Μια προξενήτρα στο Μετρό της Νέας Υόρκης
Κάποτε ο έρωτας σαλπάριζε με το «Πλοίο της Αγάπης». Σήμερα επιβιβάζεται στα βαγόνια του Μετρό. Οι μοναχικοί Νεοϋορκέζοι δεν αναζητούν πλέον το ταίρι τους δίπλα στη θάλασσα, κάτω από την αστροφεγγιά, αλλά πολλά μέτρα κάτω από τη γη. «Η πραγματική Νέα Υόρκη ζει υπογείως», υποστηρίζει η «οδηγός της αγάπης» Ελενα Κρίστενσεν.
Στο μετρό της Νέας Υόρκης. Εκεί μπορούν όλοι να βρουν το ταίρι τους, υποστηρίζει η προξενήτρα Ερικα Κρίστενσεν (στη μέση)
Η δουλειά της αρχίζει νωρίς το πρωί. Είναι η καλύτερη ώρα για «ψάρεμα», τονίζει∙ η ώρα που ορδές ανδρών και γυναικών στοιβάζονται στους συρμούς για να μην καθυστερήσουν στη δουλειά τους. Εκεί λοιπόν που γίνεται πατείς με πατώ σε – θεωρεί η Κρίστενσεν – είναι ο ιδανικός τόπος και χρόνος για ενδιαφέρουσες γνωριμίες. «Στο Μετρό είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε χειροπιαστή επαφή με τους άλλους. Αυτό είναι που μας κάνει Νεοϋορκέζους», εξηγεί.
Η ίδια δεν είναι ούτε Νεοϋορκέζα ούτε επαγγελματίας προξενήτρα. Είναι 31 ετών και μεγάλωσε σε μια μικρή πόλη της Δυτικής Βιρτζίνια. Στην πόλη που δεν κοιμάται ποτέ μετακόμισε το 2004, αφότου προσελήφθη σε μια εταιρεία επενδύσεων. Το Μετρό, «η κουλτούρα» του όπως λέει, τη μάγεψε. «Είναι η απόλυτη αγορά γνωριμιών. Αρκεί να αφήσουμε κατά μέρος τα iPhones, τα βιβλία, τις άμυνές μας και θα λειτουργήσει άψογα», υποστηρίζει.
Η αγαπημένη της γραμμή είναι η «L», των ελεύθερων δημοσιογράφων, των προγραμματιστών, των καλλιτεχνών, των ηθοποιών. Και η γραμμή «E» όμως έχει μπόλικους «νόστιμους και νόστιμες», όπως επίσης έναν πολύ ωραίο ψηλό, μελαχρινό οδηγό. «Δεν ξέρω όμως αν είναι μόνος, γιατί τον πετυχαίνω συνέχεια εν ώρα υπηρεσίας και δεν μπορώ να του πιάσω την κουβέντα», αποκαλύπτει ελαφρώς ενοχλημένη στους βρετανικούς «Τάιμς». Ευτυχώς ο οδηγός αποτελεί εξαίρεση, διότι κατά τ’ άλλα, όταν εντοπίσει τον στόχο της τον χτυπάει μεμιάς.
Οπως όταν πρωτοήρθε στη Νέα Υόρκη και στη Λεωφόρο του Μπέντφορντ έπεσε επάνω σε εκείνον τον όμορφο νεαρό με τα πράσινα μάτια και το ξανθό μούσι. «Μήπως είσαι ελεύθερος;» τον ρώτησε αιφνιδιαστικά. Εκείνος έμεινε για λίγο να την κοιτάζει κολακευμένος, ίσως και λίγο φοβισμένος. «Οχι», της έγνεψε κουνώντας το κεφάλι. «Φυσικά και όχι. Μα τι μάτια!» αναφώνησε η Κρίστενσεν. Λίγο προτού φθάσουν στο Μπρούκλιν πρόλαβε να του πετάξει μια κάρτα. «Εχεις εντοπιστεί», έγραφε.
Με τον 24χρονο Κόλιν Ερικσον, υπάλληλο σε μουσείο, στάθηκε πιο τυχερή – ήταν ελεύθερος. «Δεν χρειάζεται να αισθάνεσαι αμήχανα. Απλώς σε βρίσκω όμορφο», τον καθησύχασε, αφού πρώτα τον σταμάτησε για να τον ενημερώσει πως και αυτός «έχει εντοπιστεί».
Ακούγεται παράδοξο, όμως η Κρίστενσεν συγκαταλέγεται στις πιο δονκιχοτικές προξενήτρες: δεν της αρέσουν οι υπολογιστικοί αλγόριθμοι ούτε τα τσάτρουμ. Προτιμά να ακούει τις επιθυμίες των πελατών της, όπως της 30χρονης Σάρα που της ζήτησε έναν άνδρα με το σώμα ξυλοκόπου και την ψυχή καλλιτέχνη. Πού θα πάει, κάποια στιγμή θα αποβιβαστεί…