Θρήνος για τους αγγέλους του Νιούταουν

 
Η ανθρώπινη λογική ούτως ή άλλως δεν μπορεί να συλλάβει την πράξη του Ανταμ Λάντζα, του «μοναχικού, ιδιαίτερα ντροπαλού και εξαιρετικά ευφυούς» 20χρονου που άρπαξε τρία όπλα από τη συλλογή της μητέρας του, σκότωσε πρώτα την ίδια κι έπειτα οδήγησε μέχρι το σχολείο, έσπασε ένα παράθυρο και μέσα σε λίγα λεπτά εκτέλεσε 20 εξάχρονα και επτάχρονα παιδιά καθώς και έξι εκπαιδευτικούς προτού αφαιρέσει και τη δική του ζωή. Η πίεση όμως εντείνεται προς τον αμερικανό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος τη νύχτα  (ώρα Ελλάδος) έφτασε στο Κονέτικατ για να επισκεφτεί το Νιούταουν και να  μετατρέψει τα δάκρυα που άφησε να κυλήσουν την Παρασκευή ενώπιον όλων σε πράξεις για τον έλεγχο της οπλοκατοχής.
Οι κάτοικοι του Νιούταουν, μιας ήσυχης κωμόπολης 27.000 ανθρώπων σε μία από τις πιο εύπορες κομητείες των ΗΠΑ, αναζητούσαν χθες παρηγοριά σε τόπους θρησκευτικής λατρείας. Σε μια διαθρησκευτική αγρύπνια για τα θύματα ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχει και ο Ομπάμα. Ακόμα και μέσα στον καθολικό θρήνο, όμως, υπήρξαν παραφωνίες. Μια ρωμαιοκαθολική εκκλησία εκκενώθηκε, την ώρα της Λειτουργίας, καθώς υπήρξε προειδοποίηση για βόμβα, και σύντομα περικυκλώθηκε από περιπολικά και ασθενοφόρα. Αντιμέτωποι με μια τραγωδία που δεν περίμεναν ποτέ, πολλοί κάτοικοι κατέβασαν τον χριστουγεννιάτικο διάκοσμο. Η πόλη είχε γεμίσει πινακίδες όπως «Αγκαλιάστε σήμερα μια δασκάλα» ή «Η αγάπη θα μας σώσει». Αυτοσχέδια μνημεία στήνονταν σε γωνιές και πλατείες, στη μνήμη της εξάχρονης Ολίβια Ιντζελ, που δεν πρόλαβε να επιστρέψει την Παρασκευή στο σπίτι της για να φτιάξει ένα χριστουγεννιάτικο σπιτάκι-γλύκισμα, της εξάχρονης Ανα Μαρκές-Γκριν, που είχε μετακομίσει από τον Καναδά στο Κονέτικατ πριν από μόλις δύο μήνες και αγαπούσε να συνοδεύει με τραγούδι τον σαξοφωνίστα πατέρα της, του επτάχρονου Τσέις Κοβάλσκι, που είχε μόλις ολοκληρώσει με φοβερή υπερηφάνεια το πρώτο του μίνι τρίαθλο, ή της εξάχρονης Εμιλι Πάρκερ, του όμορφου, ξανθού, πάντα χαμογελαστού μικρού κοριτσιού που, όπως έλεγε κλαίγοντας ο πατέρας της, λάτρευε να δοκιμάζει καινούργια πράγματα – εκτός από φαγητά.
Είκοσι παιδιά, δώδεκα κορίτσια και οκτώ αγόρια, όλα έξι ή επτά ετών, σκότωσε ο Ανταμ Λάντζα. Εριξε τουλάχιστον δύο σφαίρες στο καθένα, σε πολλές περιπτώσεις σχεδόν εξ επαφής· ένα από τα θύματά του έφερε 11 σφαίρες από το στρατιωτικού τύπου τουφέκι που πρωτίστως χρησιμοποίησε. Ισως να είχε εκτελέσει και περισσότερα χωρίς την ηρωική στάση των έξι εκπαιδευτικών που δολοφόνησε, όλες γυναίκες, ανάμεσά τους η αγαπημένη διευθύντρια και η παιδοψυχολόγος του σχολείου, αλλά και των υπόλοιπων δασκάλων, που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να προστατεύσουν σωματικά και ψυχολογικά τα παιδιά τους. Κανένας από τους 436 μαθητές του Σάντι Χουκ που επέζησαν δεν θα επιστρέψει στο μοιραίο σχολείο, θα στεγαστούν όλοι σε ένα αχρησιμοποίητο σήμερα σχολείο κάπου έντεκα χιλιόμετρα νοτιότερα, στο Μονρό· το Σάντι Χουκ, έλεγε χθες ένας αστυνομικός του Νιούταουν, «δύσκολα θα ξαναλειτουργήσει».