Τα ορυχεία έκλεισαν, άνοιξε το Λούβρο

Εως χθες ήταν μια φτωχή κωμόπολη του γαλλικού Βορρά, με ορατά ακόμη τα σημάδια της ερήμωσης που προκάλεσε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μια περιοχή που αγωνίζεται να επιβιώσει καθώς τα ανθρακωρυχεία της έβαλαν λουκέτο, με αποτέλεσμα η ανεργία να έχει φθάσει στο 16%, το διπλάσιο από τον μέσο όρο στην υπόλοιπη Γαλλία. Μια πόλη που έως τώρα ήταν γνωστή για τις κόκκινες σκεπές των σπιτιών και για την ποδοσφαιρική της ομάδα.

Η απροετοίμαστη να δεχτεί τα φώτα της δημοσιότητας Λανς βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών μέσων ενημέρωσης, καθώς ανάμεσα σε δύο λόφους με την εναπομείνασα σκουριά από τα ορυχεία αναδύθηκε ένα διαμάντι: το πρώτο παράρτημα του Μουσείου του Λούβρου εκτός Παρισιού, που έρχεται να ταράξει τα νερά της ήσυχης πόλης των 35.000 κατοίκων και το οποίο θα επιχειρήσει να αποδείξει ότι κάθε άλλο παρά άνθρακες είναι ο θησαυρός.

Υπερμοντέρνο, το νέο κτίριο μοιάζει να έχει προσγειωθεί από άλλο πλανήτη στην περιοχή με την τυπική αρχιτεκτονική της γαλλικής υπαίθρου. Γυαλί και ατσάλι οι πρώτες ύλες, ευρύχωροι εκθεσιακοί χώροι – δημιουργία του ιαπωνικού διδύμου που έχει κερδίσει και το «Οσκαρ» Αρχιτεκτονικής (βραβείο Πρίτζκερ), Καζούγιο Σεζίμα και Ρούγε Νισιζάουα – και σπουδαία έργα τέχνης συνθέτουν το εντυπωσιακό πακέτο που φέρνει το μουσείο των οκτώ εκατομμυρίων επισκεπτών ανά έτος στην πόλη Λανς.

«Ηταν σχεδόν ασύλληπτο για κάποιον να βάλει πλάι πλάι τις λέξεις Λούβρο και Λανς», λέει ο διευθυντής του Μουσείου του Λούβρου Ανρί Λοϊρέτ, ο οποίος παραδέχεται ότι το εγχείρημα όταν είχε ανακοινωθεί προ δεκαετίας είχε αντιμετωπιστεί με έντονο σκεπτικισμό. «Ενα σπουδαίο παρισινό μουσείο και μια πόλη κατεστραμμένη από τους πολέμους και τη βιομηχανική παρακμή αποτελούσαν ένα εκρηκτικό μείγμα. Τώρα όμως πολύς κόσμος αντιμετωπίζει το θέμα διαφορετικά».

ΔΙΑΚΟΣΙΑ ΕΡΓΑ. Με διάθεση να δώσει τέχνη στον λαό, ο διευθυντής του Λούβρου έδωσε το πράσινο φως να μεταφερθούν από το Παρίσι στη Λανς περίπου 200 έργα-κλειδιά για την εξέλιξη της τέχνης, από την ελληνική αρχαιότητα έως τον 19ο αιώνα, τα οποία παρουσιάζονται όχι κατά χρονολογική σειρά, θέμα ή τεχνοτροπία, ως είθισται, αλλά όλα μαζί σε μια ενιαία μακρόστενη αίθουσα που χωρά ιστορία 55 αιώνων.

Αν και φέρει τον τίτλο του μουσείου, το παράρτημα του Λούβρου στη Λανς δεν είναι ουσιαστικά μουσείο με την κλασική έννοια του όρου, καθώς δεν διαθέτει τη δική του συλλογή, αλλά θα φιλοξενεί εκθέματα του μητρικού μουσείου, τα οποία θα ανανεώνονται ανά πενταετία, ενώ υπάρχει και χώρος περιοδικών εκθέσεων που τώρα θα υποδεχθεί αναγεννησιακούς πίνακες ζωγραφικής – ανάμεσά τους το έργο του Λεονάρντο ντα Βίντσι «Η Παναγία με το Βρέφος και την Αγία Αννα» που εγκαταλείπει το Παρίσι για πρώτη φορά εδώ και 200 χρόνια, αλλά σπουδαία έργα καλλιτεχνών όπως ο Μιχαήλ Αγγελος, ο Ραφαήλ, ο Τιτσιάνο και ο Τιντορέτο.

Αν όλα αυτά δεν αποδειχθούν αρκετά για να εντυπωσιάσουν τους κατοίκους της Λανς, οι υπεύθυνοι του Λούβρου κάνουν μια τελευταία προσπάθεια μέσω των αριθμών: 28.000 τ.μ. ωφέλιμοι χώροι – μόνο 3.600 τ.μ. είναι οι χώροι υποδοχής -, αμφιθέατρο 300 θέσεων, κήπος με 6.000 δένδρα… Εν κατακλείδι, ένα έργο που κόστισε συνολικά περισσότερα από 150 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 37 εκατ. ευρώ προήλθαν από κοινοτικά προγράμματα.