Οι «Αταίριαστοι» ήταν όλοι εκεί

Σε μια γωνία του μπαρ στο φουαγέ του Μεγάρου Μουσικής, Φώτης Κουβέλης και Γιώργος Κιμούλης τα λένε. Λίγο πριν παραγγείλει το κόκκινο κρασί του ο σκηνοθέτης, πολλοί περνούν να πουν ένα «γεια». Παραδίπλα, Λούκα Κατσέλη και Νίκος Σηφουνάκης σιγοψιθυρίζουν σε ένα πηγαδάκι για δυο. Στην άλλη άκρη της αίθουσας, στο σταντ με το βιβλίο που συγκέντρωσε στο Μέγαρο διακομματικό, υπερκομματικό και ετερόκλητο πλήθος, η Εύη Χριστοφιλοπούλου αγοράζει ένα αντίτυπο.

Αυτοί και πολλοί άλλοι «αταίριαστοι» έδωσαν το «παρών» χθες το απόγευμα για να τιμήσουν τον συγγραφέα του βιβλίου «Αταίριαστοι», Θανάση Νιάρχο. Το βιβλίο είναι βέβαια κι εν μέρει δικό τους. Είναι οι ήρωές του μιας και το έπλασαν με τα δικά τους λόγια μέσα από μια σειρά συνεντεύξεων στα «ΝΕΑ». «Ολος ο κόσμος είναι έξω και σε περιμένει», λέει η Ντόρα Μπακογιάννη στον συγγραφέα ενώ διασχίζουν το στρωμένο με μοκέτα διάδρομο για να φτάσουν στην αίθουσα MC3. «Καλά θα κάνει να έρθει μέσα», απαντά αυτός με πρόδηλο άγχος. Στον ίδιο διάδρομο η Μιλένα Αποστολάκη θα σπεύσει να υποβάλει και τα σέβη της στον Ευγένιο Τριβιζά: «Τη Δόνα Τερηδόνα την ξέρω απ’ έξω», θα του πει με ενθουσιασμό.

Με μόνο είκοσι λεπτά καθυστέρηση φτάνει ο Βαγγέλης Βενιζέλος με ομάδα πασόκων βουλευτών. Κατευθείαν από τη συνεδρίαση της ΚΟ του κόμματος. Το πάνελ, ήτοι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας, ο φυσικός Δημήτρης Νανόπουλος, ο διευθυντής των «ΝΕΩΝ» Χρήστος Μεμής και ο συντονιστής, δημοσιογράφος των «ΝΕΩΝ» Μανώλης Πιμπλής έχουν λάβει θέση. Ο Αλέξης Τσίπρας και η Αλέκα Παπαρήγα ειδοποίησαν τελευταία στιγμή πως δεν θα έρθουν κι έτσι οι καρέκλες τους έμειναν κενές. Η πρώτη ιδέα που ο Νιάρχος έφερε στην εφημερίδα για τη στήλη «Αταίριαστοι» ήταν Τσίπρας – Κιμούλης στις αρχές του 2010. «Ωραία ας αρχίσουμε από το 3%», του είπε ο Μεμής. Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πολύ μικρό ποσοστό.

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος κατέστησε σαφές εξαρχής πως ο συγγραφέας τον παραπλάνησε για να τον πείσει. «Τότε μου είπε πως θα μιλήσουμε για τέχνη με τον Φασουλή και τελικά μιλήσαμε για πολιτική. Και σήμερα μου είπε ότι θα μιλήσουμε για πολιτική και τελικά μιλάμε για τέχνη». Παρ’ όλα αυτά φάνηκε να το απολαμβάνει ιδιαιτέρως αφού προσέγγισε φιλοσοφικά τη σχέση πολιτικής και τέχνης, με την ίδια άνεση που ρητορεύει από το κοινοβουλευτικό βήμα. Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ πολιτική και τέχνη έχουν κοινό πεδίο την κοινωνία, την αναζήτηση της αποδοχής της κοινής γνώμης. Και κοινές προκλήσεις. Τη δημαγωγία και τον λαϊκισμό. «Η εύκολη συμπάθεια του κοινού αντί της επώδυνης αλήθειας σε παρασέρνει», είπε. Απευθυνόμενος ίσως και σε απόντες.

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΑΙ ΑΤΑΚΕΣ. Ο Βενιζέλος πάντως είχε κέφια. Οταν ο Μανώλης Πιμπλής διηγήθηκε ένα ανέκδοτο για έναν παλιό πολιτικό συντάκτη, που κάθε φορά που περνούσε από το πολιτιστικό ρεπορτάζ φώναζε «Γεια σας καλλιτέχνες!», γυρνά και του λέει «εκλαμβάνετε τους πολιτικούς συντάκτες ως πολιτικούς; Ε! Αυτό τους λέμε κι εμείς και δεν το δέχονται».

Ο Φώτης Κουβέλης, αν και φίλος του Νιάρχου, εξέφρασε την αντίθεσή του με τον τίτλο. Γιατί όπως εξήγησε δημιουργεί μια καχυποψία απέναντι στους πολιτικούς. Αλλά και ο Νίκος Δένδιας θα ήθελε ίσως ένα ερωτηματικό στον τίτλο. Ο Δημήτρης Νανόπουλος πάντως έσπευσε να δηλώσει πως δεν είναι «εκκολαπτόμενος πολιτικός», «μη γίνει καμιά παρεξήγηση» και να ελαφρύνει λίγο το κλίμα. Γιατί στο πάνελ βρισκόταν μόνο η μια πλευρά.