[Αποψη] Τα ομόλογα, η Ιταλία και οι αποφάσεις

Καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης χρέους της ευρωζώνης, υπήρχε πάντα ένας κοινός παρανομαστής. Μια χώρα ερχόταν στο προσκήνιο και παρουσιαζόταν ως αδύναμη και ευάλωτη από την κρίση χρέους, το χρηματιστήριό της σημείωνε πτώση, οι αποδόσεις ομολόγων αυξάνονταν ραγδαία και το ευρώ σημείωνε απώλειες. Η χώρα λάμβανε ένα κάποιο πακέτο στήριξης και οι επενδυτές μετατόπιζαν πια την προσοχή τους στην επόμενη χώρα.  

Ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Μόντι, είπε το περασμένο Σάββατο ότι θα παραιτηθεί μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού για το 2013, προκαλώντας ανησυχία ότι η Ιταλία ίσως να μην αντεπεξέλθει στην κρίση χρέους. Αυτή η κίνηση προήλθε από την απόφαση του PDL (κόμμα του Λαού της Ελευθερίας), του κόμματος του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, να αποσύρει την υποστήριξή του στην τεχνοκρατική κυβέρνηση. Οι αγορές φαίνεται να αντιδρούν περισσότερο στην απώλεια του Μόντι παρά στο ενδεχόμενο να αναλάβει ξανά την εξουσία ο Μπερλουσκόνι. Μέρος του προβλήματος αποτελεί το γεγονός ότι οι επενδυτές εκτός Ιταλίας δεν είναι πολύ καλά τοποθετημένοι για κάτι τέτοιο… Κάποιοι επενδυτές θεωρείται τώρα ότι έχουν μεγάλη έκθεση (στην Ιταλία), ενώ η αβεβαιότητα οφείλεται στο κατά πόσο η επόμενη κυβέρνηση της χώρας θα συνεχίσει την περιοριστική δημοσιονομική πολιτική.

Εύλογα λοιπόν, οι τιμές στα κρατικά ομόλογα υποχώρησαν καθώς η απόδοση του δεκαετούς ιταλικού ομολόγου αναφοράς ενισχυόταν κατά 36 μονάδες βάσης στο 4,90% ενώ οι αναλυτές του κλάδου εκτιμούν ότι θα μπορούσε να κινηθεί ακόμα και στην περιοχή του 5,25%.

Η αύξηση του κόστους δανεισμού στην Ιταλία, αλλά και την Ισπανία που επηρεάστηκε άμεσα από τις εξελίξεις, τη στιγμή που Γερμανία και Γαλλία απολαμβάνουν οριακά επίπεδα δανεισμού, δεικνύει το πόσο ευάλωτες είναι οι αγορές στις πολιτικές εξελίξεις. Ετσι ο πολιτικός παράγοντας θα συνεχίσει μάλλον και το 2013 να επηρεάζει τις εξελίξεις, ενώ οι αποφάσεις των πολιτικών ηγεσιών θα καθορίσουν για ακόμη μια χρονιά τη στάση και τις αποδόσεις των επενδυτών.