Θεσσαλονίκη, είσαι η πατρίδα μου

Στη σκηνή της Αίθουσας Μελίνα Μερκούρη του ΣΕΦ ήταν εξίσου εντυπωσιακός όσο στα παρκέ, όταν βομβάρδιζε με τρίποντα τα αντίπαλα καλάθια. Μέσα σε ένα από τα sur mesure κοστούμια Pal Zileri για οποία ταξιδεύει στο Μιλάνο να αποκτήσει, ήταν εξίσου επιβλητικός όπως όταν φορούσε τη φανέλα με  το Νο 8 του ΠΑΟΚ ή εκείνες των πέντε ομάδων του στο ΝΒΑ!

Δεν χρειάστηκε πολλές λέξεις για να κερδίσει και όσους δεν τον έχουν γνωρίσει. «Είναι μεγάλη τιμή. Δεν το περίμενα γιατί νιώθω πως η προσφορά μου στην Ελλάδα είναι πολύ μικρή μπροστά σ’ αυτά που μου έδωσε αυτή η χώρα» περιορίστηκε να πει μόλις παρέλαβε το βραβείο του ΠΣΑΤ για την προσφορά του στον ελληνικό αθλητισμό.

Ο Πρέντραγκ Στογιάκοβιτς, ο «δικός μας» Πέτζα, είναι μια από τις εμβληματικές φιγούρες του παγκόσμιου μπάσκετ. Η υπογραφή του έχει μπει φαρδιά-πλατιά στην πιο σημαντική αλλαγή στη σύγχρονη εποχή του ελληνικού μπάσκετ (με εκείνο το τρίποντο στο ΣΕΦ που εκθρόνισε τον πανίσχυρο τότε Ολυμπιακό), το εκπληκτικό σε μηχανισμό και αποτελεσματικότητα σουτ του από τη γραμμή του τρίποντου αποτέλεσε σήμα-κατατεθέν για το ΝΒΑ, ενώ κατέκτησε χρυσό μετάλλιο σε Μουντομπάσκετ και Ευρωμπάσκετ και τέλος στέφθηκε πρωταθλητής ΝΒΑ στην τελευταία σεζόν της καριέρας του, λες και ο Θεός του μπάσκετ κρατούσε για το φινάλε την κορυφαία στιγμή που μπορεί να ζήσει ένας μπασκετμπολίστας.

Για να φθάσει εκεί ο μικρός Πέτρος Κίνης, όπως «βαπτίστηκε» στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να αγωνιστεί ως «ελληνοποιημένος» στην ομάδα της καρδιάς του, τον ΠΑΟΚ, δούλεψε σκληρά. Πολέμησε την ατυχία, που του έστειλε δύο σοβαρότατους τραυματισμούς (γόνατο και μέση), πολέμησε την ίδια του τη μοίρα που ήταν σκληρή για όλα τα παιδιά της ηλικίας του στη Γιουγκοσλαβία.

Πώς αλλιώς θα επιβίωνε ένα παιδί του πολέμου; Γεννημένος από σέρβους γονείς το 1997 στη Σλαβόνσκα Ποζέγκα της Κροατίας, η οικογένειά του ήταν μια από τις πολλές που ξεριζώθηκε. Υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του, την πόλη του και αργότερα τη χώρα για να βρει αλλού τη Γη της Επαγγελίας.

Υστερα από ένα μικρό πέρασμα από το Βελιγράδι και τον Ερυθρό Αστέρα, ο 16χρονος τότε Στογιάκοβιτς ταξίδεψε οικογενειακώς στη Θεσσαλονίκη για ένα καλύτερο αύριο. Διαβατήριό του το «δολοφονικό σουτ», όχημα, η αγάπη του για το άθλημα και η σκληρή δουλειά, που διατήρησε μέχρι την τελευταία ημέρα της καριέρας του.

Στο Πανόραμα έχουν πολλές ιστορίες να διηγηθούν από τις ατομικές προπονήσεις του στο κλειστό της περιοχής τους καλοκαιρινούς μήνες. Με τους τραπεζικούς λογαριασμούς του «φουσκωμένους» από τα εκατομμύρια που του εξασφάλιζαν τα συμβόλαια του στο ΝΒΑ, ο Στογιάκοβιτς πήγαινε καθημερινά για να κάνει εκατοντάδες σουτ και βάρη. «Από τα 14 μου το κάνω αυτό. Πάντα έκανα περισσότερα από 500 σουτ την ημέρα. Αλλά πάντα 500 εύστοχα. Αυτή είναι η ζωή μου ως μπασκετμπολίστας. Προπόνηση! Επανάληψη!» εξήγησε όταν τον είχαν ρωτήσει για την ανάγκη που ένιωθε να προπονείται ακόμη κι όταν έφθασε στο υψηλότερο επίπεδο, ακόμη κι όταν δεν είχε ανάγκη να βελτιώσει οικονομικά τα συμβόλαιά του.

Ηταν για μια  20ετία η καθημερινότητά του. Η συνήθεια που έγινε λατρεία. Ανάλογη με αυτή που έχει για τη Θεσσαλονίκη. Για χάρη της, για τον φραπέ που αγαπά να απολαμβάνει στην παραλία της, δεν είναι λίγοι στη Σερβία που δεν τον θεωρούν γνήσιο Σέρβο. Είναι άλλωστε ο μοναδικός εκπρόσωπος της λαμπρότερης εποχής του σερβικού μπάσκετ που δεν έχει περιουσιακά στοιχεία στη χώρα του.

Μόλις ολοκλήρωνε τη σεζόν στο ΝΒΑ έπαιρνε το πρώτο αεροπλάνο για τη Θεσσαλονίκη, όπου διατηρεί ένα ωραίο ρετιρέ στο Πανόραμα. Στα ρεπό κατά τη διάρκειας της προετοιμασίας της Εθνικής Σερβίας το ίδιο. Παντρεμένος με την πανέμορφη Αλέκα Καμηλά, με την οποία έχει αποκτήσει τρία παιδιά, ο Πέτζα είναι αφοσιωμένος στη Θεσσαλονίκη και στη Χαλκιδική. Δεν πάνε πολλά χρόνια που αγόρασε και μια πολυτελή βίλα, έναντι 1,3 εκατ. ευρώ, στο Ποσείδι για να απολαμβάνει στην ιδιωτική παραλία του συγκροτήματος τα αγαπημένα νερά της Χαλκιδικής.

Εκεί νιώθει πιο άνετα, χαλαρώνει περισσότερο, «ταξιδεύει» πιο μακριά, ακόμη και από το σπίτι που αγόρασε στο Μαϊάμι. Δεν αγωνίστηκε ποτέ στους Χιτ, αλλά επένδυσε σε ένα ακίνητο. Τώρα επενδύει σε ποιοτικό χρόνο με την οικογένειά του, που πάντα έλεγε πόσο του έλειπε, και απολαμβάνει τη ζωή στη Θεσσαλονίκη. Ο «δικός μας» Πέτζα θα μείνει για πάντα στα μέρη μας. Εδώ είναι ο τόπος του!