Ο γόρδιος δεσμός και οι πρωταγωνιστές
Οπως άλλωστε απέτυχαν προχθές οι εμπειρογνώμονες της ευρωζώνης που συνεδρίασαν πριν από την έναρξη του Συμβουλίου, αλλά και οι υπουργοί Οικονομικών της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας που συνεδρίασαν τη Δευτέρα εν κρυπτώ και παραβύστω.
Ο λόγος για τον οποίο απέτυχαν ήταν διότι κάθε μέτρο που εξέταζαν, επί τη βάσει της έκθεσης που παρουσίασε η τρόικα για την Ελλάδα, είχε «παράπλευρες απώλειες». Και αυτό διότι κάθε μέτρο είχε κάποιους «χαμένους», οι οποίοι στη συνέχεια ήθελαν αντισταθμιστικά οφέλη που δημιουργούσαν νέους «χαμένους» κ.ο.κ.
Σύμφωνα με την έκθεση της τρόικας, για παράδειγμα, μια μείωση του περιθωρίου των επιτοκίων στα διμερή διακρατικά δάνεια στην Ελλάδα κατά 70 μονάδες βάσης θα μείωνε το χρέος κατά 1,4% το 2020, ενώ μια μεγαλύτερη μείωση του περιθωρίου θα μείωνε το χρέος κατά 5,1% του ΑΕΠ. Με την πρόταση αυτή διαφώνησαν οι χώρες της ευρωζώνης που δανείζονται με σχετικώς υψηλά επιτόκια, με πρώτες την Ισπανία και την Ιταλία.
Με την αναστολή πληρωμής τόκων από την Ελλάδα για τα δάνεια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, κάτι που θα μείωνε το ελληνικό χρέος κατά 43,8 δισ. ευρώ ή 16,9% του ΑΕΠ, διαφώνησαν οι χώρες που δανείζονται σχετικώς φθηνά (Γερμανία, Ολλανδία, Φινλανδία κ.ά.) θεωρώντας ότι διακυβεύονται τα τρία Α που οι οίκοι αξιολόγησης δίνουν στον Μηχανισμό.














