Ενα ερμαφρόδιτο μοντέλο

Πέρα από τα εργασιακά, η διαφορά στις δύο πλευρές φαίνεται και στα στοιχεία παραγωγικότητας. Ο ΟΛΠ προσεγγίζει το ένα εκατομμύριο teus (μονάδα μέτρησης της περιεκτικότητας των κοντέινερ). Η ΣΕΠ τα 2,1 εκατομμύρια teus. Οι λιμενεργάτες του ΟΛΠ λένε ότι με την παραχώρηση της προβλήτας τους δόθηκαν στην Cosco δικός τους εξοπλισμός και πελατεία. Οι Κινέζοι όμως επένδυσαν εκεί αγοράζοντας νέα μηχανήματα, ανακατασκευάζοντας τις ρωγμές στον κρηπιδότοιχο, ξοδεύοντας, όπως λένε (μαζί με τη δημιουργία της Προβλήτας 3), 300 εκατομμύρια ευρώ.

Η Cosco όμως έχει περισσότερα τετραγωνικά και 18 γερανογέφυρες, ο ΟΛΠ λιγότερες από τις μισές. Αλλά και ο τρόπος λειτουργίας δημιουργεί ένα «ερμαφρόδιτο μοντέλο ιδιοκτησίας και ανταγωνιστικότητας», όπως το αποκαλεί ο Μιχάλης Σαρλής, σύμβουλος στο Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος. «Ο ΟΛΠ λειτουργεί ως Αρχή Λιμένος. Παραχωρεί με ενοίκιο χώρο στην Cosco, την ανταγωνίζεται και παράλληλα εισπράττει ποσοστό επί των κερδών της. Αρα, αν και ανταγωνιστής, πρακτικά τον συμφέρει να πηγαίνει καλά η Cosco», λέει. «Εφόσον ο ΟΛΠ περιοριζόταν σε φορέας διοίκησης και παραχωρούσε τη διαχείριση της προβλήτας του σε άλλον ιδιώτη, ενδεχομένως ο ανταγωνισμός να ήταν καλύτερος».

Ο κάπτεν Φου έχει δηλώσει παλαιότερα ότι η Cosco πιθανόν να ενδιαφερόταν για την Προβλήτα 1 του ΟΛΠ, εφόσον βρισκόταν υπό παραχώρηση. Ο κ. Ανωμερίτης λέει ότι βάσει νόμου δεν μπορεί να παραχωρηθεί σε τρίτη εταιρεία («όταν γίνεται ένα μακροχρόνιο επενδυτικό σχήμα προστατεύεις αυτόν που έχει έρθει», τονίζει σχετικά) και απορρίπτει το ενδεχόμενο να περάσει και αυτός στην Cosco. «Αν μετατρέψουμε το παλιό κρατικό μονοπώλιο σε ιδιωτικό είμαστε εκτός ευρωπαϊκών λογικών», λέει και προσθέτει ότι και ο ΟΛΠ «είναι ενοικιαστής. Πέρα από φόρους δίνει και το 2% του τζίρου του στο Δημόσιο». Ο κάπτεν Φου δεν απορρίπτει την ιδέα του ανταγωνισμού. «Μας βοηθάει να γίνουμε καλύτεροι», λέει. «Αλλά η προσπάθεια για την αναβάθμιση του λιμανιού του Πειραιά πρέπει να είναι κοινή».