Η Αστυνομία ψάχνει στα τυφλά απαντήσεις για την τραγωδία

 Δεν αρκούν όμως για να σχηματιστεί μια καθαρή εικόνα και η Αστυνομία δεν έχει βρει ούτε γράμματα ούτε κάποιο ημερολόγιο που θα μπορούσαν να δώσουν απάντηση σε αυτό το οικουμενικό γιατί.

Κάποιες πληροφορίες είναι αντικρουόμενες: μια θεία του δράστη, για παράδειγμα, υποστήριξε πως η μητέρα του έκανε στοκ από τρόφιμα γιατί πίστευε πως η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης. «Μιλούσαμε συχνά γι’ αυτό, προετοιμαζόταν», δήλωσε, υπαινισσσόμενη πως η Νάνσι Λάντζα είχε μεταδώσει στον μικρότερο γιο της αυτή την εμμονή ότι το τέλος του κόσμου πλησιάζει – μαζί και το πάθος της για τα όπλα, αφού σύμφωνα με πληροφορίες έπαιρνε συχνά μαζί της και τους δυο γιους της για εξάσκηση στη σκοποβολή. Μιλώντας εντούτοις σε αμερικανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα φίλοι της μητέρας διέψευσαν τα περί εσχατολογίας. «Η σκοποβολή ήταν ένα από τα χόμπι της, όχι το βασικό της χόμπι», είπε ο Τζον Μπέργκιστ. «Αγαπούσε τις τέχνες, τον πολιτισμό, τα πιο λεπτά πράγματα στη ζωή. Της άρεσε να πηγαίνει σε αγώνες των Red Sox, αυτή ήταν η Νάνσι που ξέραμε».

Αλλες πληροφορίες είναι παρεξηγήσιμες: ο 24χρονος αδελφός του δράστη, Ράιαν, δήλωσε πως ο Ανταμ ήταν «σχεδόν αυτιστικός» και γείτονες διαβεβαίωσαν πως εμφάνιζε «σημάδια ψυχολογικής ασθένειας» – ο ψυχίατρος και εγκληματολόγος Ρολάν Κουτανσό εντούτοις εξηγούσε χθες στο γαλλικό περιοδικό «Nouvel Observateur» πως οι περισσότεροι ψυχικά ασθενείς, οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτισμό ή το σύνδρομο Ασπεργκερ, δεν είναι βίαιοι. «Στατιστικά, οι κατά συρροήν δολοφόνοι (mass murderers) δεν είναι ψυχασθενείς, με την ψυχιατρική έννοια του όρου. Δηλαδή δεν βρίσκονται εκτός πραγματικότητας. Μια σοβαρή ψυχική ασθένεια όπως η σχιζοφρένεια προκαλεί άτακτες, ακανόνιστες πράξεις. Ομως για να διαπράξει κανείς ένα τέτοιο έγκλημα, χρειάζεται οργάνωση, προετοιμασία, στρατηγική. Αν είναι τρελοί, είναι με τη λαϊκή έννοια: δεν είναι φυσιολογικοί, αφού υποφέρουν συχνά από διαταραχές προσωπικότητας».

Σύμφωνα με κάποιες πηγές, ο Ανταμ Λάντζα υπέφερε από μια πάθηση που δεν του επέτρεπε να νιώσει σωματικό πόνο. Θεωρώντας ανεπαρκή τη φροντίδα και την προσοχή που δεχόταν, η μητέρα του τον έβγαλε στα 16 του από το σχολείο  και αμέσως μετά γράφτηκε σε κάποια μαθήματα στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Δυτικού Κονέτικατ. Στα 17 του έζησε το διαζύγιο των γονιών του, από τα δικαστικά έγγραφα όμως δεν προκύπτει να υπήρχαν ιδιαίτερες προστριβές. «Μοναχικός, ιδιαίτερα ντροπαλός, εξαιρετικά ευφυής», οι χαρακτηρισμοί αυτοί επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά από όσους τον γνώρισαν. Γιατί πήγε στο Σάντι Χουκ οπλισμένος με τέσσερα όπλα – ένα άφησε στο αυτοκίνητο – και σφαίρες αρκετές για να σκοτώσει όλα τα παιδιά του σχολείου; Λένε πως είχε περάσει μικρός από εκεί, αλλά αυτό φυσικά δεν αρκεί.