Οι κούκλες του Σεφέρη

Τα δικά του παιχνίδια έφτιαχνε τις ώρες της σχόλης του ο Γεώργιος Σεφέρης. Δύο αυτοσχέδιες δημιουργίες του, τις οποίες αρμολόγησε με υλικά της φύσης το 1946 στον Πόρο ενόσω έγραφε την «Κίχλη», ο ίδιος τις ονόμασε Δρ Ρωτλάουφ και Κυρία Ζεν. Καλάμια και καρυδότσουφλα για κεφάλι και καπέλο, καλαμένιο μπαστούνι στο δεξί χέρι κι ένα μικρότερο καμένο στην άκρη του καλάμι στο στόμα για τσιγάρο συνθέτουν τον δόκτορα Ρωτλάουφ (επάνω), ο οποίος ήταν υπαρκτό πρόσωπο στον Πόρο και έζησε έναν αιώνα προτού μετατραπεί σε παιχνίδι από τα χέρια του νομπελίστα ποιητή.

Δύο ημέρες αργότερα ήρθε στον κόσμο και η Κυρία Ζεν (δεξιά) που θυμίζει οπλισμένη Αμαζόνα, με το καρυδένιο κεφάλι της, τη θυσανωτή περικεφαλαία, ασπίδα και ακόντιο. Και τα δύο παιχνίδια ο Σεφέρης τα φύλαγε κλειδωμένα στο ξύλινο ντουλάπι του γραφείου του μαζί με μια ημιτελή μελέτη για τον Κ.Π. Καβάφη, ενώ λίγες ημέρες μετά την κατασκευή τους έγραψε και δύο σχετικά ποιήματα με ήρωες τις αυτοσχέδιες κούκλες του.

Η ΚΟΥΔΟΥΝΙΣΤΡΑ. Απαραίτητη για να ησυχάσει ένα μωρό, έχει τις ρίζες της πιθανόν στην ξεραμένη νεροκολοκύθα. Η εφεύρεση της μεταλλικής εκδοχής της ωστόσο αποδίδεται από τον Αριστοτέλη στον μαθηματικό, φιλόσοφο και πολιτικό του 4ου αι. π.Χ. Αρχύτα από τον Τάραντα. Σχολιάζοντας ο Αριστοτέλης την επινόηση την χαρακτηρίζει πολύ χρήσιμη διότι ηρεμώντας τα βρέφη, γλιτώνει το νοικοκυριό από λογής σπασίματα.