Διπλή αναγέννηση

Το ένστικτο της επιβίωσης ήταν το μεγαλύτερο κίνητρο για τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ. Αυτό οδήγησε ποδοσφαιριστές που μέχρι πρότινος τους λοιδορούσαν οι περισσότεροι, να μοιάζουν με… τούρμπο και να ισοπεδώνουν τη Βέροια και τον ΠΑΟΚ.

Θαύμα; Οχι ακριβώς. Σίγουρα, όμως, μετάλλαξη θεαματική. Λες και είχαν το μαχαίρι στα δόντια οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, έτρεξαν χθες όσο ποτέ άλλοτε. Το ραβδί του Ρότσα μετέτρεψε στον Σισοκό σε έναν ακάματο μπαλαντέρ, ο Κουίνσι θυμήθηκε κάτι από τον περυσινό του εαυτό, ο Ζέκα έπεισε πως γνωρίζει να βρίσκει δίχτυα και ο Παναθηναϊκός είχε ρυθμό επί 90′. Μια γλυκιά αγωνιστική μελωδία με προπονητή στον πάγκο τον Χουάν Ρότσα. Φυσικά, ο Αργεντινός δεν είναι μάγος, οπότε πρέπει να περιμένουμε το μέλλον. Γιατί και ο Χιμένεθ κάποτε είχε κάνει ντεμπούτο με τέσσερα γκολ στο Χαριλάου, μια εκκωφαντική νίκη, μετά όμως ψάχναμε την ΑΕΚ και τον Ισπανό.

Μια και είπαμε ΑΕΚ: ο Λίνεν κάνει τα βασικά και τα κάνει σωστά. Ετοίμασε την ομάδα για τελικό και μολονότι ο πήχης έπεσε πολύ, τέτοιο ήταν το χθεσινό ματς στη Βέροια.

Οι νεαροί μπήκαν για πρώτη φορά πλήρως συνειδητοποιημένοι στο παιχνίδι για να δώσουν ένα «ματς δίχως αύριο». Λίγο νωρίτερα είχε επικρατήσει ο Λεβαδειακός στην Κρήτη, άρα η νίκη για την ΑΕΚ ήταν εκ των ων ουκ άνευ.

Με στυλ «ψεκάστε – σκουπίστε – τελειώσατε» ήρθαν τα τέσσερα γκολ. Συνοπτικές διαδικασίες. Σεβασμός στον αντίπαλο.

Ο Φέτσης και ο Φούντας βγαίνουν, η διαδικασία ένταξης των νεαρών στο σχήμα γίνεται με ορθό τρόπο, η ΑΕΚ βελτιώνεται και συνεχίζει στο κατόπι των υπόλοιπων ομάδων. Χθες κέρδισε ένα και μόνο: το δικαίωμα στην ελπίδα. Αν, ωστόσο, συνεχίσουν με τον ίδιο ζήλο οι ποδοσφαιριστές, σύντομα θα ξεκολλήσουν από τον βυθό. Και θα φτιάξουν το μέλλον της ομάδας τους αλλά και το δικό τους.