Η ΔΗΜΑΡ ψάχνει συμμαχίες με άνοιγμα στους Οικολόγους

2 λεπτά
Σε φάση αναζήτησης πολιτικών συμμαχιών με στόχο τη διεύρυνση των δυνάμεών της περνάει η Δημοκρατική Αριστερά, η ηγεσία της οποίας παρακολουθεί με ψυχραιμία τις κινήσεις δημιουργίας «αριστερής τάσης» στο εσωτερικό του κόμματος.
Στο πλαίσιο των πολιτικών συμμαχιών ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η απόφαση της ηγεσίας της ΔΗΜΑΡ να ανοίξει ζήτημα απλής αναλογικής – απόφαση η οποία, όπως φαίνεται, δεν είναι άσχετη με την ευρύτερη πολιτική του κόμματος σε επίπεδο συνεργασιών.
Ενα πρώτο δείγμα αυτής της πολιτικής δόθηκε μάλιστα χθες, όταν ο γραμματέας της Δημοκρατικής Αριστεράς και εξ απορρήτων του προέδρου της Σπύρος Λυκούδης έκανε σαφές άνοιγμα στους Οικολόγους Πράσινους, οι οποίοι πραγματοποίησαν το συνέδριό τους στη Λαμία.
«Η λειτουργική παρουσία της πολιτικής οικολογίας και των Οικολόγων Πρασίνων δεν είναι απλώς χρήσιμη. Είναι κρίσιμη και για την κοινωνική πρόοδο και για την κατεύθυνση της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας», τόνισε στον χαιρετισμό του ο κ. Λυκούδης. Και συνέχισε αποκαλύπτοντας ότι «στη διευκόλυνση μιας τέτοιας ανασύνθεσης αποσκοπεί και η πρωτοβουλία του προέδρου της ΔΗΜΑΡ Φώτη Κουβέλη πριν από τρεις ημέρες να ανοίξει τον διάλογο για την υιοθέτηση της απλής αναλογικής».
Αν και ο ίδιος παραδέχτηκε ότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σε κάποια θέματα, ζήτησε να επανέλθει η ιδέα για τη δημιουργία ενός διαρκούς φόρουμ διαλόγου και επικοινωνίας επάνω σε επίκαιρα ζητήματα μεταξύ ΔΗΜΑΡ και Οικολόγων Πρασίνων.
ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ. Κινητικότητα όμως υπάρχει και σε ό,τι αφορά το άλλο διάσημο Φόρουμ των ημερών, το Φόρουμ Διαλόγου και Συνεργασίας.
Το Φόρουμ αυτό, το οποίο στήριξαν με την παρουσία τους ο Σπ. Λυκούδης, ο Γιάννης Μανιάτης από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, καθώς και εκπρόσωποι κινήσεων, όπως οι Κοινωνικός Σύνδεσμος, Π80, Πρωτοβουλία και Μπροστά, έχει στόχο να συσπειρώσει κινήσεις και προσωπικότητες από τον χώρο της Κεντροαριστεράς στις οποίες περιλαμβάνονται – σύμφωνα με τους εμπνευστές του – τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΔΗΜΑΡ.
Εξάλλου, η πρόταση Κουβέλη για απλή αναλογική, η οποία θα φέρει ακόμη περισσότερο στο προσκήνιο την ιδέα των προεκλογικών συμμαχιών και συγκλίσεων, φαίνεται ότι απαντά με θετικό τρόπο στα αιτήματα των κινήσεων αυτών, είτε πρόκειται για τους Οικολόγους Πράσινους του 2,1% είτε για άλλες κινήσεις.
Την ίδια ώρα χωρίς ανησυχία η ηγεσία της Αγίου Κωνσταντίνου παρακολουθεί τη δημιουργία εσωκομματικής «τάσης» από την ομάδα των διαφωνούντων (Νεφελούδης, Ζορκάδης, Βουδούρης), εκτιμώντας ότι πρόκειται για εξαιρετικά μικρής απήχησης κίνηση στο εσωτερικό του κόμματος.














