Happy Birthday KKE
Τρέντι νεαροί προλετάριοι με «Ριζοσπάστη» ανά χείρας σε μικρές στιγμές ξεκούρασης στην αρένα του ΣΕΦ
Το Κόμμα γιόρταζε χθες τα 94 του χρόνια. Με μια «πολιτική – πολιτιστική εκδήλωση» για «τους αγώνες και τις θυσίες για το σοσιαλισμό» όπως έγραφε και το μεγάλο πανό πίσω από τη σκηνή.
Του καλλιτεχνικού προγράμματος (με τη «μεγάλη συναυλία» όπως έλεγαν και οι αφίσες στους δρόμους) προηγήθηκαν οι χαιρετισμοί του τούρκου και του ισπανού συντρόφου και η ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα.
Το σάουντρακ δεν είχε εκπλήξεις. Ρίτσος, Θεοδωράκης, Λοΐζος, αντάρτικα κι άλλα γνωστά επαναστατικά σουξέ έντυσαν μουσικά τους εορτασμούς για τις εννιά και πλέον δεκαετίες.
Ολες οι γενιές των πιστών έδωσαν το «παρών» στη γιορτή του ΚΚΕ. Από ασπρομάλληδες συντρόφους μέχρι τα μέλη της ΚΝΕ και από τρέντι νεαρούς προλετάριους με τατουάζ μέχρι τρίχρονα πιτσιρίκια που έπαιζαν σε κάθε γωνιά.
Από νωρίς οι κερκίδες του ΣΕΦ ήταν γεμάτες και στολισμένες με κόκκινα σημαιάκια. Στο παρκέ, που ήταν βέβαια καλυμμένο για τις ανάγκες της εκδήλωσης, όρθιοι νεολαίοι κουνούσαν ρυθμικά τεράστιες κόκκινες σημαίες με σφυροδρέπανα, έχοντας τον «Ριζοσπάστη» στην κωλότσεπη.
Ο χώρος είχε στολιστεί κατάλληλα. Από την οροφή κρέμονταν δυο πανό. Το ένα με τα «εικονίσματα» των πατριαρχών: Μαρξ, Ενγκελς και Λένιν και το σύνθημα «Μαρξισμός – Λενινισμός: Πρωτοπόρα θεωρία. Πρωτοπόρα δράση».
Το άλλο με τη διαχρονική διαπίστωση «Σοσιαλισμός. Αναγκαίος και επίκαιρος». Την ώρα που η χορωδία Εμπρός τραγουδά πέντε αντάρτικα τραγούδια το γήπεδο σείεται από ενθουσιασμό.
Αρκετοί σιγοτραγουδούν σε άπταιστα ρώσικα το εμβατήριο του Κόκκινου Στρατού. Ειδικά στον ύμνο του ΕΑΜ το κοινό παραληρεί φωνάζοντας κι αυτό «Ζήτω, ζήτω, ζήτω το ΕΑΜ».
Λίγο μετά, το videowall δείχνει την Αλέκα Παπαρήγα να σιγοτραγουδά κι αυτή: «Πυρ στην Αλαμάνα/ και φωτιά στο Γοργοπόταμο». «Εμπρός αδέρφια εμπρός/ Κι είναι μαζί μας ο λαός/ Στα πιο μεγάλα μας τα κατορθώματα» ενώ αργότερα φωνάζουν ρυθμικά από τις κερκίδες «Δόξα και τιμή στο ΚΚΕ». Η γενική γραμματέας, που είχε μιλήσει λίγο πριν, είχε αναρωτηθεί «τι είναι αυτό που κρατά το ΚΚΕ ζωντανό;». «Κανένα κόμμα δεν μπορεί να υπάρξει για 94 χρόνια μόνο και μόνο γιατί το θέλουν τα μέλη και τα στελέχη του» είπε για να εξηγήσει μετά ότι οι λόγοι της μακροζωίας είναι δύο. «Η σταθερή πίστη στην επαναστατική θεωρία του μαρξισμού – λενινισμού» και «οι δεσμοί αίματος με την εργατική τάξη και τον λαό». Το κοινό επικροτούσε από κάτω.
Η αλήθεια είναι ότι η εξήγηση δόθηκε κι από ένα απόσπασμα από το ποίημα «Β. Ι. Λένιν» του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι, που οι εορτάζοντες άκουσαν με τη δέουσα προσοχή:
«Κόμμα η ραχοκοκαλιά της εργατικής τάξης. Κόμμα η αθανασία της εργατικής τάξης. Κόμμα το μοναδικό που δεν θα με προδώσει… Να λοιπόν τι σημαίνει κόμμα» απήγγειλε με τον απαραίτητο δραματικό στόμφο, ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο κόκκινο ντοσιέ που κρατούσε στα χέρια της, η ηθοποιός Αριάδνη Μιχαηλάρη.
Κόμμα νυν και αεί, απαράλλαχτο.