Περί σάχλας

«Ο Γκρέιχαμ Τσάπμαν ήταν εξίσου σαχλός με τους υπόλοιπους από εμάς, αν και έδειχνε κουμπωμένος και πιο σοβαρός» θυμάται ο Μάικλ Πάλιν. «Μαζευόμασταν να γράψουμε υλικό και μπορεί να καθόταν αμίλητος για μισή ώρα μέχρι που ξαφνικά πετούσε μια ατάκα και ολοκλήρωνε το αστείο μ’ έναν τρόπο που κανείς από εμάς δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Κατέβαζε τις πιο σαχλές ιδέες και νομίζω πως το απολάμβανε. Του άρεσε να είναι σαχλός. Και ήταν αρκετά έξυπνος για να ξέρει πόσο ανόητος μπορούσε να γίνει».