e-mail

Δικαίωση…

Αγαπητή Φοίβη,

Με ικανοποίηση και ανακούφιση πληροφορήθηκε όλος ο ελληνικός λαός την ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους. Συγχαρητήρια και για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης υπέρ της ιδρύσεώς του και αίσχος και ντροπή για τις χώρες που ψήφισαν «κατά». Ανεξήγητη είναι η αρνητική θέση μίας μόνο ευρωπαϊκής χώρας, της Τσεχίας, καθώς και του Καναδά. Περίεργη και η αποχή της Αγγλίας. Μας εξέπληξε και η θέση που πήρε η Αμερική (όχι του Μπους αλλά του Ομπάμα!), που μέσα στις προεκλογικές υποσχέσεις του ήταν το κλείσιμο του Γκουαντάναμο και η δημιουργία κράτους της Παλαιστίνης. Καμία από τις υποσχέσεις του δεν τήρησε και όλα αυτά τα πηγαινέλα του ιδίου και της Χίλαρι στο Ισραήλ ήταν απλώς για το «θεαθήναι». Η αποχή της Γερμανίας (ευτυχώς όχι άρνηση) δικαιολογείται λόγω του Ολοκαυτώματος. Δεν θα μπορούσε η θέση της να ήταν διαφορετική.

Ας ευχηθούμε να σταματήσουν πλέον οι συγκρούσεις και οι απώλειες ζωής τόσων αμάχων και ιδίως των αθώων μικρών παιδιών που μας συγκλόνισαν τελευταίως. Ας ελπίσουμε ότι το αίμα τους θα τους δικαιώσει και ύστερα από 60 χρόνια χωρίς πατρίδα θα αποκτήσουν το κράτος τους, έστω και (κακώς) χωρίς δικαίωμα ψήφου στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

Δυστυχώς τα ελληνικά ΜΜΕ δεν έδωσαν την έκταση και τη σημασία που είχε αυτή η είδηση, ενώ αναλώνονται στα ίδια και τα ίδια καθημερινώς. Πρέπει να γνωρίζει ο παλαιστινιακός λαός ότι η θετική στάση της χώρας μας δεν ήταν η θέση της ελληνικής κυβέρνησης αλλά η θέση όλου του ελληνικού λαού, και αυτό πρέπει να το γνωρίζει και το Ισραήλ!

Ευχόμαστε όλοι μας στο νέο παλαιστινιακό κράτος ειρήνη και μακροημέρευση. Οχι άλλοι θάνατοι αθώων πολιτών και ιδίως παιδιών…

Φιλικά,

Μάρα. Σ. – Κηφισιά

Απείχαν πάντως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν απείχε μόνο η Βρετανία. Η αναγνώριση ενός κράτους μη μέλους του ΟΗΕ, με ιδιότητα παρατηρητή, είναι πράγματι για τους Παλαιστινίους μια μεγάλη δικαίωση των αγώνων τους. Το ζήτημα, βέβαια, παραμένει περίπλοκο… Οι μεν Ισραηλινοί πρέπει να παραδεχθούν και στην πράξη όσα έχουν κατά καιρούς δεχθεί στη θεωρία, αλλά και ο ισλαμικός κόσμος πρέπει να συμβιβαστεί μια και καλή με την ιδέα της ύπαρξης ενός ισραηλινού κράτους σε αυτήν τη γωνιά της γης, χωρίς να θέτει ζήτημα «αφανισμού» του και εξαφάνισής του από τον χάρτη, όπως κάνουν κάθε τρεις και λίγο ορισμένα κράτη, θυμίζοντας τις πλέον φρικτές σελίδες της ανθρωπότητας, στον βίαιο 20ό αιώνα…

Θλιβερές εικόνες

Αγαπητή Φοίβη,
καλή σου ημέρα!

Λύπη προκαλούν οι τηλεοπτικές εικόνες που δείχνουν τώρα τελευταία τα κρατικά τηλεοπτικά κανάλια για τη χώρα μας και οι τεράστιες φωτογραφίες του ξένου ημερήσιου Τύπου από τα συχνά χτυπήματα κατά των μεταναστών από τα στελέχη της Χρυσής Αυγής.

Φοίβη μου, το ερώτημα είναι ένα: Οσο οι μετανάστες εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των πλουσίων παρέχοντάς τους φθηνά εργατικά χέρια ήταν όλα καλά; Δούλευαν με μισθούς πείνας στα αγροκτήματα της υπαίθρου ή στα τεράστια έργα – στάδια (νεκροταφεία τη σήμερον ημέρα) των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, όπου κατασπαταλήθηκαν δισεκατομμύρια ευρώ και, όπως συνήθως συμβαίνει, έκαναν μερικούς πλούσιους, έκαναν πλούσιους επίορκους πολιτικούς. Μέχρι τότε ήταν καλά;

Και για να μην ξεχνάμε, ο πρώην γαλάζιος υπουργός Εργασίας Βασίλειος Μαγγίνας απασχολούσε στο αναψυκτήριό του μια οικογένεια Ινδών που ήταν ανασφάλιστοι και χωρίς άδεια παραμονής… Τότε ήταν καλά; Τώρα όμως;

Ystavallisesti = φιλικά

Γιώργος Θεοδωρόπουλος, Ελσίνκι

Το θέμα των επιθέσεων κατά μεταναστών είναι από πολλές πλευρές εξοργιστικό. Προδίδει όχι μόνο ρατσιστικά αισθήματα αλλά και ανανδρία. Μόνιμη κατάσταση, να επιτίθενται δέκα μαζί κατά ενός. Εννοείται αναίτια. Το πρόβλημα εντέλει δεν είναι μόνο ή κυρίως ότι υπάρχουν άνθρωποι που διαπράττουν τέτοιες αποτρόπαιες και θρασύδειλες πράξεις, όσο ότι υπάρχουν άλλοι που το ανέχονται ή, ακόμα χειρότερα, το επιδοκιμάζουν. Γι’ αυτούς τους τελευταίους έχω να πω ότι δεν έχουν αντιληφθεί κάτι θεμελιώδες: πως το μεταναστευτικό υπάρχει γιατί η Ελλάδα έπαψε να θεωρείται φτωχή χώρα και μπήκε στο κλαμπ (τρομάρα της) των ισχυρών. Αν λοιπόν κάποιοι – μεταξύ των οποίων και πολιτικοί λιγότερο ακραίων κομμάτων από τη Χρυσή Αυγή – δεν θέλουν καθόλου μετανάστες, γιατί δεν τους αρέσει φάτσα τους ή γιατί η φάτσα τους δεν αρέσει σε μέρος της εκλογικής τους πελατείας, ας αποφασίσουν ότι δεν θέλουν και το ευρώ! Και ότι προτιμούν την Ψωροκώσταινα του ’60 χωρίς μετανάστες, παρά το ευρώ με μετανάστες. Να το παραδεχθούν μέσα τους και να αρχίσουν να το λένε και δημοσίως!