«Νεκρικοί διάλογοι» μαζί με ρακές
Ο Μίμης Ανδρουλάκης, πάντα πληθωρικός στον τρόπο που εκφράζεται, μιλάει για το νέο βιβλίο του. Μαζί του στην παρουσίαση, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Κρεμαστινός (αριστερά στη φωτογραφία) και ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής
Ο Αχιλλέας έχει πεθάνει και στο στρατόπεδο γίνεται μυστική ψηφοφορία για το ποιος θα πάρει τα όπλα του, ο Αίας ή ο Οδυσσέας.
Αυτή η σκηνή της Ιλιάδας ήταν η αφορμή για να γράψει το νέο του βιβλίο, «Οπλων κρίσις. Νεκρικοί διάλογοι για την Αριστερά» ο Μίμης Ανδρουλάκης.
Γιατί ο συγγραφέας θα ήθελε να τα κληρονομήσει ο…«Οδυσσαίας». Και ο Οδυσσέας και ο Αίας δηλαδή. Με αυτό το όνομα, ανδρουλακικής φυσικά επινοήσεως, δίνει ο ανεξάρτητος πια βουλευτής τη δική του άποψη για το μέλλον της Αριστεράς.
Με δυο λόγια, φαντασιώνεται τη σύνθεση. Το «ενωτικό μέλλον», όπως είπε και ο καθηγητής Δημήτρης Μπουραντάς παρουσιάζοντας το νέο πόνημα του Μίμη.
«ΘΑ ΣΥΝΤΕΘΕΙ». «Για μια Αριστερά που δεν υπάρχει ακόμη, αλλά θα συντεθεί λόγω κρίσης», λέει ο Ανδρουλάκης. Κομμουνιστές, Σοσιαλδημοκράτες, Σοσιαλιστές, όλοι μαζί.
Η αίθουσα του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου είναι γεμάτη πολύ πριν αρχίσει η παρουσίαση. Από τα μεγάφωνα ακούγεται μπουζούκι και ακόμη και μέσα στη βαβούρα ξεχωρίζει ο ήχος από το πασοκικότερο των αξεσουάρ, τα μπεγλέρια.
Οι περισσότεροι κυκλοφορούν με ένα ποτηράκι ρακή στο χέρι και κάποιοι με κρασί. Οι σερβιτόροι προσφέρουν καναπεδάκια. Κρητικού φυσικά στυλ: ντάκος με ντομάτα. Ο Γιώργος Φλωρίδης και λίγο αργότερα ο Ανδρέας Λοβέρδος, όπως και πολλοί άλλοι που μπήκαν από λάθος είσοδο, αναγκάζονται να περάσουν μέσα από ένα γήπεδο όπου πιτσιρίκια παίζουν μπάσκετ για να φθάσουν στην αίθουσα.
ΜΕ ΖΙΒΑΓΚΟ. Στην άλλη είσοδο ο Κώστας Λαλιώτης, με πατρικό ύφος και κόκκινη ζακέτα ζιβάγκο, δίνει συμβουλές στον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο.
«Πανελίστας έχεις γίνει. Μη βγαίνεις τόσο συχνά γιατί θα γίνεις μαϊντανός». Ο νεαρός βουλευτής του απαντά: «Τι να κάνω; Κάποιος πρέπει να βγαίνει να απαντά. Στην εποχή σας το ΠΑΣΟΚ ήταν στον αφρό κι έβγαιναν όλοι».
Ο Πάρις Κουκουλόπουλος δίπλα παρακολουθεί. Η Κατερίνα Μπατζελή καταφθάνει με μισή ώρα καθυστέρηση. Οταν μπαίνει στην αίθουσα ο Κώστας Σκανδαλίδης και οι χαιρετούρες πέφτουν βροχή, οι κάμερες τον ακολουθούν κατά πόδας.
Η ερώτηση που βασανίζει τους περισσότερους εκεί μέσα (παρά «τσι ρακές») και την εκστομίζουν προς πάσα κατεύθυνση είναι, «τι βλέπεις;». Αγωνιούν για την Κεντροαριστερά και τη χώρα. Οταν ο Γρηγόρης Ψαριανός τη δέχεται απαντά, «βλέπεις κανέναν να βλέπει;».
ΜΙΑ ΝΕΑ… ΠΕΝΙΚΙΛΙΝΗ. Ο Ανδρουλάκης, πάλι, από μικροφώνου θα απαντήσει κομματάκι πιο φιλοσοφικά: «Εν μέσω κρίσης ο κόσμος περιμένει ένα θαυματουργό φάρμακο σαν την πενικιλίνη. Να γλιτώσουμε μια κι έξω. Δεν υπάρχει όμως, ζούμε μια κρίση μετάλλαξης». Και αφού δεν υπάρχει πενικιλίνη, ας ξαναπιάσουμε τις ρακές. Εβίβα των καλών αντρών. Και των νεκρών συνομιλητών του Μίμη.