Η «μαγική εικόνα» της συμπολίτευσης

Πριν από τα iPad και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια τριών διαστάσεων, προτού δηλαδή ο ψηφιακός κόσμος ξεπεράσει κάθε φαντασία, υπήρχαν μόνο εκείνες οι μαγικές εικονίτσες που πουλούσαν τα περίπτερα. Ηταν μαγικές γιατί, όταν τις κουνούσες, άλλαζαν όψη. Οπότε το τοπίο γινόταν γέφυρα και η θάλασσα στεριά. Αλλά μέχρι εκεί.

Μαγική εικόνα έχει γίνει και η συμπολίτευση. Εξακολουθούμε να έχουμε κυβέρνηση των τριών. Ωστόσο, το πακέτο των 13,5 δισ. ψηφίστηκε την περασμένη Τετάρτη μόνο από δύο κόμματα. Κάτι που δεν εμπόδισε το τρίτο, τη ΔΗΜΑΡ, να δηλώσει εγκαίρως, διά του προέδρου του Φώτη Κουβέλη, ότι η κομματική γραμμή είναι υπέρ της ψήφισης του προϋπολογισμού. Ακόμη περισσότερο, από τους 153 που ψήφισαν το πακέτο, ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο Μίμης Ανδρουλάκης, ανεξαρτητοποιήθηκε την επομένη ώστε να μη χρειάζεται να ψηφίσει τον προϋπολογισμό. Τον ψήφισε όμως έτερος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ο Κώστας Σκανδαλίδης, που δεν πήγε στη Βουλή την Τετάρτη το βράδυ και βρέθηκε διαγραμμένος από τον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Σαν εικονίτσα άλλης εποχής που κουνιέται και αλλάζει όψη, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη έχει τη μίνι και τη μάξι εκδοχή κοινοβουλευτικής στήριξης. Στη διπλωματία, η αμφισημία θεωρείται ότι έχει πολλά πλεονεκτήματα. Δεν δεσμεύει αυτόν που την επιλέγει, σε μια θέση. Του επιτρέπει να ελιχθεί. Στο Κοινοβούλιο όμως η αμφισημία λειτουργεί με κάπως πρωτόγνωρο τρόπο. Η κυβέρνηση έχει στήριξη ενός μίνιμουμ 152 βουλευτών. Αυτή όμως μπορεί να είναι, κατά περίπτωση, πολύ μεγαλύτερη με ένα πλαφόν εκεί γύρω στο 170.

Τι σημαίνει αυτό για τον Αντώνη Σαμαρά; Και τι συνεπάγεται για τις πρωτοβουλίες της επόμενης ημέρας που έχει στον νου του ο Πρωθυπουργός; Με πιο απλά λόγια, πώς φαίνονται όλα αυτά στο καθρεφτάκι του ανασχηματισμού, για τον οποίο όλοι συζητούν εδώ και ημέρες; Ο ανασχηματισμός θα γίνει με αναφορά το 152, το ελάχιστο δηλαδή, ή το 170, άρα το μέγιστο; Η απάντηση είναι εύκολη και δίνεται στα αγγλικά. Αλλωστε ο Πρωθυπουργός, ως κοσμοπολίτης, διανθίζει συχνά τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις του με αγγλικές εκφράσεις: Think big! Σκέψου, δηλαδή, κοιτώντας τον μεγάλο ορίζοντα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Σαμαράς θέλει και τη ΔΗΜΑΡ μέσα ή να στηρίζει την κυβέρνηση, όπως θέλει και μεγιστοποίηση της συμμετοχής του ΠΑΣΟΚ. Οι πολιτικοί παρατηρητές μάλιστα επιμένουν ότι ο μόνος τρόπος να αντιδράσει ο Βαγγέλης Βενιζέλος στις απώλειες που προκάλεσε στο κόμμα του η ψήφιση του πακέτου είναι μπαίνοντας ενδεχομένως ο ίδιος στο κυβερνητικό σχήμα και τοποθετώντας σε αυτό βουλευτές του. Αρα, εδώ έχουμε κοινό όφελος. Ωστόσο, το think big έχει και άλλη έκφραση. Μια κυβέρνηση πρέπει να φαίνεται μεγάλη. Οχι μόνο σε σχέση με τα κόμματα που τη στηρίζουν, αλλά και τις ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις που αποτυπώνει. Είναι η λογική του κεντροδεξιού ανοίγματος Σαμαρά σε νέα, άφθαρτα πρόσωπα που εκφράζουν υγιείς και, κυρίως, φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις.

Φυσικά, αυτή δεν θα είναι εύκολη άσκηση. Αλλά ο Σαμαράς είναι έμπειρος πολιτικός. Και με το πακέτο και τον προϋπολογισμό να έχουν ψηφιστεί, δεν υπάρχει η πίεση του περασμένου Ιουνίου που συνοψιζόταν στο δίλημμα: κυβέρνηση συνεργασίας ή χρεοκοπία. Εν πολλοίς, έχουμε να δούμε ενδιαφέροντα πράγματα.