«Τουλάχιστον έχουμε κηπευτικά και καμιά κότανα περνάμε»

«Είμαι άνεργος από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Τα τελευταία 3 χρόνια, της κρίσης, η ζωή μου έχει αλλάξει ριζικά. Εργάζομαι από τα 14 μου όταν σταμάτησα το σχολείο και από την απόλυσή μου από τον στρατό και μετά εργαζόμουν ως οδηγός σε ταξί, βυτιοφόρα, λεωφορεία. Ποτέ δεν είχα μείνει μακροχρόνια άνεργος. Το πολύ 10 ημέρες από τη μια δουλειά στην άλλη. Είναι κάτι που σου αλλάζει τη ζωή ψυχολογικά αλλά και οικονομικά. Η γυναίκα μου εργάζεται αποκλειστική νοσοκόμα στο Νοσοκομείο Χανίων. Πλέον όμως και αυτή δουλεύει κάποιες μέρες τον μήνα, ενώ υπάρχουν και έξοδα ενοικίου. Κάναμε μειώσεις στα έξοδα του σπιτιού, στα έξοδα μετακίνησης, στα έξοδα των παιδιών. Τις βραδινές εξόδους τις ξεχάσαμε. Εφιαλτικά είναι τα επίσημα στοιχεία που δίνουν για την ανεργία. Φαντάσου τα πραγματικά. Γιατί δεν λογίζεται ως άνεργος αυτός που δουλεύει 3ωρα την ημέρα ή έχει ελαστικές μορφές εργασίες και δουλεύει 2-3 ημέρες την εβδομάδα. Γιατί και αυτός άνεργος είναι. Οταν παίρνεις 300-400 ευρώ τον μήνα δεν ζεις. Εμείς στην περιφέρεια ευτυχώς μπορούμε να έχουμε και τίποτα κηπευτικά στον κήπο μας και καμιά κότα και έτσι τουλάχιστον να περνάμε».