσών που αγωνίζονται να επιβιώσουν και κυριολεκτικά φυτοζωούν, ιδίως στην οικονομική κρίση που διανύουμε και δεδομένου ότι έχουν γίνει μειώσεις στα δίδακτρα. Αντί λοιπόν να υπάρξει υποστήριξη για να διατηρηθούν τουλάχιστον οι χιλιάδες θέσεις εργασίας, τα κέντρα ξένων γλωσσών οδηγούνται μαζικά σε λουκέτα.

Πρέπει να ανακληθούν ή να τροποποιηθούν οι δυσβάσταχτοι όροι που θέλουν την ανατροπή των πάντων εδώ και τώρα. Αλήθεια, ποιους εξυπηρετεί αυτός ο νόμος-λαιμητόμος; Ασφαλώς τους μεγάλους εκπαιδευτικούς φορείς (κολέγια, ΙΕΚ, ΚΕΚ κ.λπ.).

Πολιτικά δικαιώματα και Χρυσή Αυγή

Αλέξανδρος Γ. Παπαδόπουλος

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Με αφορμή τη Χρυσή Αυγή έρχεται στο προσκήνιο ένας πολύ σημαντικός προβληματισμός. Εχει η δημοκρατία το περιθώριο να ανέχεται και να επιτρέπει συμπεριφορές οι οποίες θέτουν την ίδια σε κίνδυνο;

Θεωρητικά στη δημοκρατία μπορεί ο καθένας να λέει οτιδήποτε θέλει. Το κρίσιμο σημείο δεν είναι το τι επιτρέπεται να λέει ο καθένας, αλλά το πόσο σοβαρά λαμβάνει η δημοκρατία υπόψη της αυτό που λέει ο καθένας και πώς το αντιμετωπίζει.

Για παράδειγμα, αν ένας ρακένδυτος άστεγος φορέσει μια ταμπέλα που λέει «μια μέρα θα γίνω δικτάτορας» και περπατάει στη μέση του δρόμου, κανείς δεν θα τον πάρει στα σοβαρά, και καλώς. Αν όμως για ένα κόμμα με πρόσφατα εκλογικά ποσοστά άνω του 10% υπάρχουν εκατοντάδες ενδείξεις πως σκοπεύει να ανατρέψει τη δημοκρατία ξεπερνώντας τους νόμους ή ερμηνεύοντάς τους όπως εκείνο νομίζει, τότε αυτό το κόμμα αποτελεί έναν πολύ σοβαρό κίνδυνο για το πολίτευμα και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπιστεί έγκαιρα και τελεσίδικα.

Τι άλλο θα μπορούσε δηλαδή να κάνει η Χρυσή Αυγή για να βεβαιωθούμε για τις προθέσεις της; Λόγω και έργω, καθιστούν καθημερινά σαφή τον σκοπό τους. Να ανατρέψουν το πολίτευμα και τη δημοκρατία. Και απέναντι σε αυτό η δημοκρατία αντιδρά με ευχολόγια, γενικότητες ή τηλεοπτικές συζητήσεις.

Οχι, η λύση δεν είναι να βγει η Χρυσή Αυγή εκτός συνταγματικής νομιμότητας. Αυτό όχι μόνο είναι πάρα πολύ δύσκολο, αλλά θα είχε και σαν αποτέλεσμα απλώς να δημιουργηθεί ένα άλλο κόμμα με τους ίδιους ανθρώπους. Η λύση είναι να στερηθούν τα πολιτικά τους δικαιώματα τα στελέχη της. Κάθε στέλεχος που ενεργεί εκτός νόμων, να στερείται τα πολιτικά του δικαιώματα για δέκα χρόνια. Και κάθε απλό μέλος που εγκληματεί, να μπαίνει στη φυλακή με το μέγιστο της δυνατής ποινής. Αυτός είναι ο τρόπος για να «ξεδοντιαστεί» το τέρας.

Με τον ίδιο τρόπο φυσικά πρέπει να αντιμετωπιστεί και οποιοσδήποτε λόγω ή έργω συγκρούεται με τις βασικές αρχές της δημοκρατίας, όπως στελέχη κομμάτων της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ) που παρακινούν σε ανυπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους. Διαφορετικά, αν αφήσουμε να καταρρεύσει το κράτος δικαίου, το κενό που θα δημιουργηθεί θα καλυφθεί νομοτελειακά από μια νέα χούντα είτε ακροαριστερή είτε ακροδεξιά.

Η κατάσταση στις Ενοπλες Δυνάμεις

Χρίστος Σχοινάς

ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ε.α.

Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού δημοσιοποίησε τα φοβερά προβλήματα του Ναυτικού, βέβαιος πως θα χάσει τη θέση του. Είναι φυσικό να υποθέσουμε πως πριν προβεί στο απονενοημένο διάβημά του είχε ενημερώσει δεόντως την κυβέρνηση, αλλά αυτή αδιαφόρησε. Και ερωτώ: υπάρχουν ή όχι τα προβλήματα που αποκάλυψε ο ναύαρχος;

Και με την ευκαιρία, ποιος επέλεξε και ποιος εξουσιοδότησε τον αντισυνταγματάρχη του Σώματος Δικαστικών Γραμματέων να εκπροσωπεί τους έλληνες αξιωματικούς στα διάφορα πάνελ των δημοσιογράφων; Είναι δυνατόν αυτός ο «γραφιάς» να γνωρίζει τη ζωή και τα προβλήματα των μάχιμων αξιωματικών; Αλλά ποιος να τους εκπροσωπήσει αφού οι αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων επιλέγονται από το κόμμα της κυβέρνησης και ο συνδικαλισμός απαγορεύεται;

Να ένας σοβαρός λόγος που πρέπει η κυβέρνηση να ξαναδεί το θέμα του συνδικαλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων. Ας παραδειγματιστεί από τον συνδικαλισμό της ΕΛ.ΑΣ. ή τα δημοκρατικά καθεστώτα όπου υπάρχει συνδικαλισμός.

Νέοι επιστήμονες και εργασία

Δάφνη Ταμπάκη

ΒΙΟΧΗΜΙΚΟΣ

Σε κύριο άρθρο σας ο κ. Στουρνάρας μιλούσε για «απασχόληση των νέων» (ανεργία 58%) και στην εφημερίδα σας ο κ. Σαμαράς μιλούσε για «προγράμματα έρευνας και τεχνολογίας» σε σημαντικά υπουργεία, και μάλιστα έχει προσλάβει και αρωγό σε αυτήν την προσπάθεια μια ξένη ειδικό, την κυρία Εμιλι Χάμπερ. Πρόταση: ας ξεκινήσει ο Πρωθυπουργός την προσπάθεια από το υπουργείο Παιδείας που συνεχίζει ακάθεκτο να διανύει μια καφκική περίοδο γραφειοκρατίας με έγγραφα που ανακυκλώνονται και καταλήγουν στο ίδιο γραφείο έπειτα από ετήσιο κύκλο, με φακέλους εγκεκριμένους καθ’ όλα να περιμένουν μέσα στο υπουργείο-φάντασμα ώσπου να σαπίσουν και να πεταχτούν στα σκουπίδια.

Συγκεκριμένα: ένας φάκελος ο οποίος είναι καθ’ όλα εγκεκριμένος (Παιδαγωγικό Ινστιτούτο από το 2010, Πανεπιστήμιο από το 2009) και αφορά προώθηση εργασίας νέων επιστημόνων, βιοχημικών για την ακρίβεια, αυτός ο φάκελος λοιπόν γυρνάει επί τρία χρόνια τα γραφεία. Αλλάζουν οι υπάλληλοι και οι υπουργοί, ο φάκελος περιμένει μία και μόνο τυπική υπογραφή υπουργού για να δώσει δουλειά σε νέους επιστήμονες καθ’ όλα προικισμένους. Βαρεθήκαμε πια να ακούμε φουσκωμένα λόγια από υπουργούς και διοικητικούς και πολιτικούς. Ας πάει ο κ. Σαμαράς με την «ανάπτυξη» μια βόλτα στα υπουργεία και ας ξεκινήσει από το υπουργείο Παιδείας.