Από τα πλαστά διλήμματα στη βίαιη ωρίμαση
Ο Αλέξης Τσίπρας προχωράει προς το βήμα, κατά τη χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Δραγασάκη. Πίσω του, στην πρώτη σειρά των καθισμάτων διακρίνονται (από αριστερά στη φωτογραφία) ο συγγραφέας του βιβλίου, η Λούκα Κατσέλη, ο Γεράσιμος Αρσένης και ο Γιάννης Μηλιός
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Στο βιβλίο του ο Γιάννης Δραγασάκης περιλαμβάνει άρθρα και παρεμβάσεις από ομιλίες και εκδηλώσεις, την επιλογή των οποίων έκανε ο Γρ. Ρουμπάνης, από το 2001 έως σήμερα. Στον πρόλογό του σημειώνει μεταξύ άλλων:
«Χρειαζόμαστε ένα συνολικό πολιτικό σχέδιο που να ορίζει με τη μέγιστη δυνατή σαφήνεια πώς θα βγούμε από την κρίση, με ποιες δυνάμεις, με ποιες συμμαχίες, προς ποια κατεύθυνση, σε ποια διεθνή πλαίσια. Σταθερές δεν υπάρχουν, πρέπει να τις ορίσουμε εμείς οι ίδιοι. Το θέμα δεν είναι τι σχέδια έχουν οι άλλοι για μας, αλλά ποιο σχέδιο θέλουμε εμείς να υλοποιήσουμε. Ενα τέτοιο σχέδιο δεν μπορεί να έλθει από τα έξω ή να επιβληθεί από τα πάνω. Απαιτεί τη συμμετοχή όλης της κοινωνίας, των συλλογικών της εκφράσεων, των επιστημονικών της φορέων, των κινημάτων, των συνδικάτων, των απλών πολιτών. Ο,τι τα κόμματα έχουν να πουν δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά προτάσεις για έναν τέτοιο διάλογο. Αυτό ισχύει πρωτίστως για τις δυνάμεις της Αριστεράς».
«Ο ΣΥΡΙΖΑ, κατά την αρχική εκείνη φάση της κρίσης, φάνηκε ανώριμος να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της κρίσης. Αντί να συνδέσει την πολιτική και το πρόγραμμα με τη δράση των κινημάτων, παγιδεύτηκε σε πλαστά διλήμματα: προγραμματική ή κινηματική αντιπολίτευση, στόχοι που είναι συμπληρωματικοί και όχι ανταγωνιστικοί μεταξύ τους. Αντί να δημιουργήσει χώρους διαλόγου και δημοκρατικής συμμετοχής και έκφρασης του κόσμου του, κυριάρχησαν οι τάσεις και οι συνιστώσες ως οργανωτικοί μηχανισμοί παρά ως ρεύματα ιδεών και απόψεων, με αποτέλεσμα εσωτερικές διαμάχες και προσωπικές στρατηγικές να υπονομεύσουν το κύρος του στην κοινωνία. Στις εκλογές μάλιστα του 2009 εξασφάλισε με δυσκολία την είσοδό του στη Βουλή. Το σημαντικό όμως είναι ότι, υπερβαίνοντας αυτά τα προβλήματα, έδειξε δυνατότητες γρήγορης προσαρμογής και “βίαιης ωρίμασης”, κέρδισε έτσι την εμπιστοσύνη μεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος, αναδείχθηκε στη δύναμη εκείνη που μπορεί να ενώσει τον κόσμο της εργασίας και τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας σε ένα σχέδιο παραγωγικής, κοινωνικής και οικολογικής ανασυγκρότησης, λαϊκής κυριαρχίας και πραγματικής δημοκρατίας».
Google news
