Κλοιός με παραθυράκια στις μαύρες καταθέσεις

Κλείνει ασφυκτικά ο κλοιός για τους Ελληνες που έχουν αδήλωτες καταθέσεις στην Ελβετία, ακόμα και αν σκοπεύουν να σηκώσουν τα κεφάλαιά τους και να μεταναστεύσουν σε άλλους δημοφιλείς καταθετικούς προορισμούς, σε περίπτωση κατά την οποία προχωρήσει η ελληνοελβετική φορολογική συμφωνία.

Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα των «ΝΕΩΝ» αρμόδιες ελβετικές πηγές ανέφεραν πως από τον Φεβρουάριο του 2013 τίθεται σε εφαρμογή μηχανισμός αιτημάτων, κατά τον οποίον η Ελβετία επιδεικνύοντας συμμόρφωση στους σχετικούς κανονισμούς του ΟΟΣΑ θα μπορεί να δίνει στοιχεία για ομάδες καταθετών. Ετσι, από τη στιγμή που θα τεθεί σε ισχύ μια ενδεχόμενη φορολογική συμφωνία μεταξύ Ελλάδος και Ελβετίας και κάποιοι αποφασίσουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις ελβετικές τράπεζες επειδή δεν θέλουν να πληρώσουν τον αναδρομικό φόρο ή να γνωστοποιήσουν τα στοιχεία τους, υπάρχει ένα παραθυράκι για να μάθουν οι ελληνικές Αρχές ποιοι είναι. «Ενα ερώτημα τύπου, “ποιοι Ελληνες μετέφεραν τα κεφάλαιά τους από την Ελβετία”, θα μπορούσε πιστεύω να απαντηθεί», επισήμανε στα «ΝΕΑ» στέλεχος της Ελβετικής Γραμματείας Διεθνών Οικονομικών Θεμάτων που συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις για την ελληνοελβετική φορολογική συμφωνία. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, τέτοιου είδους ερωτήματα δεν πρέπει να αφορούν κινήσεις προηγούμενων ετών, καθώς δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν τα αιτήματα με αναδρομικό χαρακτήρα.

ΤΡΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ. Οι συμφωνίες που έχει συνάψει μέχρι στιγμής η Ελβετία με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστρία, καθώς και το επίσημο κείμενο της γερμανοελβετικής συμφωνίας που απορρίφθηκε από την Ανω Βουλή της Γερμανίας και έχει παραπεμφθεί σε ειδική επιτροπή διαμεσολάβησης, προβλέπουν διάστημα 5 μηνών από την έναρξη της ισχύος της συμφωνίας για να αποφασίσει ο καταθέτης τι θέλει να κάνει. Υπάρχουν τρεις επιλογές: η πρώτη είναι να γνωστοποιηθούν τα στοιχεία του στις ελληνικές – μιλώντας για τη χώρα μας – φορολογικές Αρχές και ως εκ τούτου να φορολογηθεί ανάλογα με το τι (δεν) έχει δηλώσει· η δεύτερη, να πληρώσει αναδρομικό φόρο επί των συνολικών αδήλωτων καταθέσεων και στη συνέχεια να φορολογείται επί των τόκων των καταθέσεων που θα λάβει τα επόμενα χρόνια, με αντάλλαγμα τη διατήρηση της ανωνυμίας του· και η τρίτη επιλογή, να αποσύρει τα κεφάλαιά του από την Ελβετία. Ωστόσο, στην τελευταία περίπτωση τα στοιχεία του καταθέτη δεν είναι σίγουρο ότι θα παραμείνουν απόρρητα λόγω της συμμόρφωσης της Ελβετίας με τους κανονισμούς του ΟΟΣΑ για τα αιτήματα σχετικά με ομάδες καταθετών, τα οποία, όπως διαβεβαίωσαν τα «ΝΕΑ» οι αρμόδιες ελβετικές Αρχές, θα μπορούν να αφορούν και offshore εταιρείες ή καταπιστεύματα. Μάλιστα, οι Ελβετοί υποστηρίζουν ότι προτίθενται να ανακαλύψουν τα στοιχεία του πραγματικού δικαιούχου που κρύβεται πίσω από εξωχώρια εταιρεία ή άλλο αδιαφανές εταιρικό σχήμα, αν κρίνουν ότι η συγκεκριμένη οντότητα «δεν φορολογείται επαρκώς».

Κατά την πρόσφατη αποστολή εκπροσώπων ελληνικών μέσων ενημέρωσης στην Ελβετία που διοργάνωσε το ελβετικό υπουργείο Εξωτερικών, στην οποία συμμετείχαν και «ΤΑ ΝΕΑ», φάνηκε πως ένα από τα πλέον ευαίσθητα σημεία των ελληνοελβετικών διαπραγματεύσεων για τη φορολογική συμφωνία είναι το ύψος του συντελεστή αναδρομικής φορολόγησης των αδήλωτων καταθέσεων. «Αν είναι πολύ μικρός δεν θα εισπράξει έσοδα το ελληνικό κράτος, αν είναι πολύ μεγάλος οι καταθέτες θα φύγουν. Θεωρούμε ότι το 25% είναι πολύ υψηλό για την περίπτωση της Ελλάδας. Τέτοιου είδους συμφωνίες λειτουργούν μόνο όταν ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός της χώρας αποδέκτη των φόρων λειτουργεί», λέει τραπεζικός παράγοντας. Αναφέρει επίσης ότι στην περίπτωση της Αυστρίας, που λέγεται ότι μοιάζει πιο πολύ στην Ελλάδα, ο συγκεκριμένος συντελεστής κυμαίνεται από 15% έως 38% επί των καταθέσεων και όχι από 21% έως 41% όπως ισχύει για το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία. Ωστόσο, για να καθοριστεί ο συγκεκριμένος συντελεστής και να είναι αποτελεσματικός – δηλαδή, να μη διώξει τους έλληνες καταθέτες ούτε να έχει δυσανάλογα μικρά έσοδα το ελληνικό κράτος – ιδιαίτερα σημαντικό είναι να υπάρξει πληροφόρηση για το ύψος των ελληνικών κεφαλαίων στην Ελβετία.

ΘΟΛΟ ΤΟΠΙΟ. Ωστόσο, σε αντίθεση με τις πληροφορίες που υπάρχουν για τους Γερμανούς και τους Ιταλούς, οι οποίοι φέρεται να έχουν συνολικές καταθέσεις στην Ελβετία 150 και 125 δισ. ευρώ αντίστοιχα, το τοπίο για την Ελλάδα είναι εντελώς θολό. Οπως ανέφερε ελβετός τραπεζίτης το βράδυ της προηγούμενης Δευτέρας, «τα ελληνικά κεφάλαια μπορεί και να φτάνουν το 5% των ευρωπαϊκών καταθέσεων στις ελβετικές τράπεζες» – ποσό που ανέρχεται σε  52,5 δισ. δολάρια (40,4 δισ. ευρώ), αν ληφθεί υπόψη η έρευνα της Boston Consulting Group, η οποία εκτιμούσε τις ευρωπαϊκές καταθέσεις στην Ελβετία στα 1.050 δισ. δολάρια το 2010. Ωστόσο, λίγη ώρα αργότερα ο ίδιος τραπεζίτης ανέφερε ότι δεν επρόκειτο καν για εκτίμηση αλλά για εικασία, η οποία συνδεόταν με το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία δεν ξεπερνά το 2% της ευρωπαϊκής.

Τα περισσότερα στελέχη ελβετικών κρατικών υπηρεσιών που ρωτήθηκαν από «TA NEA» δήλωσαν πως δεν υπάρχει τραπεζικό μητρώο από το οποίο θα μπορούσαν να αντληθούν σχετικές πληροφορίες. Ωστόσο, οι υπηρεσίες έχουν καταφέρει να καταγράψουν με ακρίβεια τα διαφυγόντα γερμανικά κεφάλαια κατά τις γερμανοελβετικές διαπραγματεύσεις, τα οποία, σύμφωνα με τα στοιχεία τους, διαμορφώθηκαν σε μόλις 0,4% επί του συνόλου των γερμανικών καταθέσεων στην Ελβετία. Γεγονός το οποίο δείχνει πως υπάρχει γνώση του ύψους των κεφαλαίων που έχουν οι Γερμανοί σε ελβετικές τράπεζες.

«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ». Σε ερώτημα των «ΝΕΩΝ» πώς μπορεί να υπάρχουν τόσο ακριβή στοιχεία για τα διαφυγόντα γερμανικά κεφάλαια και όχι για τις ελληνικές καταθέσεις, πηγές από αρμόδιες Αρχές της Ελβετίας δήλωσαν πως «δεν είναι το ίδιο», ότι πρόκειται για «εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις» και ότι ο υπολογισμός των γερμανικών καταθέσεων που αποσύρθηκαν έγινε κατόπιν ειδικής παρακολούθησης των γερμανικών κινήσεων από τις τράπεζες. Από όλα τα στελέχη που ρωτήθηκαν, μόνο ένας υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών της Ελβετίας είπε ότι μπορεί να μην υπάρχει κεντρικό μητρώο, σε ιδιαίτερα σημαντικές και «έκτακτες» υποθέσεις όμως μπορεί να τεθεί σε λειτουργία ένας μηχανισμός παρακολούθησης, όπως για παράδειγμα σε περιπτώσεις χρηματοδότησης τρομοκρατικών οργανώσεων κ.ο.κ.