Λίγο Σαντέ, λίγο Αντέλ

Αν χρειάζεται, ας πούμε ότι η χρονιά που πάει να κλείσει σε λίγο δεν είχε μόνο Beatles και Rolling Stones, είχε πάρα πολλά καινούργια ονόματα, νέους τόπους στον χάρτη της μουσικής και νέους τόπους χωρίς καν χάρτη.

Κάτι που είναι χρήσιμο να έχει υπόψη του κανείς σήμερα στη μουσική είναι πως αποστάσεις δεν υπάρχουν, τις πάτησε προ πολλού το τρένο, και ανάμεσα (σε βάζω στο θέμα τώρα) στη Σαντέ (τη γνωστή κι αγαπημένη με τη βελουδένια τζαζ φωνή, «Smooth Operator» κ.λπ.) και το dubstep (μουσικό είδος) είναι όσο μια ανάσα δρόμος. Τον καλύπτει θαυμάσια το νέο κορίτσι της σόουλ – τζαζ (πάντα υπάρχουν νέα κορίτσια στον χώρο), η Τζέσι Γουέαρ, με καταπληκτική άνεση, έτσι όπως άλλωστε κερδίζει και το πλασάρισμά της στους καλύτερους καινούργιους μουσικούς – τραγουδοποιούς τής χρονιάς.

Το ξέρω, ψάχνεις τον παράγοντα dubstep που δεν εμφάνισα ακόμη. Είναι ο SBTRKT, τον οποίο όταν αναφέρεις σε φίλο τον λες απλά «Σάμπτρακτ», όπως συστήνεται και ο ίδιος (σύμφωνα πια με τη νέα μόδα όπου ο καλλιτέχνης κρύβεται και το όνομά του περισσεύει), παραγωγός, ρεμίξερ (από Radiohead ώς Goldie) με τον οποίο η Τζέσι Γουέαρ έχει συνεργαστεί προτού βγάλει το δικό της άλμπουμ, «Devotion». Σε αυτό ευδοκιμούν η τζαζ και η σόουλ αλλά κάνει τη διαφορά με groove που «δαγκώνει» και αρκετά χορευτικό ήχο, φροντισμένο ιδιαίτερα προφανώς από τον Τζούλιο Μπάσμορ με αγάπη για το μπάσο. Το «Wildest Moments» παίχτηκε με πάθος από τα ραδιόφωνα. Το «110%» στρώνει όμορφα beats, το «Running» σε πάει ταξιδάκι στις εμμονές της ποπ, τύπου Πίτερ Γκάμπριελ, σε συνεργασία με νεο-ρομαντικούς (ελπίζω να μη σας τρόμαξα, υπάρχουν ενδιαφέροντα σημεία επαφής).

Η Τζέσι Γουέαρ γεννήθηκε στο Λονδίνο πριν από 27 χρόνια, είναι κόρη του δημοσιογράφου του BBC Τζον Γουέαρ και χαίρεται όταν επιστρέφει στο σπίτι της στο Μπράιτον. Αν όμως είναι η νέα Αντέλ (που έχει ακουστεί κι αυτό) θα βλέπει το Μπράιτον όλο και πιο σπάνια.