Δέκα κριτήρια για τις συγχωνεύσεις

Τα βασικά κριτήρια για τις επικείμενες συγχωνεύσεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, που θα μειώσουν σε περίπου 350 (από 500) τα τμήματα πανεπιστημίων και ΤΕΙ σε όλη τη χώρα μέχρι τον επόμενο Μάρτιο, παρουσιάζουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ».

Ο διάλογος μεταξύ του υπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και της ηγεσίας των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ – πρυτάνεων και προέδρων – για το σχέδιο Αθηνά, όπως ονομάστηκε η επιχείρηση για τη χωροταξική αναδιάρθρωση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, αρχίζει σήμερα, με σκοπό να ολοκληρωθεί μέχρι τις εορτές, ώστε από τις αρχές του επόμενου χρόνου να ξεκινήσει η διαδικασία των συγχωνεύσεων.

Τον ερχόμενο Μάρτιο οι υποψήφιοι για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, ο αριθμός των οποίων πάντως δεν αναμένεται να μειωθεί παρά τις συγχωνεύσεις (όπως είχαν αποκαλύψει «ΤΑ ΝΕΑ» από τις 17 Σεπτεμβρίου 2012 και επιβεβαίωσε χθες ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή»), θα κληθούν να συμπληρώσουν νέο Μηχανογραφικό Δελτίο με λιγότερα Τμήματα, καλύτερα οργανωμένο και με μελετημένο γνωστικό αντικείμενο, όπως τουλάχιστον υποστηρίζει το υπουργείο Παιδείας.

Στο μικροσκόπιο της ΑΔΙΠ – της Αρχής για την αξιολόγηση που θα κάνει και τις εισηγήσεις για τις συγχωνεύσεις – μπαίνουν τα τμήματα με μεγάλη εξειδίκευση (κάποια μπορεί να μετεξελιχθούν ίσως σε μεταπτυχιακά), αυτά με παρεμφερή γνωστικά αντικείμενα, αλλά και όσα παράγουν μικρό αριθμό πτυχιούχων, δεν έχουν ικανοποιητικές αναλογίες διδακτικού προσωπικού/φοιτητών, δεν διαθέτουν δικές τους εγκαταστάσεις, εμφανίζουν λίγες προτιμήσεις.

Η εισήγηση βάσει της οποίας ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος αναμένεται να ζητήσει σήμερα τις προτάσεις των πρυτάνεων, θέτει 5 στόχους για τις συγχωνεύσεις και αναφέρει ότι η ανάπτυξη του πλέγματος των ΑΕΙ στην επικράτεια παρουσιάζει υπερβολές και ανακολουθίες ως προς τις ανάγκες της χώρας: υπερβολές στη χωροταξική κατανομή και τη διασπορά των τμημάτων, σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές κυρίως χώρες, ανακολουθίες ως προς τα γνωστικά αντικείμενα σε σχέση με τη ζήτηση της κοινωνίας και της απασχόλησης (εξειδικευμένα πεδία, πληθωρισμός ταυτόσημων ή παρεμφερών αντικειμένων κ.λπ.).

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ο εγκλωβισμός πολλών τμημάτων στη μετριότητα του αποτελέσματος που επιτυγχάνουν. Η διαπίστωση αυτή, σε συνδυασμό με τις πολλαπλές προκλήσεις ενός διεθνοποιημένου και ταχέως μεταλλασσόμενου περιβάλλοντος, στο οποίο η χώρα καλείται να ανταποκριθεί, απαιτεί δυναμική παρέμβαση μέσω δραστικής επαναξιολόγησης της διάρθρωσης του πλέγματος των ΑΕΙ ως πρώτου βήματος προς την αναβάθμιση της Ανώτατης Εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

Η επιτυχία του εγχειρήματος αναμόρφωσης της ισχύουσας δομής και διάρθρωσης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης θα εξαρτηθεί από τον βαθμό ικανοποίησης των απαιτήσεων, που θα πρέπει να ελέγχεται συστηματικά από την Πολιτεία ώστε να αναλαμβάνονται εγκαίρως οι κατάλληλες διορθωτικές παρεμβάσεις.