Τα όνειρα που όλοι αγαπήσαμε

Κάθε γκολ είναι και μία ιστορία. Μικρή ή μεγάλη, σημαντική ή ασήμαντη, με χάπι εντ ή όχι, εξαρτάται πάντοτε από τις συγκυρίες. Τον τόπο, τον χρόνο, τη δημοσιότητα, τη βαρύτητα του κάθε αγώνα.

Από το 1846, όταν θεσπίστηκαν οι πρώτοι κανονισμοί του ποδοσφαίρου από τους φοιτητές του Κέμπριτζ, έχουν επιτευχθεί εκατομμύρια γκολ. Ανάμεσά τους ήταν και μερικά που μπορούν να χαρακτηριστούν «έργα τέχνης». Τα περισσότερα από αυτά τα αγνοούμε είτε γιατί σημειώθηκαν σε κάποια γωνιά της Γης που τα φώτα της δημοσιότητας παραμένουν σβηστά είτε γιατί επιτεύχθηκαν σε εποχές που η τηλεόραση ήταν απλώς μία σκέψη.

Ακόμα όμως και από τα γνωστά «έργα τέχνης» λίγα είναι αυτά που επικαλείται η ποδοσφαιρική κοινότητα κάθε φορά που ανατρέχει στην ιστορία της. Γιατί στο ποδόσφαιρο – όπως και στη ζωή – πρωτεύουσα σημασία έχει το ποιος και πού πετυχαίνει το γκολ και μετά ο βαθμός δυσκολίας του.

«ΕΞΩΓΗΙΝΟ». Η περίπτωση του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς είναι η πλέον χαρακτηριστική. Ο Σουηδός με τις βοσνιοκροατικές ρίζες έχει πετύχει πολλά εντυπωσιακά γκολ στην καριέρα του. Το καλύτερο απ’ όλα είναι ίσως αυτό που σημείωσε αγωνιζόμενος με τη φανέλα του Αγιαξ το 2004, σε αγώνα εναντίον της Μπρέντα. Πρόκειται για μία χορογραφία που όμοιά της μόνο παίκτες της καλίμπρας των Ροναλντίνιο, Νεϊμάρ, Μέσι, Γκαρίντσα, Μαραντόνα και Πελέ θα μπορούσαν να σχεδιάσουν. Ο χορός του Ιμπρα έχει διασωθεί από την τηλεόραση και μπορεί οποιοσδήποτε να τον θαυμάσει στο Διαδίκτυο. Λίγοι όμως τον θυμούνται, εν αντιθέσει με ό,τι θα συμβαίνει στο εξής με το γκολ που πέτυχε ο θηριώδης Σουηδός με ανάποδο ψαλίδι εναντίον της Εθνικής Αγγλίας. Λόγω βεβαίως ονόματος του αντιπάλου, της δημοσιότητας που δόθηκε αλλά και γιατί ταυτίστηκε με τα εγκαίνια του νέου σταδίου της Στοκχόλμης.

Οι χαρακτηρισμοί που αποδόθηκαν στο γκολ του Ιμπρα, κυρίως από τον βρετανικό Τύπο, θέτουν ξανά επί τάπητος το ερώτημα «ποια είναι τα κορυφαία γκολ».

Σε ψηφοφορίες που έχουν γίνει κατά καιρούς από ομοσπονδίες, φόρουμ ή τον Τύπο με θέμα «το καλύτερο γκολ», ο Ντιέγκο Μαραντόνα με το δεύτερο τέρμα που σημείωσε εναντίον της Αγγλίας στον προημιτελικό του Μουντιάλ του 1986, όταν ντρίμπλαρε τα μισά Λιοντάρια από το κέντρο μέχρι την αντίπαλη περιοχή, κερδίζει με διαφορά την πρώτη θέση. Αναμφισβήτητα πρόκειται για ένα γκολ υψηλής δυσκολίας και εξαιρετικής ομορφιάς που, σημειωτέον, σημειώθηκε σε αγώνα νοκ άουτ στην κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση ενώ είχε και πολιτικές προεκτάσεις λόγω του πολέμου των Φόκλαντς. Για όσους αμφισβητούν την ετυμηγορία σίγουρα θα συμφωνήσουν πως το γκολ του Μαραντόνα είναι το πλέον διάσημο.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ. Πανομοιότυπο γκολ με του Αργεντινού έχουν πετύχει δύο ακόμα κολοσσοί του ποδοσφαίρου, φορώντας μάλιστα την ίδια φανέλα.

Ο πρώτος ήταν ο Βραζιλιάνος Ρονάλντο. Στη μοναδική του σεζόν με τους Μπλαουγκράνα, τη σεζόν 1996-1997, μιμήθηκε τον Μαραντόνα και πήρε τη Χρυσή Μπάλα.

Το 2007 ο Λιονέλ Μέσι το επανέλαβε στον αγώνα με τη Χετάφε, έχοντας όμως τελειοποιήσει το τελικό πλασάρισμα.

Η τελειότητα επιτυγχάνεται όχι όταν δεν υπάρχει τίποτα να προσθέσεις, αλλά όταν δεν υπάρχει τίποτα να αφαιρέσεις, είχε πει κάποτε ο Αντουάν ντε Σεντ Εξιπερί. Και στα περισσότερα γκολ που έχουν γράψει τη δική τους ιστορία ισχύει η ρήση του γάλλου συγγραφέα.

Είναι βέβαιο πως αναφέροντας κορυφαία γκολ θα αδικήσουμε πολλούς. Πόσω μάλλον αν προσπαθήσουμε να τα στοιχειοθετήσουμε κατά βαθμό δυσκολίας. Το πλέον αντικειμενικό κριτήριο για την αξιολόγηση των κορυφαίων γκολ είναι η μνήμη. Οσο πιο εύκολα ανατρέχουν οι φίλαθλοι σε ένα γκολ τόσο μεγαλύτερη αίγλη του προσδίδουν. Οπως για παράδειγμα συμβαίνει με το περίφημο γκολ του Μάρκο φαν Μπάστεν στον τελικό του Euro 1988 που σημειώθηκε από πλάγια θέση με απευθείας σουτ.

ΜΙΑ ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΑ… Ή το γκολ του Ζινεντίν Ζιντάν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2002 στη Γλασκώβη, όταν ξεγελώντας τους νόμους της φυσικής οριζοντιώθηκε και με ασύλληπτο σουτ χάρισε τη νίκη και το τρόπαιο στη Ρεάλ Μαδρίτης εις βάρος της Λεβερκούζεν.

Σήμα κατατεθέν παραμένει για τον Ρομπέρτο Κάρλος το γκολ που πέτυχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 1997 εναντίον της Γαλλίας. Η πορεία που πήρε η μπάλα μετά την εκτέλεση φάουλ από τον Βραζιλιάνο έγινε αντικείμενο ανάλυσης από τους φυσικούς. Η μπάλα κατευθυνόταν άουτ από το αριστερό δοκάρι της εστίας του Μπαρτέζ όταν ξαφνικά έστριψε και κατέληξε στα δίχτυα. Μαγεία.

Από τα καλύτερα γκολ που έχουν σημειωθεί ποτέ σε Παγκόσμια Κύπελλα ήταν αυτό που πέτυχε ο νεοεμφανιζόμενος το 1958 Πελέ όταν στον τελικό με τη Σουηδία πέρασε την μπάλα πάνω από τον αντίπαλο αμυντικό και σούταρε απευθείας νικώντας τον Σβένσον. Ηταν ένα από τα γκολ που καθιέρωσαν τον Βραζιλιάνο ως βασιλιά του ποδοσφαίρου.

Ο Νίκος Νταμπίζας πρωταγωνίστησε άθελά του στο πιθανόν ωραιότερο γκολ που έχει σημειωθεί στην Πρέμιερ Λιγκ. Το 2002 ως παίκτης της Νιουκάστλ βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Ντένις Μπέργκαμπ. Ο ολλανδός επιθετικός της Αρσεναλ εμπνεύστηκε μία ντρίμπλα γύρω από τον εαυτό του, που περιελάμβανε όμως και τον άτυχο Νταμπίζα.

Μεταξύ των ωραιότερων γκολ της Πρέμιερ Λιγκ συγκαταλέγεται φυσικά και αυτό που πέτυχε στην περυσινή σεζόν ο άσος της Μάντσεστερ Γ. Γουέιν Ρούνι με ανάποδο ψαλίδι, στο ντέρμπι με τη Σίτι.

Ενα από τα γκολ που συζητήθηκαν και εξακολουθούν να παραμένουν σημεία αναφοράς είναι το τέρμα του Ρομπέρτο Μπάτζιο στον προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990 στην Ιταλία. Ο Ιταλός ξεκίνησε την προσπάθειά του κοντά στη μεσαία γραμμή και στη συνέχεια «χόρεψε» τους αντιπάλους του στέλνοντας στο τέλος με δυνατό βολέ την μπάλα στο αριστερό παραθυράκι του τέρματος.

Κάθε γκολ έχει την ομορφιά και την αξία του, κυρίως γι’ αυτόν που το πετυχαίνει. Ο Αγγελος Χαριστέας, ο Τραϊνός Δέλλας και όλοι οι πρωταγωνιστές του 2004 κάτι ξέρουν…