Στο ξέφωτο, σύντροφοι, στο ξέφωτο

Η ερώτηση στην οποία φιλοδοξούσε να απαντήσει η εκδήλωση ήταν: «Πώς θα φτάσουμε στο μετατροϊκανό ξέφωτο;». Στην είσοδο του αμφιθεάτρου του Αθήνα 9.84 υπήρχε ένα μεγάλο πανό της διοργανώτριας Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας (οι φίλοι τη φωνάζουν ΚΟΕ), της συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ. «Εμπρός για τη Μεταπολίτευση του λαού». Προτού εισέλθει κανείς είχε την ευκαιρία να γραφτεί μέλος του ΣΥΡΙΖΑ ή να ρίξει τον οβολό του στο χάρτινο κουτί της ΚΟΕ.

Ο μόνος συνεπής στο ραντεβού ομιλητής ήταν ο Γιάννης Δραγασάκης, ο οποίος έφτασε με σημειώσεις και iPad ανά χείρας. Τηρήθηκε το – τρόπος του λέγειν – πασοκικό τυπικό, καθώς η εκδήλωση ξεκίνησε με 40 λεπτά καθυστέρηση. Εκτός από τον Δραγασάκη, τον δρόμο προς το ξέφωτο κλήθηκαν να ιχνηλατήσουν η βουλευτίνα Νάντια Βαλαβάνη, ο συγγραφέας και φιλόλογος Λαοκράτης Βάσσης και ο Ρούντι Ρινάλντι. Οσοι έφτασαν τελευταίοι στριμώχτηκαν στα σκαλιά. Αυτοί προκάλεσαν και τον ενθουσιασμό ενός «συνιστωσία» που καμάρωνε: «Αυτό είναι λαός! Να μη βρίσκεις να κάτσεις». Οντως. Ο λαός είχε κατακλύσει τα περισσότερα από τα 250 καθίσματα του αμφιθεάτρου.

Ενόσω ο Δραγασάκης γράφει στο γκάτζετ του ακούγονται από τα μεγάφωνα διάφορα χιτάκια. Οταν παίζει το συριζαϊκό προεκλογικό σουξέ «Σιγά μην κλάψω / Σιγά μη φοβηθώ» κάνει είσοδο και ο «σύντροφος Ρούντι», όπως τον αποκαλούν οι περισσότεροι εκεί μέσα. Ο συντονιστής φορώντας μακό μπλουζάκι με τη στάμπα «Keep Calm. Turn Left» κηρύσσει την έναρξη της συζήτησης.

Για τον Λαοκράτη Βάσση η απάντηση στην ερώτηση συνοψίζεται στη φράση: «Από το βαθύ τροϊκανό χαντάκι βγαίνεις ως συλλογικότητα μόνο με ασυμβίβαστη ρήξη. Με στρατηγική εθνικής αξιοπρέπειας που αναπέμπει στο κατά Σβορώνο αντιστασιακό κύτταρο του λαού μας».  

Ο Δραγασάκης είναι ο μόνος που επιδίδεται σε μια ανάλυση των αιτίων της κρίσης. Αναγνωρίζει και τις εσωτερικές, αμιγώς ελληνικές της ρίζες, αν και φρονεί πως τα ζητήματα πρέπει να λυθούν και σε ευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο. Επίσης είναι ο μόνος που γίνεται κάπως πιο συγκεκριμένος. «Δεν πρέπει να περιμένουμε το γεγονός για να διαπιστώσουμε ότι η χώρα δεν έχει εξασφαλισμένη επάρκεια καυσίμων. Πρέπει από σήμερα να βρούμε λύσεις», λέει φέρ’ ειπείν ζητώντας τη «μάχη του συγκεκριμένου».

Η Βαλαβάνη από την πλευρά της αγωνιά περισσότερο για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και κατακεραυνώνει το μνημονιακό μπλοκ. Αποκρατικοποιήσεις και άνοιγμα επαγγελμάτων είναι γι’ αυτήν ανάθεμα και το καθιστά σαφές. «Η Γερμανία θέλει να μετατρέψει όλο τον Νότο σε ειδικές οικονομικές ζώνες και να μας φυλακίσει σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς». Πρέπει, λέει, να είμαστε αποφασισμένοι και για μονομερείς ενέργειες, προκειμένου (sic) να μην είναι μονομερείς!

Οσο για τον Ρινάλντι, ο μόνος δρόμος για το ξέφωτο είναι ο «αντιτροϊκανός, αντιμνημονιακός αγώνας. Για να ανοίξουμε δρόμους για τον σοσιαλισμό του 21ου αιώνα στη χώρα μας». Τι να το κάνεις το ταπεινό Συγκεκριμένο (του Δραγασάκη) όταν διατίθεται το Ωραίο, το Μεγάλο, το Οραματικό (του Ρούντι); Στο ξέφωτο παραμονεύει ο σοσιαλισμός. Μονομερώς.