Οπως λένε άνθρωποι που τον ήξεραν, ο Ντερτιλής έχτιζε προσωπικές σχέσεις, ανεξάρτητα από την κομματική ταυτότητα των προϊσταμένων του. Η πολιτική δεν ήταν κάτι που τον απασχολούσε. «Ο Ντερτιλής ήθελε να είναι αξιωματικός του Ναυτικού. Ηταν άνθρωπος πιστός στη στρατιωτική παράδοση –ήταν άλλωστε τρίτη γενιά στρατιωτικός στην οικογένεια, και το Πολεμικό Ναυτικό το είχε επιλέξει», παρατηρεί ο υποναύαρχος εν αποστρατεία Ντάννυ Θεοφανίδης –ιδιαίτερα γνωστός από τη θητεία του ως διοικητής των ΟΥΚ.
Ελάχιστες στιγμές της περιόδου που βρισκόταν στη Γιουγκοσλαβία ο Ντερτιλής εμφανίσθηκε δημόσια και βεβαίως οι πολιτικοί του προϊστάμενοι δεν αναφέρονται σε λεπτομέρειες των αποστολών του. Είχε, όμως, μία από τις σημαντικότερες επιτυχίες των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών: Πήρε στα χέρια του έναν χάρτη, που έδειχνε τη διασπορά των ναρκών των Βοσνίων. Ειδοποίησε το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, επέστρεψε στην Αθήνα και κατέλυσε στο Χίλτον. Λίγες ώρες αργότερα, αυτός ο χάρτης αποτέλεσε ισχυρό χαρτί της ελληνικής πλευράς στο ΝΑΤΟ.
Η θητεία του στην εμπόλεμη Γιουγκοσλαβία όμως, επηρέασε καθοριστικά τη ζωή του Ντερτιλή. Λίγους μήνες μετά την κρίση στα Ιμια, ο Ντερτιλής έχοντας πίσω του μια πορεία σχεδόν τριάντα χρόνων στο Πολεμικό Ναυτικό, υπέβαλε την παραίτησή του και συνταξιοδοτήθηκε. Ηδη είχε συναντήσει στη Σερβία τη μετέπειτα σύζυγό του και μητέρα των δύο έφηβων, σήμερα, κοριτσιών του και άρχισε να δραστηριοποιείται επαγγελματικά εκεί, αν και μοίραζε τη ζωή του ανάμεσα στην Αυστρία όπου ζούσε με την οικογένειά του, τη Σερβία και τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις εκεί και την Ελλάδα, όπου ζουν οι δύο γιοι του, από τον πρώτο γάμο.
Πολλοί συνδύασαν την παραίτησή του με την αποχώρηση από το υπουργείο Αμυνας των ανθρώπων που εμπιστευόταν. Λίγο καιρό μετά την παραίτηση από το Πολεμικό Ναυτικό (το ’97) ο Ντερτιλής αναλαμβάνει γενικός διευθυντής της εταιρείας Metal Globe του ομίλου Στασινόπουλου στη Σερβία. Οι επαφές και οι γνωριμίες που είχε αποκτήσει στη διάρκεια των αποστολών του βοήθησαν στη νέα του πορεία. Ηταν τέτοιο το δίκτυο των πληροφοριών του, ώστε όταν δολοφονήθηκε ο σέρβος παραστρατιωτικός ηγέτης, Ζέλικο Ραζνάτοβιτς (Αρκάν) τον Ιανουάριο του 2000, στο κέντρο του Βελιγραδίου, ο Ντερτιλής ήταν από τους πρώτους που το έμαθε. Όπως θρυλείται, μάλιστα, τηλεφώνησε σε φίλο του στρατιωτικό συντάκτη στην Αθήνα, του μετέφερε την είδηση λέγοντάς του: «γάζωσαν τον Αρκαν». Ο κατάπληκτος δημοσιογράφος ανέτρεξε στα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, αλλά χρειάσθηκε να περάσουν περισσότερες από τρεις ώρες για να αρχίσει να μεταδίδεται η πληροφορία που του είχε δώσει ο Ντερτιλής…
