Η Κοκκινοσκουφίτσα τρομοκρατεί τον λύκο στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Ενα κοριτσάκι έκανε «ψαλίδια» στον αέρα με τα πόδια του· δύο καθίσματα πιο πέρα ένα άλλο, μικρότερο, όρθιο μπροστά στη θέση του  χόρευε· λίγο πιο πίσω, στη μέση μιας σειράς, δύο αγόρια κουνούσαν τα χεράκια τους σαν μαέστροι· ένα άλλο κοριτσάκι όρθιο στο κάθισμά του κουνούσε το κεφάλι κάνοντας τα πιασμένα σε κοτσίδες μαλλιά του να πηγαίνουν πέρα-δώθε. Η πλατεία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής παλλόταν. Παιδιά ηλικίας μερικών μηνών έως τα πρόθυρα της εφηβείας είχαν πιάσει τον ρυθμό της ορχήστρας, παρακολουθούσαν τα δρώμενα στη σκηνή και επιδίδονταν σε αυτοσχεδιαστικές χορογραφίες

Η «Κοκκινοσκουφίτσα» που συστήνει εφέτος η ΕΛΣ είναι μια ανατρεπτική εκδοχή του γνωστού παραμυθιού του Σαρλ Περό (πρώτη φορά με τη μορφή παιδικής όπερας), διότι η μικρή ηρωίδα εμφανίζεται να θέλει να βγει από το σπίτι και να ζήσει την εμπειρία της απελευθέρωσης από την αυστηρή μητέρα και την προστατευτική γιαγιά. Την κάνει εξάλλου ακόμη πιο ενδιαφέρουσα η πολυεπίπεδη σκηνοθεσία του νεαρού Δημήτρη Καραντζά.  

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Το πρώτο μήνυμα που θέλει να περάσει με την προσέγγισή του ο σκηνοθέτης είναι ότι πρόκειται για μια θεατρική παράσταση, ένα παραμύθι, και δεν έχουν κανέναν λόγο να φοβούνται. Και το υπογραμμίζει φέρνοντας  τα καμαρίνια στο προσκήνιο. Βάζει τους λυρικούς ερμηνευτές να μακιγιάρονται ακριβώς πίσω από την ορχήστρα και να «φορούν» τους ρόλους τους προτού ανέβουν δύο σκαλιά και βρεθούν στη σκηνή για να αρχίσει το έργο. Ετσι, εκτός από το παραμύθι, αποκαλύπτεται και ο μηχανισμός του ίδιου του θεάτρου.

Καλλιτέχνη μασκαρεμένο σε λύκο δεν θα δείτε. Εμφανίζεται στη σκηνή λυρικός ερμηνευτής με σακάκι και τραγιάσκα, ο οποίος κρατά μια καλαίσθητη λευκή κεφαλή λύκου. Ταυτόχρονα περνά και το δεύτερο μήνυμα: ότι δηλαδή λύκος θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε στον δρόμο.

Το παραμύθι θέλει ο κακός Λύκος να κάνει μια χαψιά την Κοκκινοσκουφίτσα. Εδώ όμως έχουμε ανατροπή της ιστορίας (μετάφραση, προσαρμογή ποιητικού κειμένου Νικολέττας Χατζοπούλου). Είναι η Κοκκινοσκουφίτσα που τρομοκρατεί τον Λύκο. Τον εξουδετερώνει μιλώντας του για καραμέλες και γλυκά – πειρασμοί για τα παιδιά -, που όμως προκαλούν δυσφορία και μόνον στο άκουσμά τους στον κακό Λύκο, ο οποίος χάνει τελείως την όρεξή του κι έτσι περνά το μήνυμα για σωστή διατροφή.

Οταν η αυλαία πέφτει, το έργο δεν τελειώνει. Οι πρωταγωνιστές επιστρέφουν μεταξύ σκηνής και ορχήστρας, στα καμαρίνια, ξεβάφονται, επιστρέφουν στη σκηνή, υποκλίνονται και αποχωρούν. Και μία ώρα έχει κυλήσει σαν νεράκι.